Περισσότεροι από 2.000 θεατές, όλων των εθνικοτήτων, πλημμύρησαν το Carnegie Hall.
Η συναυλία, που πραγματοποιήθηκε με την αποκλειστική χορηγία της Πρέσβεως εκ Προσωπικοτήτων κυρίας Κατερίνας Ναυπλιώτη – Παναγοπούλου, εις μνήμην του αείμνηστου συζύγου της Περικλή Σ. Παναγόπουλου και υπό την αιγίδα του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου, υπηρέτησε έναν εθνικό σκοπό. Όλα τα έσοδα από τα εισιτήρια, καθώς και από δωρεές, που συγκεντρώθηκαν εξ αφορμής αυτού του πολιτιστικού γεγονότος, θα χρησιμοποιηθούν για την αποπεράτωση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου στο «Σημείο Μηδέν» της Νέας Υόρκης, που είχε καταστραφεί ολοσχερώς από τα τραγικά γεγονότα της 9ης Σεπτεμβρίου 2001. Ο Άγιος Νικόλαος παραμένει το τελευταίο κομμάτι του πάζλ του World Trade Centre προς αποπεράτωση, και το μόνο πνευματικό κέντρο της σημαντικής περιοχής, αποκτώντας συμβολική και ισχυρή παγκόσμια ισχύ, ως ένας ναός ενότητας, που αποτελεί ανέκαθεν ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του Ελληνικού Πολιτισμού προς την ανθρωπότητα.
Σε δήλωσή της, στα Αμερικανικά και Ομογενειακά Μέσα Ενημέρωσης, η κ. Κατερίνα Ναυπλιώτη Παναγοπούλου, ανέφερε μεταξύ άλλων: « Η λειτουργική επανένωση του Οικουμενικού Ελληνισμού και η προσέλκυση θετικού διεθνούς ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, αποτελούν καθήκον όλων μας. Εκεί που το χέρι του μίσους “γκρέμισε”, ο πολιτισμός γίνεται το μέσον για να ξαναχτίσουμε το εθνικό μας και Οικουμενικό σύμβολο, τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στο Ground Zero. Θέλω να ευχαριστήσω, από τα βάθη της καρδιάς μου, τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο για τη συνολική συμβολή του στην επιτυχία του εγχειρήματος, τον αρμόδιο Υφυπουργό για τον Ελληνισμό της Διασποράς κύριο Διαματάρη, καθώς και όλες και όλους τους ομογενείς μας, στη Νέα Υόρκη, οι οποίοι έγιναν οι καλύτεροι πρεσβευτές της εκδήλωσης, με αποτέλεσμα να εξαντληθεί το σύνολο των εισιτηρίων και να καμαρώσουμε, Έλληνες και ξένοι, την Αμερικανική και την Ελληνική σημαία, πλάι πλάι στο Carnegie Hall, σε αυτόν τον “Ναό” του πολιτισμού. Η συναυλία αυτή, με το κύρος του Μαέστρου Γιάννη Χατζηλοΐζου και της Φιλαρμονικής Αθηνών, ήταν το πρώτο από τα πολλά βήματα που σκοπεύουμε να κάνουμε για την ανάδειξη της δύναμης του Ελληνισμού».
Μερικοί μόνο από τους τίτλους, με τους οποίους υποδέχτηκαν τα ΜΜΕ της Νέας Υόρκης τη μεγάλη συναυλία της Φιλαρμονικής Αθηνών, υπό τη διεύθυνση του ιδρυτή της, Μαέστρου Γιάννη Χατζηλοΐζου:
«Ελληνική “Ανάσταση” στο Carnegie Hall»
«Πρέσβης της Ελλάδας στον Κόσμο η Κατερίνα Ναυπλιώτη Παναγοπούλου. Ελληνισμός και Ενότητα»
«Ένας καλλιτεχνικός θρίαμβος για τον Μαέστρο Γιάννη Χατζηλοΐζου και τη Φιλαρμονική Αθηνών»
«Ο Ηράκλειος Άθλος έπεσε στους ώμους του Μαέστρου Γιάννη Χατζηλοΐζου, ο οποίος ήταν κάτι περισσότερο από έτοιμος για την πρόκληση»
«Ψηλός και επιβλητικός, ο Χατζηλοΐζου θύμισε Σόλτι, μόνο που οι κινήσεις του ήταν πιο ακριβείς και συγκρατημένες από το υπερκινητικό στυλ του αείμνηστου Ούγγρου Μαέστρου»
«Μια μεγαλοπρεπής προσωπικότητα, ο Γιάννης Χατζηλοΐζου κρατά τη μπαγκέτα του με εξουσία, γνωρίζει καλά την Ορχήστρα του, και έχει την εμπειρία να την κρατά υπό έλεγχο»
«Η υψηλή Μουσική παραμένει η πιο διαπρεπής αθανασία που μπορεί να επιτύχει η ανθρωπότητα. Κι αυτό είναι που πέτυχε ο Μαέστρος Γιάννης Χατζηλοΐζου στο Κάρνεγκι Χολ»
