Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παλικάρια που έσωσαν σήμερα το σπίτι μου από τη φωτιά. Τους ήρωες της Πυροσβεστικής.
Έχοντας περάσει μια αγωνιώδη νύχτα ( η περιοχή είχε εκκενωθεί), από νωρίς το πρωί καταβρέχαμε με λάστιχα τόσο την αυλή μας, όσο και περιμετρικά.
Ο πατέρας μου, η μητέρα μου , η αδελφή μου, ο Elpidio, χρόνια πιστός φίλος, κι εγώ. Ο άνεμος, όμως , ήταν αβυσσαλέος και η φωτιά επιθετική.
Με τις φλόγες , πλέον, σχεδόν στην αυλή μας και με τα συστήματα πυρόσβεσης ξαφνικά εκτός λειτουργίας, απευθύνθηκα τρομαγμένος στον πατέρα μου:
«Πατέρα, σε παρακαλώ , πάμε να φύγουμε, θα καούμε!»
Εκείνος μου απάντησε , καταπονημένος , απογοητευμένος, αλλά πάντα με φωνή σταθερή:
«Και το σπίτι; Θα το αφήσουμε έτσι;»
Κάπου εκεί κατάλαβα ότι οι γονείς μου αποκλείεται να εγκατέλειπαν το σπίτι μας , το σπίτι που αντιπροσωπεύει για αυτούς τα όνειρα της νιότης τους και τους κόπους μιας ζωής.
Η αγωνία της στιγμής μετατράπηκε σε ελπίδα όταν είδαμε να εμφανίζονται ξαφνικά οι γενναίοι πυροσβέστες και να ορμούν μέσα στις φλόγες.
Με αυταπάρνηση και αυτοθυσία κατατρόπωσαν την πύρινη λαίλαπα ,της ανέκοψαν την πορεία και μας έσωσαν.
Η κινητοποίηση, καθώς και η έγκαιρη και συνεχής αλλαγή θέσεων του ανθρώπινου δυναμικού της Πυροσβεστικής ανάλογα με τις εκάστοτε νέες εστίες, ήταν παραδειγματική στη Διώνη.
Από ασθενείς μου σήμερα άκουσα ανάλογα διθυραμβικά σχόλια για τη δράση των πυροσβεστών στην Πεντέλη, για την ταχύτητα με την οποία εκκενώθηκε το «Παίδων», αλλά και για τη διάσωσή του.
Οι σκέψεις όλων είναι με τους ανθρώπους που έχασαν σήμερα περιουσίες.
Καλό κουράγιο!
ΥΓ Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες πριν και πολύ μετά από τις στιγμές κρίσης στις οποίες αναφέρθηκα, αυτές δεν περιγράφονται και τις κρατάμε βαθιά μέσα μας.
Και ο πατέρας του Γιώργου, ο συμπολίτης μας, διάσημος πλαστικός χειρουργός Θανάσης Σκούρας:
”Συγχαρητήρια στα πεζοπόρα και εναέρια τμήματα της Πυροσβεστικής που με απαράμιλλο θάρρος, αυταπάρνηση και αυτοθυσία έσωσαν ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν από την καταστροφική πυρκαγιά και τον δαιμονισμένο άνεμο.
Θερμά συγχαρητήρια και στους κατοίκους της Διώνης οι οποίοι κόντρα στις αντίξοες συνθήκες, αγωνίστηκαν για το κοινό καλό.
Ξέρουμε ότι πολλοί συνάνθρωποί μας αυτήν τη στιγμή νιώθουν βαθιά απογοητευμένοι-χαμένοι για την απώλεια της περιουσίας τους και τους κόπους μιας ζωής. Ευχόμαστε ο Θεός να τους δώσει τη δύναμη να συνεχίσουν τη ζωή τους και να ξαναδημιουργήσουν όσα τόσο σκληρά και άδικα χάθηκαν.”
