Το θέαμα που αντίκρυσαν όταν μπήκαν στην μεζονέτα στα Γλυκά Νερά περιέγραψαν στην κατάθεσή τους οι αστυνομικοί που έσπευσαν στο σπίτι για την δολοφονία της Καρολάιν.

Η υπεράσπιση του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου προέβαλε και πάλι τον ισχυρισμό ότι τέλεσε τη δολοφονία της Καρολάιν εν βρασμώ ψυχικής ορμής. Μάλιστα, για πρώτη φορά πρότειναν έξι μάρτυρες υπεράσπισης μεταξύ των οποίων και οι γονείς του.

«Ήθελε να δώσει το δράμα» κατέθεσε ο αστυνομικός Χρήστος Βαρδίκος, χαρακτηρίζοντας τις περιγραφές του καταδικασμένου πρωτόδικα σε ισόβια και 11 χρόνια, «ψύχραιμες» και τις αναφορές του «κουτές». «Ήταν ψυχρός και ψύχραιμος όταν έχεις συναισθήματα φεύγει η ψυχραιμία» ανέφερε και εξέφρασε τη βεβαιότητα πως ο κατηγορούμενος «έπαιζε θέατρο».

«Δεν ήταν πειστικός, δεν ήταν καλός ηθοποιός» είπε ο αστυνομικός και μίλησε για τη στιγμή που έφτασαν στη μεζονέτα και για πρώτη φορά άκουσαν από το κινητό της γειτόνισσας τον κατηγορούμενο να καλεί σε βοήθεια.

Οι αστυνομικοί μπήκαν από το υπόγειο του σπιτιού όπου διαπίστωσαν πως υπήρχε ένα ανοιγμένο παράθυρο καθώς είχε αφαιρεθεί «προσεκτικά» το ένα παραθυρόφυλλο. Ανεβαίνοντας στην εσωτερική σκάλα αντίκρισαν, σύμφωνα με το μάρτυρα, στο σαλόνι ένα περιφραγμένο χώρο και κόπρανα ζώου και στη συνέχεια ήρθαν αντιμέτωποι με το αποτρόπαια θέαμα του σκύλου της οικογένειας Ρόξι που ήταν κρεμασμένος. «Είδαμε το σκυλάκι ήταν κρεμασμένο από την κουπαστή με το λουράκι του στην αρχή του ισογείου» περιέγραψε και συμπλήρωσε «ο σκύλος ήταν νεκρός».

Στη σοφίτα του σπιτιού πάνω στο διπλό κρεβάτι οι αστυνομικοί είδαν τη νεκρή Καρολάιν μαζί με το μωρό της και δίπλα, στο πάτωμα, δεμένο τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο.

«Ήταν μισάνοιχτη η πόρτα, η γυναίκα ήταν ξαπλωμένη μπρούμυτα με το κεφάλι κάτω και δεμένη με ύφασμα, φαινόταν εξαρχής ότι ήταν νεκρή.

Ο κατηγορούμενος ήταν σε εμβρυακή στάση, δεμένος στα χέρια, τα πόδια, το λαιμό και τα μάτια δεμένα με καφέ ταινία» περίγραψε και συμπλήρωσε πως το μωρό είχε τα χέρια πάνω στο σώμα μητέρας του. «Όταν μπήκαμε μέσα γύρισε και μας κοίταξε.

«Το θύμα ήταν πισθάγκωνα δεμένο με γκρι ύφασμα και στο λαιμό επίσης με γκρι ύφασμα. Τύπου ότι την είχαν στραγγαλίσει… το πρόσωπο της είχε αίματα δεν την αναγνώριζες» κατέθεσε και ήταν κατηγορηματικός πως ο κατηγορούμενος είχε τα χέρια δεμένα μπροστά.

«Όταν ο συνάδελφος έλυσε τον κατηγορούμενο, έκατσε στο κρεβάτι και άρχισε να σκουντάει τη νεκρή και της έλεγε «αγάπη μου» του είπαμε ότι είναι νεκρή, μου ζήτησε να πάρει το μωρό στην αγκαλιά του. Έκανε διάφορες κινήσεις και το μωρό κουνιόταν δεξιά αριστερά σαν κούκλα, νιώσαμε άβολα και του το πήραμε. Τον ρωτούσαμε κατά διαστήματα κι έλεγε μας λήστεψαν, μας σκότωσαν, τρεις άνδρες, μαύρα ρούχα, τα βασικά…».

Ο μάρτυρας μίλησε για εκείνα τα πράγματα που τους έκαναν εντύπωση και τους οδήγησαν να τον βάλουν στο «κάδρο» της υπόθεσης.

Το γεγονός ότι η παραβίαση ήταν από μέσα, ο κατηγορούμενος έλεγε πως πήρε τηλέφωνο με τη μύτη ενώ οι παλάμες ήταν ελεύθερος, ότι ισχυριζόταν πως λιποθυμούσε και ξύπναγε επειδή τον είχαν δέσει σφιχτά.

