Ας δούμε όμως το προφίλ του ευεργέτη και του ευεργετηθέντος:
Ο ευεργέτης βοηθά άτομα που έχουν επείγουσα ανάγκη ή που προσποιούνται ότι έχουν ανάγκη. Φυσικά στη δεύτερη περίπτωση πέφτει σε απατεώνα…
Ας δούμε για κάποιον όμως που πράγματι είναι σε δύσκολη θέση…
Του βρίσκει δουλειά, τον δανείζει-αγύριστα, τον σώζει από τη φυλακή, τον βάζει σπίτι του, τον στηρίζει ψυχολογικά και… τον θεωρεί δικό του άνθρωπο, φίλο του ή μπορεί και έρωτά του… αλλά… “ο φίλος τω φίλω εν κινδύνοις γιγνώσκει”…
Κι όμως συνηθέστατα είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο πως αυτός/η ο/η ευεργετημένος/η “θα γίνει εχθρός του” !!!
Γιατί ; ένα πελώριο γιατί ;
Του έδωσε ότι του ζήτησε ανυστερόβουλα, ακόμη και παρανομώντας ενδεχομένως…
Ποιός ο λόγος λοιπόν που του επιστρέφει “αντί του μάνα, χολή;”
Η επιστήμη της ψυχολογίας εξηγεί:
Συνήθως οι ευεργέτες βοηθάνε ανθρώπους που έχουν πολύ λιγότερα από αυτούς (όχι μόνο υλικά αλλά και ψυχικά). Όσο περισσότερα προσφέρει από το περίσευμα ή και από το υστέρημά του (που αργότερα διαπιστώνει ότι δεν το άξιζε), τόσο ο ευεργετημένος γιγαντώνει μέσα του το σύμπλεγμα κατωτερότητας και τον εξαγριώνει, τον κάνει μπαρούτι στην ανημπόρια του, βλέποντας ότι με ένα τηλεφώνημά του, μια επέμβασή του, του ικανοποιεί το αίτημα…
Δεν είναι θέμα του το οικονομικό, αλλά το έλλειμμά του, το ψυχικό, που τον κάνει συναισθηματικά μισερό και κομπλεξικό.
Δεν μπορεί να ανεχθεί κάποιον που τον βοηθάει, τον ξελασπώνει…
Κι όταν του προσφέρει μια δουλειά, αρχίζει να τον φθονεί -κι είναι άλλο η ζήλια κι άλλο ο φθόνος-…
Αυτό προκαλεί το μίσος…
Όσα περισσότερα του δίνει, τόσο πιο πολύ τον εξαγριώνει…
Γιατί τον προσβάλει!
Αυτή είναι η λέξη…
Τον προσβάλει…
Νιώθει “υπό” και δεν πρόκειται να το συγχωρήσει ποτέ…
Λένε “Το χέρι που σε ταΐζει, ποτέ μην το δαγκώσεις“…
Με τον ευεργετηθέντα συμβαίνει το αντίθετο…
Κάποια στιγμή θα το δαγκώσει…
Ο υποτακτικός, ο κόλακας, ο αυλικός, ο παραγιός, ο εργαζόμενος σε εργοδότη, ο σύντροφος… ποτέ δεν θα είναι αληθινά ευγνώμων σ΄αυτόν που τον ευεργέτησε…
Και κάποια στιγμή θα βλέπει τον ευεργέτη του και… θα του αρνιέται κι αυτήν ακόμη την καλημέρα…
Στην αρχαιότητά, είναι γνωστό, ότι η αχαριστία ήταν ποινικό αδίκημα και κολαζόταν αυστηρά…
Στα νεότερα όμως χρόνια είναι ο κανόνας ο νόμος…
