Ομοσπονδία Γονέων & Κηδεμόνων Περιφέρειας Αττικής : Υπόμνημα προς Υπουργό Παιδείας για τα προβλήματα στα σχολεία!

311

ΥΠΟΜΝΗΜΑ

Προς:  την Υπουργό Παιδείας  &  Θρησκευμάτων

  κα Κεραμέως Νίκη

Θέματα:

Α. «Ανάγκες  άμεσης κάλυψης  μόνιμου  βοηθητικού και επιστημονικού  προσωπικού  στα  σχολεία  της Αττικής»

Β. «Η συντήρηση- Αντισεισμική Θωράκιση &  κατασκευή νέων σχολικών κτιρίων στην Αττική»

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

    Είναι κοινή πεποίθηση (και εσείς άλλωστε το υποστηρίζετε) ότι οδεύουμε σε μια εποχή όπου η ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης επιδρά καθοριστικά στη ζωή των νέων ανθρώπων. Η στάθμη δε της παρεχόμενης σχολικής γνώσης, πέρα από μια σειρά επιστημονικά και μεθοδολογικά ζητήματα, επηρεάζεται από το ίδιο το σχολικό περιβάλλον στο οποίο ζουν και μαθαίνουν οι μαθητές. Από αυτή τη σκοπιά, σας παραθέτουμε δυο βασικά ζητήματα που θεωρούμε ότι αποτελούν σοβαρότατα προβλήματα στη σχολική ζωή.

Θέμα: Α. «Ανάγκες  άμεσης κάλυψης  μόνιμου  βοηθητικού και επιστημονικού προσωπικού  στα  σχολεία  της Αττικής»

    Ως  Ομοσπονδία  Γονέων  &  Κηδεμόνων Περιφέρειας  Αττικής έχοντας πάντα σαν κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες των μαθητών αλλά και το δικαίωμα στην ολόπλευρη και ποιοτική μόρφωση των παιδιών μας κρίνουμε πολύ σημαντικό το ανθρώπινο δυναμικό, πέρα των εκπαιδευτικών, που στελεχώνουν το δημόσιο σχολείο.

    Θεωρούμε πολύ σημαντική, σε ένα Σύγχρονο Δημόσιο Σχολείο, την παρουσία βοηθητικού και επιστημονικού προσωπικού όπως γραμματεία, καθαριστές, νοσηλευτές, τροχονόμους, φύλακες, τραπεζοκόμους, ψυχολόγους και άλλες ειδικότητες που θα  συμβάλλουν στην εύρυθμη και ουσιαστική λειτουργία του σχολείου.

    Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα, στο σύνολο των σχολείων της Αττικής, είναι μια τρανή απόδειξη πως οι πραγματικές ανάγκες για επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό είναι πολύ μακριά από αυτό που επιτάσσει η εποχή την οποία ζουν και μαθαίνουν τα παιδιά μας. Είναι απογοητευτικό, αν όχι επικίνδυνο, να μιλάμε για ασφάλεια, υγιεινή και σίτιση μέσα στο σχολείο, με μια σειρά από ειδικότητες βοηθητικού και επιστημονικού προσωπικού, να καλύπτονται πλημμελώς ή και να απουσιάζουν παντελώς.

    Ενδεικτικά να αναφέρουμε, την ολοένα αυξανόμενη έλλειψη καθαριστών στα σχολεία  λόγω συνταξιοδότησης και μη αντικατάστασης τους, αλλά και λόγω της παρουσίας μόνο συμβασιούχων πλέον με απογευματινό ωράριο. Αυτό οδηγεί σε απουσία καθαριστών τις πρωινές ώρες με αποτέλεσμα να δημιουργούνται εστίες μόλυνσης και στα σχολεία να έχουμε σε ημερήσια διάταξη έλλειψης υγιεινής με πολύ επιβλαβείς συνέπειες. Οι σχολικοί τροχονόμοι και φύλακες είναι σημαντικός παράγοντας ασφάλειας και η παρουσία τους λειτουργεί αποτρεπτικά σε κάθε προσπάθεια βανδαλισμού αλλά μπορεί και να αξιοποιηθεί ώστε να έχουμε σχολεία ανοικτά στη δημιουργία, τον αθλητισμό και πολιτισμό. Ακόμη είναι υποκρισία να μιλάμε για ολοήμερο σχολείο χωρίς την ύπαρξη κουζίνας, τραπεζαρίας και φυσικά μαγείρων και τραπεζοκόμων.

    Η κατάσταση αυτή οδηγεί ορισμένες φορές σε λύσεις “εκ των έσω” που και επισφαλείς είναι και αντιπαιδαγωγικές. Για παράδειγμα, γονείς αναλαμβάνουν να παίζουν τον ρόλο του τροχονόμου, οι εκπαιδευτικοί να γίνονται τραπεζοκόμοι, κ.α.

