Μετά το live video ακολουθούν οι ενδεικτικές απαντήσεις από το ΟΡΟΣΗΜΟ Ραφήνας
Α1.
Σύμφωνα με το συγγραφέα του κειμένου 1, είναι σημαντικό να μαθαίνουμε ιστορία γιατί αποτελούμε την εξέλιξή της. Βάσει αυτής διαμορφώνεται το ιδεολογικό και αξιακό μας σύστημα καθώς και το πνευματικό μας επίπεδο. Επιπλέον, οι πρόγονοί μας έχουν διαμορφώσει τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες μέσα στις οποίες ζούμε και τις οποίες πρόκειται να επηρεάσουμε αφήνοντας το δικό μας ιστορικό αποτύπωμα. Τέλος, η γνώση του παρελθόντος αποτελεί στοιχείο της ταυτότητάς μας και βοηθά στην κατανόηση του παρόντος και το σχεδιασμό του μέλλοντος.
(78 λέξεις)
Β1. α/Λ, β/Λ, γ/Σ, δ/Σ, ε/Σ.
B2. α. Ο τίτλος του κειμένου έχει τη μορφή σύντομου, κυριολεκτικού και περιεκτικού ερωτήματος, το οποίο θέτει με σαφήνεια το θέμα που θα αναλυθεί, εκφράζοντας μια συνηθισμένη ερώτηση των νέων, που στην πλειοψηφία τους δυσανασχετούν με το μάθημα της Ιστορίας. Έτσι, προσδίδεται προφορικότητα και προσελκύεται το ενδιαφέρον του αναγνώστη.
β. Ο ευθύς λόγος στο τέλος της πρώτης παραγράφου παρουσιάζει ένα ερώτημα που συχνά απευθύνουν οι μαθητές- φοιτητές στους δασκάλους – καθηγητές τους («Γιατί, κύριε, να πρέπει να μαθαίνουμε ιστορία;») και, συγχρόνως, την άποψη τους ότι το ιστορικό παρελθόν δεν αφορά το μέλλον («Εμείς κοιτάμε μπροστά. Κοιτάμε στο μέλλον.»). Με τον ευθύ λόγο επιτυγχάνεται η αμεσότητα και παραστατικότητα, δημιουργείται κλίμα οικειότητας, το κείμενο αποκτά ζωντάνια, ενισχύεται η πειστικότητά του, ενώ η εναλλαγή πλάγιου και ευθέος λόγου προσφέρει υφολογική ποικιλία στο κείμενο.
Β3. Στο απόσπασμα της ομιλίας της Κ. Δημουλά διακρίνουμε ποικίλες γλωσσικές επιλογές που ευαισθητοποιούν τον αναγνώστη σχετικά με τον ρόλο της επετείου στη διατήρηση της μνήμης. Ενδεικτικά:
- Ασύνδετο σχήμα: «Τιμά τους ήρωες … Θερμοπύλες»
Με το ασύνδετο σχήμα παρουσιάζει τις λειτουργίες της επετείου στο να ενισχύσει το πατριωτικό αίσθημα και να θυμίσει ηρωικές πράξεις δίνοντας στο λόγο ζωηρότητα, πυκνότητα, γοργό ρυθμό, ένταση προκαλώντας και κλιμάκωση συναισθημάτων.
- Μεταφορική χρήση της γλώσσας: «Για να δώσω … παρόν»
Με τη μεταφορική χρήση της γλώσσας δείχνει ότι το παρελθόν μέσω της επετείου μεταφέρεται στο παρόν σαν να ξαναζωντανεύει, ενώ παράλληλα προσδίδει στο λόγο πρωτοτυπία και εκφραστική δύναμη.
- β΄ ενικό πρόσωπο: «χρονιάρικα πια … φωτογραφία σου»
Με τη χρήση β΄ ενικού προσώπου απευθύνεται άμεσα στον αναγνώστη, ο οποίος έτσι ανακαλεί το δικό του παρελθόν, ενώ το κείμενο αποκτά ζωντάνια, οικειότητα και αμεσότητα.
Γ1.
