Ανοδική πορεία κατέγραψαν τα ενοίκια στην Κομοτηνή το γ΄ τρίμηνο του 2025, την ώρα που στην Ξάνθη οι τιμές κινήθηκαν αντίθετα, σημειώνοντας μικρή υποχώρηση. Οι διαφοροποιήσεις αυτές αποτυπώνουν τις διαφορετικές δυναμικές που αναπτύσσονται στις δύο τοπικές αγορές κατοικίας.

Η αύξηση των ενοικίων στην Κομοτηνή συνδέεται κυρίως με την ενισχυμένη ζήτηση για κατοικία, η οποία τροφοδοτείται από φοιτητές, η αυξημένη αυτή ζήτηση ασκεί ανοδικές πιέσεις στις τιμές.

Παράλληλα, η περιορισμένη διαθεσιμότητα νεότερων ή ανακαινισμένων ακινήτων στην Κομοτηνή συμβάλλει στην άνοδο των ενοικίων, καθώς οι διαθέσιμες κατοικίες δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες της αγοράς.

Project Agora Advertising

Αντίθετα, στην Ξάνθη η προσφορά κατοικιών εμφανίζεται πιο ισορροπημένη σε σχέση με τη ζήτηση, γεγονός που περιορίζει τις αυξήσεις και οδηγεί σε μικρή υποχώρηση των τιμών ενοικίασης.

Τέλος, οι τοπικές οικονομικές συνθήκες και τα εισοδήματα των ενοικιαστών στην Ξάνθη λειτουργούν ως “φρένο” σε υψηλότερα ενοίκια, ενισχύοντας τη σταθεροποίηση ή τη ήπια διόρθωση των τιμών.

Τάσεις τιμών ακινήτων
Το γ’ τρίμηνο του 2025 η μέση τιμή ενοικίασης στην Κομοτηνή, ανήλθε στα 8 ευρώ ανά τ.μ. από 7,50 ευρώ το 2024. Το κόστος δηλαδή, αυξήθηκε κατά 6,70%.

Αντίθετα, στην Ξάνθη σημειώθηκε πτώση 2%. Η μέση τιμή ενοικίασης διαμορφώθηκε στα 7 ευρώ ανά τ.μ. από 7,14 ευρώ πέρσι.

Παραδείγματα ακινήτων στην αγορά
Κομοτηνή
Γκαρσονιέρα, 43 τ.μ., 1ος όροφος, ένα υπνοδωμάτιο, ενοικιάζεται στα 18,6 ευρώ ανά τ.μ.
Γκαρσονιέρα, 36 τ.μ., 2ος όροφος, ένα υπνοδωμάτιο, ενοικιάζεται στα 22,2 ευρώ ανά τ.μ.
Γκαρσονιέρα, 33 τ.μ., ισόγειο, ένα υπνοδωμάτιο, ενοικιάζεται στα 21,21 ευρώ ανά τ.μ.
Γκαρσονιέρα, 40 τ.μ., 2ος όροφος, ένα υπνοδωμάτιο, ενοικιάζεται στα 12,5 ευρώ ανά τ.μ.
Διαμέρισμα, 80 τ.μ., 4ος όροφος, δύο υπνοδωμάτια, ενοικιάζεται στα 5,63 ευρώ ανά τ.μ.
Ξάνθη
Διαμέρισμα, 58 τ.μ., 5ος όροφος, δύο υπνοδωμάτια, ενοικιάζεται στα 7,24 ευρώ ανά τ.μ.
Γκαρσονιέρα, 60 τ.μ., 4ος όροφος, ένα υπνοδωμάτιο, ενοικιάζεται στα 7,17 ευρώ ανά τ.μ.
Διαμέρισμα, 90 τ.μ., 1ος όροφος, δύο υπνοδωμάτια, ενοικιάζεται στα 4,67 ευρώ ανά τ.μ.
Διαμέρισμα, 71 τ.μ., 2ος όροφος, δύο υπνοδωμάτια, ενοικιάζεται στα 7,4 ευρώ ανά τ.μ.
Διαμέρισμα, 96 τ.μ., 1ος όροφος, τρία υπνοδωμάτια, ενοικιάζεται στα 4,38 ευρώ ανά τ.μ.

Κατά το Politico, η ακροδεξιά πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, δεν ήταν απλά από τους μεγάλους κερδισμένους της τελευταίας για φέτος και κομβικής για τον ρόλο της ΕΕ συνόδου κορυφής των «27».