    Χωρίς να αναφερθούμε στην ανυπαρξία άλλων ειδικοτήτων (γραμματεία, νοσηλευτές, ψυχολόγους κ.α.)  που η παρουσία τους κρίνεται επιβεβλημένη τον 21ο αιώνα ώστε το δημόσιο σχολείο να αναπτύσσει ισορροπημένες προσωπικότητες στο μυαλό, την ψυχή και το σώμα. 

    Ως  Ομοσπονδία  Γονέων  &  Κηδεμόνων Περιφέρειας  Αττικής δεν θεωρούμε πολυτέλεια την ύπαρξη του συγκεκριμένου βοηθητικού και επιστημονικού προσωπικού σε ένα Σύγχρονο Δημόσιο Σχολείο, το χώρο στον οποίο ζουν, μαθαίνουν και αναπτύσσονται τα παιδιά μας.

Απαιτούμε :

  •     Πρόσληψη του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού καθαριότητας, φυλάκων, τραπεζοκόμων, σχολικών  τροχονόμων, σχολικών  νοσηλευτών &  ψυχολόγων  σε όλες τις σχολικές μονάδες, με πλήρες ωράριο, για την αντιμετώπιση  όλων των παραπάνω αναγκών των  σχολείων  μας .

Β. «Η συντήρηση- Αντισεισμική Θωράκιση &  κατασκευή νέων σχολικών κτιρίων στην Αττική»

   Η  ποιότητα της παρεχόμενης γνώσης είναι άμεσα συνδεδεμένη   με  το χώρο και το τρόπος με τον οποίο δίνεται στον μαθητή. Ας σκεφτούμε πως ένα παιδί, από τα 6 του χρόνια μέχρι τα 18 του, βρίσκεται καθημερινά επί 6 τουλάχιστον ώρες σε ένα χώρο μέσα στον οποίο θα πρέπει να μάθει να σκέφτεται, να επικοινωνεί μέσω της Γλώσσας με τους γύρω του, να αντιλαμβάνεται την αντικειμενική πραγματικότητα με τους νόμους που την διέπουν, να αθλείται, να ψυχαγωγείται και όποια άλλη δραστηριότητα είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της προσωπικότητάς του. Προφανώς, η διαμόρφωση αυτού του χώρου, του Δημόσιου Σχολείου του, παίζει πολύ μεγάλο ρόλο στο να αισθανθεί αυτόν τον χώρο δικό του, να τον αγαπήσει, να μάθει να τον φροντίζει και να τον διατηρεί όμορφο. Το αίσθημα που δημιουργεί στο παιδί από την Α’ Δημοτικού μέχρι την Γ΄ Λυκείου το Σχολείο του, είναι αποφασιστικής σημασίας για την προσέγγισή του απέναντι στην γνώση που θα του παρέχεται σε αυτό. Ένα σχολείο που θα δημιουργεί θετικά συναισθήματα στο παιδί, θα το προδιαθέτει θετικά και για την διαδικασία της μάθησης και ένα σχολείο που θα δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα, θα το απομακρύνει από αυτή.  Άλλωστε δεν γίνεται να μιλάμε για δεξιότητες για τον 21ο αιώνα και τη 4η βιομηχανική επανάσταση και να μην υπάρχουν εργαστήρια, κ.α. να μιλάμε για παχυσαρκία των ελληνόπουλων και να μην έχουν γυμναστήρια, να μιλάμε για συμπερίληψη και να μην έχουμε μπάρες για ΑΜΕΑ.

    Για  εμάς ως Ομοσπονδία  Γονέων  &  Κηδεμόνων Περιφέρειας  Αττικής  το Κτιριακό  των Σχολικών  μονάδων  της Αττικής αναλύεται σε 3 κύριους άξονες:

  1. Η συντήρηση των υπαρχόντων σχολικών κτιρίων

    Η κατάσταση των σχολικών κτιρίων στην χώρα μας κάθε χρόνο ολοένα και χειροτερεύει σαν αποτέλεσμα της συνεχιζόμενης υποχρηματοδότησης από όλες τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Η πτώση σοβάδων, οι άβαφες τάξεις, η χρήση υπόγειων αιθουσών και η χρησιμοποίηση αιθουσών εργαστηρίων ως διδασκαλίας, είναι σύνηθες φαινόμενο πλέον στα σχολικά κτίρια της χώρας μας.