α. Στο κείμενο γίνεται αναφορά στην ιστορία ενός ταγαριού, που αντιπροσωπεύει διαφορετικά πράγματα για τα μέλη μιας οικογένειας.
Για τη μητέρα της αφηγήτριας αποτελεί ανάμνηση των φοιτητικών της χρόνων και συνδέεται με τη μόδα μιας εποχής που πέρασε, ενώ είναι πιθανό να της θυμίζει κάτι αρνητικό.
«ήταν τότε της μόδας…της θύμιζε» (αφήγηση σε α΄ και γ΄ πρόσωπο)
Για τη γιαγιά της αφηγήτριας είναι ένα πολύτιμο οικογενειακό κειμήλιο με ιδιαίτερη συναισθηματική αξία, καθώς το είχε φτιάξει η μητέρα της στον αργαλειό και ήταν μέρος της προίκας της.
«πράγματα για μια ζωή» (ευθύς λόγος)
Τέλος, για τη γιαγιά αποτελεί και ανάμνηση ενός παλιού τρόπου ζωής που έχει χαθεί, με διαφορετικά ήθη και κυρίαρχη τη χειροτεχνία.
«Τα έλεγε αυτά με νοσταλγία» (αφήγηση)
β. Θετική απάντηση
Θα κρατούσα το ταγάρι, καθώς αποτελεί οικογενειακό κειμήλιο με συναισθηματική αξία, με συνδέει με το παρελθόν μου και τους προγόνους μου, είναι ανθεκτικό και όμορφο, γιατί είναι χειροποίητο.
Αρνητική απάντηση
Δεν θα κρατούσα το ταγάρι, καθώς είναι ξεπερασμένο αισθητικά και δεν θα το χρησιμοποιήσω. Σκέφτομαι όμως να το δωρίσω στο μουσείο λαϊκής τέχνης του χωριού μας, ως τεκμήριο για τη γνώση του λαϊκού μας πολιτισμού.
Δ. Άρθρο
Τίτλος: «ΟΤΑΝ ΛΗΣΜΟΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΜΑΣ ΥΠΟΘΗΚΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ»
Πρόλογος: Αφόρμηση : 200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση ή 100 χρόνια από την καταστροφή της Σμύρνης.
- Προφανώς , το παρελθόν αποτελεί μια αφετηρία για την συνέχεια της ζωής μας , αν το λησμονήσουμε θα έχει επιπτώσεις στο παρόν και το μέλλον
- το παρελθόν αποτελεί μια βάση για τη συνέχεια του ανθρώπου • ο άνθρωπος προοδεύει με βάση τις γνώσεις και τις εμπειρίες που αποκτά από το παρελθόν
- η λήθη του παρελθόντος καθυστερεί την πρόοδο
- αυτό έχει επιπτώσεις στο παρόν και στο μέλλον
- Ο άνθρωπος που λησμονεί το παρελθόν του, χάνει ταυτόχρονα και την ταυτότητά του
- το παρελθόν αποτελεί ένα κομμάτι της δικής του ιστορίας • εμπειρίες , βιώματα, σκέψεις , πράξεις , προσδοκίες.
- Με τη γνώση του παρελθόντος βιώνουμε τις υψηλές στιγμές της ιστορίας μας
- συλλογική μνήμη του παρελθόντος.
- το παρελθόν μετατρέπεται σε ένα ιδεώδες που καλούμαστε να προσεγγίσουμε.
- Κοινωνικοποίηση μέσω των επετείων
Βιωματικοί τρόποι προσέγγισης.
- Εκδρομές και επισκέψεις σε μουσεία και τόπους στους οποίους γίνεται ιστορική αναφορά.
- Εμπλουτισμός του μαθήματος με οπτικοακουστικά μέσα. 3. Συλλογή ιστορικών στοιχείων και σύνθεση – παρουσίαση της υπό εξέτασης περιόδου από τους ίδιους τους μαθητές με χρήση βιβλιογραφίας και όχι ενός εγχειριδίου.
- Τέχνη: Σχολικές εορτές, θέατρο, τραγούδι, χορός.