«Ο Γιάννης Χατζηλοΐζου ακολουθεί στα χνάρια του Μητρόπουλου, του Ξενάκη, του Μπέρνσταϊν, του ίδιου του Μάλερ»
Ενώπιον ενός μεγάλου και ένθερμου κοινού που κατέκλυσε το Stern Auditorium / Perelman Stage (περισσότεροι από 2.000 Νεοϋορκέζοι), η ΦΑ παρουσίασε τη μνημειώδη Συμφωνία Αρ.2 του Gustav Mahler, γνωστή ως «Συμφωνία της Αναστάσεως». Τη Μαλερική σύνθεση υπό τη διεύθυνση του Μαέστρου πλαισίωσαν και η περίφημη New York Choral Society (David Hayes, Καλλιτεχνικός Διευθυντής), όπως και οι κορυφαίες σολίστ, Ελληνοαμερικανίδα Μεσόφωνος Daveda Karanas και η Υψίφωνος Larisa Martínez. Το πρόγραμμα άνοιξε με το Μπαλέτο από την Όπερα/Μελόδραμα «9η Ιουλίου» του Μιχάλη Χατζηλοΐζου, πατέρα του Μαέστρου, ο οποίος βρισκόταν με τη σύζυγό του Μαίρη στα θεωρία, και τον Κυπριακό Χορό Αρ.1 «Σέρβικος», του ίδιου του Μαέστρου. Τα δύο Ελληνικά έργα ξεχώρισαν και καταχειροκροτήθηκαν. Αξιοσημείωτο ήταν και το γεγονός πως ο αδελφός του Μαέστρου, συνθέτης και πιανίστας Φώτος Χατζηλοΐζου, ο οποίος εμφανίστηκε στο Κάρνεγκι Χολ ως πιανίστας το 2015, ήταν στα παρασκήνια ως διευθυντής σκηνής της ΦΑ. Διευθυντής Παραγωγής, με άρτια επαγγελματική οργάνωση, η οποία εγκωμιάστηκε από τους Αμερικανούς, ήταν ο Διευθυντής του Γραφείου του Μάεστρου στην Αθήνα, Δημήτρης Παναγιωτόπουλος.
Όπως ανέφερε, χαρακτηριστικά, εμπειρότατος παράγοντας του Carnegie Hall: «Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που μια ελληνική παραγωγή κλασικής μουσικής έγινε δεκτή από την πιο ιστορική μουσική σκηνή των Ηνωμένων Πολιτειών. Χαρακτηριστικό της ποιότητας της παραγωγής και ευχάριστη έκπληξη για το νεοϋορκέζικο κοινό, ήταν η εμφάνιση δύο εκ των κορυφαίων σολίστ, σήμερα, της Ελληνοαμερικανίδας Mezzo-Soprano Daveda Karanas και της Soprano Larisa Martínez. Είμαστε, όλοι, ενθουσιασμένοι, από το καλλιτεχνικό μέγεθος του Μαέστρου και της Ορχήστρας. Ειλικρινά, δεν περιμέναμε ότι η Ελλάδα έχει να παρουσιάσει ένα τόσο υψηλό επίπεδο, σήμερα».
Τη συναυλία τίμησε, σύσσωμη η Ιερατική Ηγεσία, προεξάρχοντως του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αμερικής κ. Ελπιδοφόρου, ενώ παρέστη και ο πρώην Αρχιεπίσκοπος κ. Δημήτριος. Από τα θεωρεία των επισήμων, παρακολούθησαν τη συναυλία οι εξοχότατοι Μόνιμοι Αντιπρόσωποι Ελλάδος και Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, κα Θεοφίλη και κος Μαυρογιάννης, η ειδική σύμβουλος του Κυβερνήτη της Νέας Υόρκης, κυρίου Cuomo, Jamey Barbas, πλήθος Διπλωματικών Εκπροσώπων Κρατών – Μελών του ΟΗΕ, η Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κ. Θεοδώρα Τζάκρη, καθώς και διακεκριμένοι καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων και ο, διεθνούς φήμης Έλληνας τενόρος Μάριος Φραγκούλης, όπως και ο θρυλικός βιολιστής Joshua Bell, οι οποίοι εξύμνησαν δημοσίως τον θρίαμβο του Μαέστρου Γιάννη Χατζηλοΐζου και της ΦΑ. Όπως σχολίασε πολύπειρος παράγων της Ομογένειας, είναι, ίσως, η πρώτη φορά που μια ελληνική παραγωγή στο Carnegie Hall, συγκέντρωσε τόσους πολλούς Νεοϋορκέζους, και πεντάστερες κριτικές από τα πιο σοβαρά τοπικά μέσα.
Στο τέλος της συναυλίας, η οποία δόθηκε από 300 καλλιτέχνες επί σκηνής, το κοινό, όρθιο, ξέσπασε σε ένα παρατεταμένο χειροκρότημα, που διήρκησε περισσότερο από 10 λεπτά, ενώ, τα εκατοντάδες μέλη της Κοινότητας Gustav Mahler Νέας Υόρκης ξεχώρισαν με τα επιφωνήματα θαυμασμού τους προς τον Μαέστρο, την Ορχήστρα, τις Σολίστ και τη Χορωδία.