Ελισσόμενη μεθοδικά στο παρασκήνιο, ήταν αυτή που τελικά κίνησε τα «νήματα», σε ρόλο ρυθμιστή: από τη μεσοπρόθεσμη χρηματοδότηση της Ουκρανίας, μέχρι το προσωρινό (;) «πάγωμα» της συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών με τη Mercosur,

Ειδικά ως προς το αμφιλεγόμενο σχέδιο χρήσης των «παγωμένων» ρωσικών κεφαλαίων προς στήριξη του εμπόλεμου Κιέβου, «ήταν η δολοφόνος», σχολίασε χαρακτηριστικά στους Financial Times Ευρωπαίος διπλωμάτης.

«Υπερίσχυσε η κοινή λογική», πανηγύρισε η Μελόνι.

Τα λόγια της ήταν «καρφιά» για τους δύο κατεξοχήν χαμένους της συνόδου: την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.

Χωρίς την υποστήριξη της Ιταλίδας πρωθυπουργού, -όψιμα εκπεφρασμένη στο πολιτικό προσκήνιο- το Βέλγιο θα ήταν αφόρητα απομονωμένο στην ανένδοτη άρνησή του για «αξιοποίηση» των δεσμευμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στην ΕΕ.

Στηρίζοντας μόλις προ εβδομάδας μαζί με τη Βουλγαρία και τη Μάλτα την αναζήτηση «εναλλακτικών λύσεων» -και δη την έκδοση κοινού χρέους, που τελικά προκρίθηκε με μισή καρδιά (και) από την Γερμανία- η Μελόνι έδωσε σανίδα σωτηρίας στον Μπαρτ Ντε Βέβερ: τον Βέλγο ομόλογό της, αλλά και σύμμαχό της στην ευρωσκεπτικιστική ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Αντίστοιχη ήταν η τακτική της και στο θέμα της ΕΕ-Mercosur.

Κινούμενη μέχρι το παρά… ένα στη «σκιά» και αποφεύγοντας να γίνει στόχος, στήριξε τη Γαλλία στην αντίθεσή της για άμεση υπογραφή της συμφωνίας ελεύθερων συναλλαγών με την λεγόμενη «Κοινή Αγορά του Νότου».

Ήτοι την οικονομική και εμπορική ένωση της Νοτίου Αμερικής, που ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ -ιδεολογικός σύμμαχος της Μελόνι- έχει ανακηρύξει στο νέο στρατηγικό «δόγμα» του ως γεωπολιτική «αυλή» των ΗΠΑ.

Τα χαμόγελα κατά την υποδοχή της Ιταλίδας πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι στο Βερολίνο, την περασμένη Δευτέρα, φαίνεται ότι βγήκαν τρεις ημέρες μετά «ξινά» για τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς (REUTERS/Liesa Johannssen)

«Καπελώνοντας» τους πάντες

«Η Ευρώπη διοχετεύει δισεκατομμύρια στην Ουκρανία, αλλά ταλαντεύεται γεωπολιτικά», σχολίασαν οι New York Times τη συμβιβαστική λύση για συνέχιση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης του εμπόλεμου Κιέβου.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι «27» παρέμειναν ενωμένοι.

Το «δάνειο με εγγύηση τον προϋπολογισμό της ΕΕ», που ανακοίνωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, δίνεται με τον «πικρό» συμβιβασμό του προτεσταντικού βορρά, και δη της Γερμανίας.

Από την κοινή έκδοση χρέους, αντίθετα, εξαιρούνται η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Τσεχία: τρία κράτη μέλη με ευρωσκεπτικιστικές-εθνικιστικές ηγέτες, φίλα προσκείμενους στο τραμπικό κίνημα MAGA.

Όμως αυτή που βγήκε σαφώς ενισχυμένη είναι η ίδια η Μελόνι.

Με τις μεθοδεύσεις της, κατήργησε τον σχεδιασμό της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με την οποία δεν έχει τις καλύτερες σχέσεις.

«Κόντυνε» πολιτικά τον κεντροδεξιό Γερμανό καγκελάριο Μερτς.

Απέκτησε έναν εν δυνάμει νέο φίλο στο πρόσωπο του πολιτικά αποδυναμωμένου Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, βάζοντας «πλάτη» στην αντίθεσή του στη συμφωνία με τη Mercosur, αλλά και στην άρνηση του Παρισιού να αποκαλύψει τις γαλλικές τράπεζες, που κατέχουν τη δεύτερη  μεγαλύτερη (μετά το βελγικό  αποθετήριο τίτλων Euroclear) συσσώρευση «παγωμένων» ρωσικών κρατικών κεφαλαίων παγκοσμίως.

Πετυχαίνοντας με τη στάση της πρακτικά με έναν «σμπάρο», πολλά «τρυγόνια», η Μελόνι κρατά επίσης ικανοποιημένη την Ουάσιγκτον, δεδομένου ότι η κυβέρνηση Τραμπ εποφθαλμιά τα «παγωμένα» ρωσικά περιουσιακά στοιχεία για τη χρηματοδότηση μεταπολεμικών επενδυτικών έργων υπό το «πρόσταγμα» των ΗΠΑ, τόσο στην Ουκρανία, όσο και στη Ρωσία.