- Συνεντεύξεις μαθητών με ζωντανούς μάρτυρες ιστορικών γεγονότων του πρόσφατου παρελθόντος και πρόσκληση επιστημόνων της ιστορίας και της αρχαιολογίας για συζητήσεις.
Επίλογος
Συμπερασματικά το μάθημα της ιστορίας είναι αναγκαίο και μπορεί να γίνει ένα πολύ ενδιαφέρον διαδραστικό και χρήσιμο μάθημα για το παρόν και το μέλλον μας.
ΟΡΟΣΗΜΟ ΡΑΦΗΝΑΣ
ΦΙΛΟΛΟΓΟΙ
ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ ΝΑΤΑΣΑ, ΜΠΕΝΑ ΕΛΕΝΗ, ΣΚΟΥΦΟΥ ΘΕΟΔΩΡΑ.
ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΙΟΥΝΙΟΥ 2022
ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΥΝΟΛΟ ΣΕΛΙΔΩΝ: ΤΕΣΣΕΡΙΣ (4)
ΚΕΙΜΕΝΟ 1
Γιατί να μαθαίνουμε ιστορία;
Γιατί δεν αγαπάνε οι μαθητές την ιστορία; Οι απαντήσεις είναι γνωστές. Γιατί συνήθως πρέπει να τη μάθουν παπαγαλία, γιατί συνήθως μαθαίνουν για προσωπικότητες και όχι για την κοινωνία, γιατί μαθαίνουν κυρίως για την παλαιότερη ιστορία και όχι τη νεότερη. Ο σημαντικότερος όμως λόγος που η ιστορία είναι απωθητική για τους μαθητές, είναι ότι το σχολείο δεν καταφέρνει να συνδέσει τη ζωή των μαθητών με το παρελθόν. Δεν καταλαβαίνουν γιατί να πρέπει να τα μάθουν όλα αυτά. Όπως μου έλεγαν κάποιοι φοιτητές μου: «Γιατί, κύριε, να πρέπει να μαθαίνουμε ιστορία; Εμείς κοιτάμε μπροστά. Κοιτάμε στο μέλλον».
Αυτό που δεν καταλάβαιναν οι φοιτητές μου και δεν καταλαβαίνουν όσοι δεν εκτιμούν την αξία της γνώσης του παρελθόντος, είναι ότι τελικά όλοι μας είμαστε προϊόντα της ιστορίας. Ό,τι έχουμε στο μυαλό μας έρχεται από τους προηγούμενους από εμάς. Ακόμη και οι λέξεις που χρησιμοποιώ για να γράψω αυτές τις γραμμές, δεν είναι δικές μου. Έρχονται από τους προηγούμενους από μένα. Και βέβαια το πιο σημαντικό δεν είναι οι λέξεις. Είναι οι πεποιθήσεις, οι αξίες, οι γνώσεις ακόμη και οι κανόνες. Εμείς αποφασίζουμε για τους κανόνες που ρυθμίζουν τη ζωή μας; Όχι βέβαια. Οι προηγούμενοι από εμάς αποφασίζουν. Εμείς γεννιόμαστε μέσα σε ένα πολιτισμό, σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που όλα αυτά έχουν ήδη διαμορφωθεί. Είναι τόσο μεγάλο το βάρος του παρελθόντος πάνω στο παρόν, που ένας ιστορικός έχει ισχυριστεί κάτι που όταν το είχα πρωτοακούσει είχα εντυπωσιαστεί: «Οι νεκροί μάς κυβερνούν». Βαριά κουβέντα. Δεν συμφωνώ εντελώς όμως, καθώς και εμείς επιδρούμε στον τρόπο που εξελίσσεται η ιστορία και έχουμε ευθύνη απέναντι στις μελλοντικές γενιές ως μελλοντικοί νεκροί που αναπόφευκτα είμαστε όλοι μας.
Αξίζει να μαθαίνουμε για αυτούς τους νεκρούς. Αξίζει να γνωρίζουμε τι έκαναν, πώς σκέφτονταν, πώς ζούσαν. Αξίζει γιατί αυτοί είναι που διαμόρφωσαν τον κόσμο που μας περιβάλλει. Η γνώση του παρελθόντος είναι απαραίτητη για την κατανόηση του παρόντος. Ή, για να το πούμε με άλλα λόγια, δεν μπορούμε να καταλάβουμε το σήμερα αν δεν ξέρουμε σε βάθος το χθες. Η ιστορία είναι μια πράξη αυτογνωσίας, μια πράξη γνώσης για τον συλλογικό μας εαυτό, απαραίτητη για να καταλάβουμε τον πολιτισμό μας.
