Ο Τραϊανός Δέλλας στάθηκε δίπλα στη Γωγώ Μαστροκώστα μέχρι το τέλος. Βράχος. Παρών. Σιωπηλός, αξιοπρεπής, ανθρώπινος. Και πολύ σωστά χιλιάδες άνθρωποι το αναγνώρισαν και του έβγαλαν το καπέλο.
Υπάρχει όμως ένα ερώτημα που κανείς δεν δείχνει πρόθυμος να συζητήσει σοβαρά: γιατί μας προκαλεί τόσο μεγάλη εντύπωση ένας άντρας που έκανε το αυτονόητο για τη γυναίκα του;
Γιατί αντιμετωπίζεται σχεδόν σαν ηρωική εξαίρεση το γεγονός ότι ένας σύζυγος έμεινε δίπλα στη σύντροφό του στην αρρώστια, στον φόβο και στη δοκιμασία;
Αντίθετα, όταν μια γυναίκα αφιερώνει χρόνια φροντίζοντας έναν άρρωστο σύζυγο, όταν γίνεται νοσοκόμα, ψυχολόγος, στήριγμα και οικογένεια μαζί, κανείς δεν γράφει διθυράμβους. Κανείς δεν εκπλήσσεται. Γιατί; Επειδή αυτό θεωρείται «φυσιολογικό». Σχεδόν υποχρεωτικό.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Έχουμε μεγαλώσει σε μια κοινωνία που έμαθε να θεωρεί δεδομένη τη γυναικεία αντοχή και αυτονόητη τη γυναικεία φροντίδα. Η γυναίκα “οφείλει” να μείνει. Να αντέξει. Να σταθεί. Να θυσιαστεί. Αν το κάνει, εκπληρώνει απλώς τον ρόλο της.
Όταν όμως το ίδιο κάνει ένας άντρας, τότε ξαφνικά μιλάμε για μεγαλείο ψυχής, για σπάνιο ήθος, για παράδειγμα προς μίμηση. Λες και το φυσιολογικό σε έναν γάμο είναι ο άντρας να απομακρύνεται στις δύσκολες στιγμές και όχι να μένει.
Ας είμαστε ειλικρινείς. Αν ένας σύζυγος εγκατέλειπε τη γυναίκα του στη μάχη με τον καρκίνο και συνέχιζε τη ζωή του αλλού, η κοινωνία θα ψιθύριζε ίσως λίγες μέρες και μετά θα προχωρούσε παρακάτω. Αν το έκανε γυναίκα, θα είχε καταδικαστεί δημόσια για μια ζωή.
Αυτό δείχνει πόσο διαφορετικά μετράμε ακόμη τις ίδιες πράξεις ανάλογα με το φύλο.
Ναι, χίλια μπράβο στον Τραϊανό Δέλλα. Για την αγάπη του, τη στάση του, την αξιοπρέπειά του και τη δύναμή του. Όμως ίσως κάπου αγγίξαμε και την υπερβολή. Γιατί στο τέλος της ημέρας έκανε αυτό που θα έπρεπε να θεωρείται απολύτως φυσιολογικό σε μια σχέση αγάπης: έμεινε δίπλα στον άνθρωπό του.
Και ίσως το πραγματικά ανησυχητικό δεν είναι ότι τον αποθεώνουμε. Είναι ότι έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ στο αντίθετο, ώστε το αυτονόητο μάς φαίνεται πλέον σπάνιο.
Κατερίνα Τράση
Δημοσιογράφος- εκδότρια RPN