Η Μόσχα μπορεί επίσης να χαμογελά με ικανοποίηση.

Στο εσωτερικό της Ιταλίας, δε, η ακροδεξιά πρωθυπουργός παρουσιάζεται ως μια ισχυρή πολιτικός, που ο λόγος της όχι απλά μετρά, αλλά υπαγορεύεται στις Βρυξέλλες, ενόσω δίνει μάχη για τα εθνικά συμφέροντα, είτε αυτά αφορούν στην αγροτική πολιτική (ένεκα της συμφωνίας με τη Mercosur), είτε στη δημοσιονομικά επίφοβη χρήση των δεσμευμένων ρωσικών κεφαλαίων.

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, στην αίθουσα του κοινοβουλίου στη Ρώμη (REUTERS/Remo Casilli)

Γαλβανίζοντας στην ΕΕ την φιλοτραμπική Ακροδεξιά

Με τις ηγεσίες της μεν Γαλλίας σε πολιτική περιδίνηση, της δε Γερμανίας σε ασκήσεις ισορροπίας στην ΕΕ -διεκδικώντας ηγετικό ρόλο στην αμυντική και διπλωματική πολιτική, ενόσω η οικονομία της ασθμαίνει- η Τζόρτζια Μελόνι δείχνει να αξιοποιεί στην παρούσα φάση τη «χρυσή ευκαιρία» της για να γίνει η «σιδηρά κυρία» της Ευρώπης.

Το κάνει μεθοδικά από την άνοδό της στην ιταλική πρωθυπουργία, το 2022, καλλιεργώντας ένα φιλοευρωπαϊκό προφίλ -ενώ είναι παγκοίνως γνωστές οι μεταφασιστικές πολιτικές καταβολές της- και «μοχλεύοντας» την κανονικοποίησή της μέσω ενός διαρκούς φλερτ με την πρόθυμη για συνεργασίες ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά.

«Αέρα στα πανιά» της δίνει τώρα η ιδεολογική «συγγένεια» με την δεύτερη κυβέρνηση Τραμπ, η οποία στη νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ μιλά για «διόρθωση της τρέχουσας πορείας» της ΕΕ με την «καλλιέργεια αντίστασης», χαρακτηρίζοντας την «αυξανόμενη επιρροή των πατριωτικών ευρωπαϊκών κομμάτων λόγο μεγάλης αισιοδοξίας».

Πολλοί στις τάξεις των «27» πλέον εκτιμούν ότι, με «πολιορκητικό κριό» πρωτίστως τη Μελόνι, ο πρόεδρος των ΗΠΑ εφαρμόζει πλέον ανοιχτά αυτή την πρακτική.

«Αυτό που μπορώ να πω είναι: καλημέρα Ευρώπη», είχε σχολιάσει η ίδια για το νέο «δόγμα Τραμπ», χαρακτηρίζοντάς το λίγο-πολύ αφύπνιση για την Ευρώπη.

«Η ελευθερία έχει το τίμημά της», τόνισε, ενόσω προλειαίνει το έδαφος για τις βουλευτικές εκλογές του 2027 στην Ιταλία.

Προβαλλόμενη ως εγγυήτρια της συνοχής μιας από τις μακροβιότερες κυβερνήσεις στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, καταστρώνει σχέδια για την παραμονή της στον πρωθυπουργικό θώκο.

Εκτείνονται από την αλλαγή του εκλογικού νόμου -προς αποδυνάμωση της κεντροαριστερής νυν αντιπολίτευσης- και τη μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης -ενώ η κυβέρνησή της είναι σε ανοιχτή ρήξη το δικαστικό σώμα- έως ενίσχυση των πρωθυπουργικών εξουσιών.

Ένας άνθρωπος που έχει εργαστεί για χρόνια ως μπάτλερ στη Μύκονο, μου αφηγήθηκε μερικές από τις πιο ακραίες απαιτήσεις των επισκεπτών, στις πολυτελείς βίλες. Μερικές είναι τόσο ακραίες που φεύγουν από τα όρια της χυδαιότητας και πατούν στη χώρα της κτηνωδίας. Θα σας μεταφέρω μόνο ένα light περιστατικό. Πελάτης προερχόμενος από το Ντουμπάι απαίτησε να του φέρουν ένα εξωτικό πουλί για να κάνει έκπληξη στη συνοδό του. Το προσωπικό είχε κάποιες ενστάσεις, αλλά όταν εμφανίστηκε το μασούρι με τα μετρητά, οι αναστολές κάμφθηκαν.