Δεν μαθαίνουμε ιστορία για χάρη των προηγουμένων. Όντως αυτοί έφυγαν και δεν έχει πια καμία σημασία για αυτούς. Μαθαίνουμε ιστορία για εμάς, για να μάθουμε από τα λάθη των προηγουμένων, να δούμε τι λειτούργησε καλύτερα για εκείνους και τι όχι. Μαθαίνουμε ιστορία για να καταλάβουμε ποιοι είμαστε και να σκεφτούμε πού θέλουμε να πάμε. […]
[Ραϋμόνδος Αλβανός, Ο ελληνικός εμφύλιος. Μνήμες σε πόλεμο και σύγχρονες πολιτικές ταυτότητες, εκδ. Επίκεντρο, 2022 (από τον Πρόλογο του βιβλίου)].
ΤΕΛΟΣ 1ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙΔΕΣ
ΑΡΧΗ 2ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ
ΚΕΙΜΕΝΟ 2
Θυμάμαι, άρα ζω;
Εις σε προστρέχω, μνήμη, με πολύ σεβασμό, σαν να μου ήσουν ξένη, σαν να μην έχουμε φάει μαζί ψωμί και δάκρυα, σαν να μην ξέρω ότι χάρη σ’ εσένα επιστρέφει ο απολωλώς* καιρός.
Θέλω να αφιερώσω στη μνήμη και στη ζωτική της σημασία κάποιες σκέψεις, αλλά, επειδή έχω μια τόσο στενή σχέση μαζί της και μια ευγνώμονα οικειότητα, φοβάμαι μήπως όσα πω περιπέσουν σε έναν κάπως οικογενειακό τόνο, ατημέλητον, καθισμένον χαλαρά γύρω από την προχειρότητα. Με φοβίζει, ίσως και με καθησυχάζει μαζί, η πεποίθησή μου ότι η μνήμη είναι το δεύτερο εγώ μας.
Το ότι επιμένω να μιλώ για τη νοσταλγία δεν μοιάζει σαν να έχω βγει από το θέμα, που είναι η επέτειος. […]
Τι είναι η επέτειος; Την προς αυτήν ευσέβεια μάς την εμφυσά το περιβάλλον, το παράδειγμα, ή είναι ένστικτο ριζωμένο βαθιά στο φόβο μας ότι θα εκδιωχθούμε από τον παράδεισο της μνήμης; […]
Για να επανέλθω στα γήινα, η επέτειος είναι και μια μέρα άκρως κοινωνική. Πάει παντού. Και σε χαρές, και σε απώλειες. Διότι έχουν και οι απώλειες κάθε τόσο τα γενέθλιά τους – αυτές κι αν δεν θέλουν να ξεχαστούν…
Και βεβαίως η επέτειος διαπνέεται και από βαθύ πατριωτισμό. Τιμά τους ήρωες, συντονίζει τον ηρωισμό με το βηματισμό της σημαίας, παρελαύνουν οι Θερμοπύλες, δάφνινο στεφάνι στον άγνωστο στρατιώτη και, σιωπηρά, στον κάθε αγνοούμενο.
Για να δώσω και την πιο εγκόσμια μορφή στην επέτειο, ας πω ότι είναι ένα δωρεάν μεταφορικό μέσον με το οποίο μεταφέρεται το πολυπληθές παρελθόν εδώ στο παρόν. Και ιδού, επιστρέφουν οι γονείς μας, έρχονται κι άλλου είδους αγάπες, άλλες συνοδευόμενες από το αίσθημα, άλλες ασυνόδευτες […] – ιδού η νύφη ακόμα ερωτευμένη με το νυφικό της, γενέθλια, χρονιάρικα πια τα παιδιά σου, γενέθλια γενέθλια γενέθλια, κοντά η ενηλικίωση, και ακόμα τα κρατάει αγκαλιά και τα θηλάζει εκείνη η παλιά φωτογραφία σου. […]
* απολωλώς: χαμένος
[Ομιλία της Κικής Δημουλά, από το βιβλίο Εκλήθην ομιλήτρια, Ίκαρος, 2022, σσ. 156, 158, 159].