    Η μεταφορά της συντήρησης των σχολικών κτιρίων στους Δήμους – ιδιοκτήτες τους, έχει αποτύχει πλήρως καθώς:

  • Έχουν αποψιλωθεί οι Τεχνικές Υπηρεσίες τους όσον αφορά τόσο το επιστημονικό όσο και το εργατικό προσωπικό τους, με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να υποστηρίξουν ούτε μελετητικά αλλά ούτε και κατασκευαστικά την συντήρηση των σχολικών κτιρίων.
    • Κανένας Δήμος δεν έχει εκπονήσει πρόγραμμα συντήρησης των σχολικών κτιρίων, ανάλογα με τις ανάγκες που έχει το καθένα, αλλά αρκείται στην αποσπασματική αντιμετώπιση προβλημάτων και μόνον κατόπιν αιτήσεων Διευθυντών ή Συλλόγων Γονέων. Είναι χαρακτηριστικό πως σε πολλούς Δήμους ζητείται η οικονομική συμβολή του Συλλόγου Γονέων (πχ με την αγορά χρωμάτων) προκειμένου να σταλεί εργατικό προσωπικό.
    • Η πενιχρή ΣΑΤΑ που δίνεται κάθε χρόνο δεν επαρκεί για την συντήρηση των σχολείων με αποτέλεσμα οι Δήμοι να χρεώνουν στον Προϋπολογισμό τους διάφορα τέτοια έξοδα, πράγμα που επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την οικονομική αφαίμαξη των λαϊκών οικογενειών.

    Από την άλλη μεριά, η Κτ.Υπ. έχει αποδυναμωθεί τόσο επιστημονικά όσο και χρηματικά και αδυνατεί να αναλάβει το κόστος συντήρησης των σχολικών κτιρίων.

  • Η Αντισεισμική Θωράκιση

    Πάνω από το 50% των σχολικών κτιρίων της χώρας μας έχουν κατασκευασθεί είτε χωρίς είτε με υποτυπώδη Αντισεισμικό Κανονισμό. Παρά το ότι έχει σχεδόν ολοκληρωθεί ο προσεισμικός έλεγχος στα περισσότερα από αυτά, καμία Στατική Μελέτη Σεισμικής Επάρκειας δεν έχει εκπονηθεί ή έστω ανατεθεί από τους Δήμους.

    Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση των 6 σχολείων που κρίθηκαν ακατάλληλα για χρήση μετά τον σεισμό του Ιουλίου 2019, στον Δήμο Αιγάλεω. Δηλαδή, πρώτα περιμέναμε να χτυπήσει ο σεισμός (πράγμα που στην χώρα μας είναι σίγουρο πως θα συμβεί για κάθε σχολικό κτίριο) και μετά αντιμετωπίσαμε τα προβλήματα που αυτός δημιουργεί. Είναι απαράδεκτη και θέτει σε κίνδυνο τις ζωές μαθητών η αδράνεια όλων των δημόσιων αρχών (Δήμοι – Περιφέρειες – Κεντρική Κυβέρνηση) αναφορικά με αυτό το θέμα. 

  • Η κατασκευή νέων σχολικών κτιρίων

    Έχει προκύψει η ανάγκη κατασκευής νέων, ασφαλών και σύγχρονων σχολικών κτιρίων, σαν αποτέλεσμα τόσο της υποχρεωτικής 2χρονης προσχολικής αγωγής (διπλασιασμός των υπαρχόντων νηπιαγωγείων τα επόμενα 4+2 χρόνια) όσο και της αναβάθμισης των σχολικών υποδομών για την εξυπηρέτηση των αυξημένων εκπαιδευτικών απαιτήσεων του 21ου αιώνα.

    Τόσο η προηγούμενη όσο και η σημερινή κυβέρνηση υπερθεματίζουν στην αξιοποίηση των ΣΔΙΤ για τις εν λόγω κατασκευές. Έχουμε σοβαρούς προβληματισμούς σε σχέση με την ανέγερση σχολείων μέσω ΣΔΙΤ, καθώς από τα στοιχεία που έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί, προκύπτουν τα εξής:

  • Είναι οικονομικά επιζήμιες για τον φορέα ανάθεσης. Το συνολικό κόστος του έργου να 3πλασιάζεται και 4πλασιάζεται σε χρονική περίοδο 25-30 ετών, πράγμα που φορτώνει και άλλα βάρη στην πλάτη των λαϊκών οικογενειών.
  • Είναι οικονομικά επιζήμιες ακόμα και για τις Σχολικές Επιτροπές των Δήμων. Το κόστος λειτουργίας τους να είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των υπαρχόντων σχολείων του Δήμου, χωρίς όμως αυτό να λαμβάνεται υπόψη στην επιχορήγησή τους από την κυβέρνηση.
  • Είναι εκπαιδευτικά απαράδεκτες. Οποιαδήποτε δραστηριότητα εκτός σχολικού ωραρίου είτε του Συλλόγου Διδασκόντων είτε του Συλλόγου Γονέων, χρειάζεται να εγκρίνεται από τον ιδιοκτήτη-εργολάβο  με του έργου. Ούτε καρφί δεν μπορεί να μπει στον τοίχο, χωρίς την έγκριση αυτού.
  • Οι συμβάσεις ΣΔΙΤ  καλύπτονται  από  καθεστώς  εχεμυθείας. 
  • Αναγκαιότητα η ίδρυση και η ενίσχυση Ενιαίου Δημόσιου Φορέα για τα σχολικά κτίρια.