Οι ιστορίες του μπάτλερ, που θα μπορούσαν να γίνουν ένα συναρπαστικό βιβλίο, ακούγονται γοητευτικές, όσο και αν είναι πλεγμένες από ξιπασιά. Διότι σου επιτρέπουν να στοχαστείς πάνω στην έκπτωση της ηθικής και της ανθρωπιάς από πράξεις ανθρώπων που έχουν τα πάντα.

Ακριβώς τον ίδιο σκοπό εξυπηρετεί και η δημοσιοποίηση των αρχείων Έπσταϊν. Η κίνηση αυτή δεν έγινε σε πολιτικό κενό. Αντιθέτως, παρουσιάστηκε με τρόπο που άφηνε εκτός κάδρου τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ στο προσκήνιο βρέθηκαν γνωστές φιγούρες της δημόσιας ζωής, με πρώτο και καλύτερο τον πρόεδρο Κλίντον. Τον βλέπουμε σε πισίνα, σε μπανιέρα με άγνωστο άτομο. Βλέπουμε και τον (πρώην) πρίγκιπα Άντριου ξαπλωμένο πάνω σε νεαρές κοπέλες.

Στο υλικό εμφανίζονται επίσης πρόσωπα όπως ο Ρίτσαρντ Μπράνσον, ο Μικ Τζάγκερ και ο Μάικλ Τζάκσον, σε στιγμές κοινωνικής συναναστροφής με τον Έπσταϊν – εικόνες που από μόνες τους δεν συνιστούν απόδειξη εγκληματικής πράξης, αλλά φωτίζουν το πλέγμα σχέσεων ενός κόσμου όπου η εξουσία λειτουργεί χωρίς φραγμούς.

Ευλόγως, λοιπόν, ως απλός θνητός, στέκεσαι και απορείς. Τι ανάγκη είχαν όλοι αυτοί οι διάσημοι, πλούσιοι και πανίσχυροι άνθρωποι να καταφεύγουν στις υπηρεσίες του Έπσταϊν και της ιδιότυπης παιδικής χαράς για ενηλίκους; Είναι άνθρωποι που είχαν τα πάντα. Και μπορούσαν να πέφτουν κάθε βράδυ στο κρεβάτι τους με όποιο κορμί τους γεννούσε επιθυμία. Πώς γίνεται, ρε γαμώτο, να είσαι ο Κλίντον και να κυλιέσαι στον πολυτελή βούρκο του Έπσταϊν; Ήσουν πάντα τέτοιος άνθρωπος ή, όταν τα κατέκτησες όλα, βρέθηκες μπροστά στον τεράστιο τοίχο που υψώνει η πλήξη;

Η επιθυμία, λένε οι ψυχαναλυτές, γεννιέται πάντα από την έλλειψη. Από το «δεν έχω», το «δεν μπορώ», το «δεν επιτρέπεται». Όταν όμως κάποιος τα έχει όλα, τότε η επιθυμία δεν βρίσκει εμπόδιο για να αρθρωθεί. Και χωρίς εμπόδιο, νεκρώνεται. Και μένει η πλήξη. Δεν νιώθεις τίποτα. Και φτάνεις στα άκρα για να κουνηθεί η βελόνα
της ψυχικής έντασης. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες ιστορίες εκτυλίσσονται σε βίλες. Εκεί όπου η κοινωνία απουσιάζει και η επιτήρηση εξαφανίζεται. Όταν σβήνουν τα φώτα του πολιτισμού, τότε το ένστικτο ανάβει τις φωτιές του. Το βλέπεις, άλλωστε, σε καταγγελίες και ρεπορτάζ για πάρτι των υπερπλουσίων στο Ντουμπάι, όπου πίσω από τις κλειστές πόρτες η χλιδή συχνά μετατρέπεται σε ωμή βία.

Η δημοσιοποίηση των αρχείων του Έπσταϊν δεν εξυπηρετεί μόνο το πολιτικό και κοινωνικό κουτσομπολιό. Φωτίζει κάποιους από τους ισχυρούς του κόσμου όχι όπως
αυτοπαρουσιάζονται, αλλά όπως λειτουργούν όταν δεν τους βλέπει κανείς: χωρίς όρια, χωρίς φρένα, χωρίς ίχνος ανθρωπιάς. Είσαι, ας πούμε, ο Κλίντον. Και στα 55 σου έχεις ζήσει τα πάντα, ανέβηκες εκεί που λίγοι έχουν φτάσει. Δεν είναι παράλογο να βρεθείς, μπουσουλώντας, στη στέρνα του Έπσταϊν. Γιατί έτσι αισθάνεσαι ότι ζεις. Βυθισμένος στην πλήξη είσαι, απλώς, ένας νεκρός που αναπνέει.