ΚΕΙΜΕΝΟ 3
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Προεισαγωγικά θα σας πω την ιστορία του ταγαριού*. Το βρήκα καταχωνιασμένο σε μια παλιά κασέλα. Κι αυτή από το χωριό. Όταν το έδειξα της μαμάς μου γέλασε. Στα φοιτητικά της χρόνια το χρησιμοποιούσε ως τσάντα. Ήταν άβολο γι’ αυτήν τη δουλειά αλλά ήταν τότε της μόδας. Εξέφραζε οικολογικές ανησυχίες επίσης. Μου λέει να το πας της γιαγιάς σου. Ήθελε προφανώς να το ξεφορτωθεί. Δεν ξέρω τι μπορεί να της θύμιζε.
ΤΕΛΟΣ 2ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙΔΕΣ
ΑΡΧΗ 3ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ
Η γιαγιά μου επιμένει να ζει στο χωριό. Στο σπίτι της έχει θερμοσίφωνα και τηλεόραση. Την επισκέφτηκα στις διακοπές του Πάσχα. Έχω το όνομά της και είμαι η αδυναμία της. Της έδειξα το ταγάρι και συγκινήθηκε. Το είχε φτιάξει η δική της μαμά στον αργαλειό. Ήταν μέρος της προίκας της. «Πράγματα για μια ζωή» σχολίασε. Φυσικά έκανε λάθος στο μέτρημα. Ήδη το ταγάρι είχε χρησιμοποιηθεί από τρεις γενιές. Ήταν βαμμένο με φυτικές βαφές και είχε ωραία λαμπερά σχέδια. Μου διηγήθηκε τα νυχτέρια** που έκαναν τότε υφαίνοντας στον αργαλειό με το φως του λυχναριού. Η μαμά της. Τα έλεγε αυτά με νοσταλγία. Η γιαγιά.
Εν τω μεταξύ η ώρα πλησίαζε εννιά και αντανακλαστικά είχε ανοίξει την τηλεόραση για τις ειδήσεις.
Της λέω γιαγιά γιατί δεν έρχεσαι να μείνεις μαζί μας στην Αθήνα.
– Γιατί τι θα έχω παραπάνω εκεί;
* ταγάρι: είδος τσάντας
** νυχτέρι: εργασία κατά τη διάρκεια της νύχτας
[Θανάσης Βαλτινός, Επείγουσα ανάγκη ελέου. Διηγήματα, Εστία, Αθήνα 2016, σσ. 41, 42].
Θέμα Α
Α1. Να αποδώσετε συνοπτικά τους λόγους (παράγραφοι 2-4) για τους οποίους, σύμφωνα με τον συγγραφέα του Κειμένου 1, είναι σημαντικό να μαθαίνουμε ιστορία (70-80 λέξεις).
Μονάδες 15
Θέμα Β
Β1. Με βάση τα Κείμενα 1 και 2 να χαρακτηρίσετε τις παρακάτω περιόδους λόγου ως σωστές ή λανθασμένες, γράφοντας στο τετράδιό σας, δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί σε κάθε περίοδο, τη λέξη Σωστό ή Λάθος (δεν χρειάζεται να αναφέρετε συγκεκριμένο χωρίο κειμένου).
α. Το παρελθόν δεν επηρεάζει τις στάσεις και τις αντιλήψεις μας (Κείμενο 1). β. Μαθαίνουμε ιστορία για να κατανοήσουμε αποκλειστικά το παρελθόν (Κείμενο 1). γ. Η γνώση της ιστορίας βοηθά να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας και τον πολιτισμό μας (Κείμενο 1).
δ. Η επέτειος σχετίζεται και με ευχάριστα και με δυσάρεστα γεγονότα της ζωής (Κείμενο 2).