«Η πρώτη μου άποψη ήταν ότι είχε γίνει εγκληματική ενέργεια, τους είχαν ληστέψει και αυτός ήταν σε σοκ. Μετά όταν κατεβήκαμε και τα βάλαμε κάτω, αλλάξαμε γνώμη.

Ο σύνοδος μου πρώτος είπε ότι αυτός το έκανε. Και το είπαμε και στο Ανθρωποκτονιών… Ήταν χαζά σκηνοθετημένο, ερασιτεχνικά» τόνισε ο Χρήστος Βαρδίκος ο οποίος πήρε στην αγκαλιά του τη μικρή Λύδια και την τύλιξε σε μια κουβέρτα για να μην κρυώνει. Ο μάρτυρας ανακάλεσε στη μνήμη του τη στιγμή λέγοντας πως του έκανε εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος καθυστερούσε να ειδοποιήσει κάποιον δικό του για να φροντίσει το μωρό.

Επιπλέον αίσθηση προκάλεσε , σύμφωνα με τον αστυνομικό, και η αντίδραση του κατηγορούμενου όταν είδε τον κρεμασμένο σκύλο. «Πέρασε και δεν ακούμπησε», ανέφερε χαρακτηριστικά τονίζοντας ότι ήταν αδιαφορία.

«Ήταν κακά σκηνοθετημένο σκηνικό» είπε ο μάρτυρας ο οποίος ανέφερε πως αυτό που έκανε εντύπωση στους αστυνομικούς ήταν «η ψυχραιμία… η πραότητα».

Στα σημάδια που τον οδήγησαν να πιστέψει πως ο κατηγορούμενος πιλότος εμπλέκεται στο έγκλημα αναφέρθηκε και ο αστυνομικός Κλεάνθης Αντωνόπουλος. Φανερά φορτισμένος ο μάρτυρας μίλησε στο δικαστήριο για τη στιγμή που κοίταξε στα μάτια το μωρό, το οποίο ήταν ήρεμο δίπλα στο άψυχο σώμα της μητέρα του. «Μου έκανε εντύπωση πως ένα μωρό δεν έπεσε από το κρεβάτι…» είπε και αναφερόμενος στη στιγμή που έλυσε τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο σημείωσε: «Είναι πολύ καλός ηθοποιός, όταν μπήκα μου έδωσε την αίσθηση ότι θα πεθάνει σε πέντε δευτερόλεπτα. Ήταν τόσο δύσκολη η ανάσα του που πίστεψα ότι θα πεθάνει…».

«Είδα τη ταινία από τα μάτια να πέφτει. Την είχε βάλλει ανάποδα όχι με την κόλλα στα μάτια, ανάποδα. Προφανώς για να μη κάνει ζημιά στα μάτια. Το δέσιμο στα χέρια και τα πόδια είχε μια χαλαρότητα. Με το που σηκώνεται πηγαίνει στη γυναίκα του την ακουμπάει μια στο ώμο και λέει «αγάπη μου», αν θυμάμαι καλά» κατέθεσε και συμπλήρωσε πως η άτυχη κοπέλα «ήταν παγωμένη». Του έκανε εντύπωση, όπως είπε, πως δεν αγκάλιασε την Καρολάιν. «Αν είχα πάθει κάτι τέτοιο θα την είχα πάρει αγκαλιά και δεν θα την άφηνα από τα χέρια μου» κατέθεσε φορτισμένος.

«Ήταν πρόχειρα δεμένη με ένα ρούχο. Μου έκανε και αυτό εντύπωση πως το θύμα ήταν δεμένο με ρούχο και ο κατηγορούμενος με σπάγκο. Ο κατηγορούμενος πήγε μια φορά στο θύμα και μετά δεν ασχολήθηκε άλλο, καθόλου. Όταν ο συνάδελφός μου του είπε “τελείωσε” είχε καμία αντίδραση. Μας έλεγε ότι μπήκαν τρεις με όπλο. Μας περιέγραψε και τη μάρκα του όπλου, κάτι που στα 20 χρόνια που υπηρετώ αυτό δεν έχει γίνει ποτέ. Μας είπε ότι εκείνον δεν τον σκότωσαν γιατί ήταν ψύχραιμος και ότι η Καραλάιν φώναζε και προσπαθούσε να αντισταθεί. Δεν είπε μια φορά «καταστράφηκα, τι έπαθα;». Εγώ είπα και στο ανθρωποκτονιών όταν πήγα να καταθέσω ότι αυτός το έχει κάνει. Μου είπαν «καλύτερα ένας ένοχος έξω παρά ένας αθώος στη φυλακή» εξηγώντας μου ότι δεν υπάρχουν αποδείξεις» είπε συγκινημένος και περιέγραψε πως οι αστυνομικοί συγκλονισμένοι δάκρυσαν σε αντίθεση με τον κατηγορούμενο. «Ήταν τόσα τα σημάδια… Δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα της Καρολάιν που είδα για πρώτη φορά στο δικαστήριο».