    Με βάση όλα τα παραπάνω, ζητάμε και απαιτούμε την ίδρυση Ενιαίου Δημόσιου   Φορέα που να έχει στην κατοχή και ευθύνη του το σύνολο των σχολικών κτιρίων της χώρας. Αυτός ο Φορέας θα αναλάβει την πλήρη συντήρηση των σχολικών κτιρίων, θα φροντίσει για την Αντισεισμική τους Θωράκιση και θα έχει την ευθύνη για την μελέτη και κατασκευή των νέων, χωρίς ΣΔΙΤ. Τα πλεονεκτήματα αυτής της λύσης είναι:

  •   Η ύπαρξη και λειτουργία ενός παραγωγικού δημόσιου κατασκευαστικού φορέα αποκλειστικά αρμόδιου για τη Σχολική στέγη, διασφαλίζει σε σημαντικό βαθμό ότι το κράτος έχει την ευθύνη για τη Σχολική Στέγη και αυτό διευκολύνει το γονεϊκό, αλλά και το εκπαιδευτικό και μαθητικό κίνημα να στοχεύσουν, να απευθυνθούν και να πιέσουν για τα οξυμένα προβλήματα και τα αναγκαία έργα και παρεμβάσεις. Επίσης να κατευθύνουν τις πιέσεις τους προς το κράτος, ώστε αυτός ο φορέας να βελτιώσει τη λειτουργία του και να ενισχυθεί σε κρατικά κονδύλια και εξειδικευμένο προσωπικό, ώστε να ανταποκρίνεται με μεγαλύτερη επάρκεια στις αυξημένες ανάγκες. Μπορεί ακόμα να παρεμβαίνουν στοχευμένα και να πιέζουν σε σημαντικά έως ζωτικά ζητήματα όπως η διαμόρφωση σύγχρονων προδιαγραφών, οι σωστοί και έγκαιροι έλεγχοι -προσεισμικοί και μετασεισμικοί-, οι απαλλοτριώσεις των αναγκαίων οικοπέδων, κ.ά.
  •    Σε ένα τέτοιο δημόσιο φορέα συσσωρεύεται με την πάροδο των χρόνων η αναγκαία εμπειρία, τεχνογνωσία και εξειδικευμένο προσωπικό στο συγκεκριμένο ευαίσθητο αντικείμενο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώην ΟΣΚ παρά τα προβλήματα, τις δυσκολίες και τις εκάστοτε πολιτικές παρεμβάσεις, είχε καθιερωθεί και καταξιωθεί στις συνειδήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας.
  •    Οι εργαζόμενοι σε έναν τέτοιο φορέα έχουν αποδείξει ότι μπορούν να αποκαλύπτουν πράγματα ώστε να μπαίνουν εμπόδια στην κυβερνητική προπαγάνδα και στην ασύδοτη δράση και κερδοσκοπία των επιχειρηματικών ομίλων και στον τομέα της Σχολικής Στέγης. Σημαντικά στοιχεία για τις ΣΔΙΤ, για την εγκατάλειψη των προσεισμικών ελέγχων και των αναγκαίων παρεμβάσεων, για την μη υλοποίηση προγράμματος αντικατάστασης ή γενικευμένων παρεμβάσεων σε καταπονημένα και παλιά σχολικά κτήρια κ.α. έχουν έρθει στο φως μέσα από παρεμβάσεις του Σωματείου τους.

Μέχρι να υλοποιηθεί αυτός ο Φορέας, απαιτούμε:

  •     την άμεση χρηματοδότηση από τον Κρατικό Προϋπολογισμό με κονδύλι της τάξης των 2 δις ευρώ για την αποκατάσταση της ομαλής λειτουργίας των σχολείων μας, με την πλήρη συντήρησης αυτών. Κάθε Δήμος να ολοκληρώσει πρόγραμμα συντήρησης για όλα τα σχολικά κτίρια ευθύνης του.
  •     Την άμεση χρηματοδότηση από τον Κρατικό Προϋπολογισμό της Αντισεισμικής Θωράκισης των προ του 1985 σχολικών κτιρίων με εκπόνηση μελετών και ενισχύσεων του Φέροντα Οργανισμού τους όπου απαιτηθεί.
  • ·      Κανένα σχολείο με ΣΔΙΤ. Όχι άλλα βάρη στις πλάτες μας.