ε. Μέσω των επετείων το παρελθόν συνδέεται με το παρόν (Κείμενο 2). Μονάδες 10
Β2. α. Ποια μορφή έχει ο τίτλος του Κειμένου 1 (μονάδες 4) και ποιος είναι ο επικοινωνιακός του ρόλος; (μονάδες 6)
β. Ποιο υφολογικό αποτέλεσμα έχει η παρεμβολή του ευθέος λόγου στο τέλος της πρώτης παραγράφου: «Γιατί, κύριε, να πρέπει … μέλλον»; (μονάδες 5) Μονάδες 15
ΤΕΛΟΣ 3ΗΣ ΑΠΟ 4 ΣΕΛΙΔΕΣ
ΑΡΧΗ 4ΗΣ ΣΕΛΙΔΑΣ
ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ
Β3. Πρόθεση της Κικής Δημουλά στο απόσπασμα «Για να επανέλθω … φωτογραφία σου» είναι να ευαισθητοποιήσει τον αναγνώστη σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζει η επέτειος στη διατήρηση της μνήμης. Να αναφέρετε τρεις (3) διαφορετικές γλωσσικές επιλογές με τις οποίες επιτυγχάνει το στόχο της, παραθέτοντας τα αντίστοιχα χωρία
(μονάδες 6) και να εξηγήσετε τη λειτουργία καθεμιάς από αυτές στο κείμενο. (μονάδες 9)
Μονάδες 15
Θέμα Γ
Γ1. Τι αντιπροσωπεύει το ταγάρι για την οικογένεια της αφηγήτριας; Να τεκμηριώσετε την απάντησή σας με τρεις (3) κειμενικούς δείκτες.
Εσείς, αν ήσασταν στη θέση της αφηγήτριας, θα κρατούσατε το ταγάρι ή όχι και γιατί; (150-200 λέξεις)
Μονάδες 15
Θέμα Δ
Δ1. «Αξίζει να μαθαίνουμε για αυτούς τους νεκρούς. Αξίζει να γνωρίζουμε τι έκαναν, πώς σκέφτονταν, πώς ζούσαν». Με αφορμή τη διαπίστωση του συγγραφέα και αξιοποιώντας δημιουργικά τα Κείμενα 1 και 2:
α) να εκφράσετε την άποψή σας για την αξία της ιστορικής γνώσης και β) να αναφέρετε βιωματικούς τρόπους που μπορούν να καλλιεργήσουν το ενδιαφέρον σας για το ιστορικό παρελθόν. Το κείμενό σας να έχει τη μορφή άρθρου που θα δημοσιευτεί στην ιστοσελίδα του σχολείου σας. (350-400 λέξεις)
Μονάδες 30
ΟΔΗΓΙΕΣ (για τους εξεταζομένους)
- Στο εξώφυλλο να γράψετε το εξεταζόμενο μάθημα. Στο εσώφυλλο πάνω-πάνω να συμπληρώσετε τα ατομικά σας στοιχεία. Στην αρχή των απαντήσεών σας να γράψετε πάνω-πάνω την ημερομηνία και το εξεταζόμενο μάθημα. Να μην αντιγράψετε τα θέματα στο τετράδιο και να μη γράψετε πουθενά στις απαντήσεις σας το όνομά σας.
- Να γράψετε το ονοματεπώνυμό σας στο πάνω μέρος των φωτοαντιγράφων, αμέσως μόλις σας παραδοθούν. Τυχόν σημειώσεις σας πάνω στα θέματα δεν θα βαθμολογηθούν σε καμία περίπτωση. Κατά την αποχώρησή σας, να παραδώσετε μαζί με το τετράδιο και τα φωτοαντίγραφα.
- Να απαντήσετε στο τετράδιό σας σε όλα τα θέματα μόνο με μπλε ή μόνο με μαύρο στυλό με μελάνι που δεν σβήνει.
- Κάθε απάντηση τεκμηριωμένη είναι αποδεκτή.
- Διάρκεια εξέτασης: τρεις (3) ώρες μετά τη διανομή των φωτοαντιγράφων. 6. Χρόνος δυνατής αποχώρησης: 10.00 π.μ.
ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ KΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ
