Μόνο έκπληξη δεν προκαλεί το γεγονός ότι η ακροδεξιά πολιτικός Αφροδίτη Λατινοπούλου καταφέρθηκε χυδαία κατά του Ιάσονα Αποστολόπουλου και των υπόλοιπων Ελλήνων ακτιβιστών του στολίσκου Global Sumud Flotilla, που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια για τη Λωρίδα της Γάζας.

Τα πλοιάρια του στολίσκου δέχθηκαν επίθεση από το Ισραήλ, οι επιβαίνοντες σε αυτά συνελήφθησαν και κρατούνται από τις ισραηλινές Αρχές. «Ας σας κρατήσουν τώρα εκεί μέχρι να βάλετε μυαλό. Μήπως δείτε τα πράγματα όπως ακριβώς είναι», λέει η ιδρύτρια και πρόεδρος τoυ κόμματος Φωνή Λογικής, σε ανάρτησή της στο Διαδίκτυο.

Η κ. Λατινοπούλου εξαπέλυσε επίθεση κατά των Ελλήνων ακτιβιστών εξ αφορμής ανάρτησης του Ιάσονα Αποστολόπουλου στην οποία ο ακτιβιστής λέει:

«Λέγομαι Ιάσονας Αποστολόπουλος και είμαι Έλληνας πολίτης. Αν βλέπετε αυτό το βίντεο, σημαίνει ότι έχω απαχθεί από τις δυνάμεις του Ισραήλ και κρατούμαι παρά τη θέλησή μου».

«Τι λε ρε παιδί μου; Σοβαρά; Άχου και δεν μας νοιάζει. Δεν θυμάμαι να έχετε φιλοτιμηθεί να πάτε στα κατεχόμενα της Κύπρου. Ούτε ποτέ νοιαστήκατε να κάνετε κάτι για τις δεκάδες χιλιάδες σφαγές Χριστιανών. Ας σας κρατήσουν τώρα εκεί μέχρι να βάλετε μυαλό. Μήπως δείτε τα πράγματα όπως ακριβώς είναι», σχολίασε η κ. Λατινοπούλου.

Και όλα αυτά δεν προκαλούν έκπληξη διότι θα ήταν πραγματικά παράλογο να ζητήσει κανείς από την κ. Λατινοπούλου να συναισθανθεί τον πόνο, την αγωνία και την απόγνωση των μικρών παιδιών, των γονιών τους και άλλων αθώων που λιμοκτονούν και δεν έχουν φάρμακα στη Λωρίδα της Γάζας.

Όπως παράλογο θα ήταν να της ζητήσει να κατανοήσει -πόσο μάλλον να υποστηρίξει- έννοιες και πράξεις όπως η αλληλεγγύη και η ανιδιοτέλεια με προσφορά άνευ προσωπικού κέρδους· στάσεις ζωής που είναι θεμελιωμένες πάνω σε πανανθρώπινες αξίες και ιδανικά που άπτονται της προοδευτικής σκέψης, όχι της μισαλλόδοξης στην οποία βασίζονται οι εθνικιστικές πολιτικές κινήσεις.

Εδώ και 35 χρόνια, η 3η Οκτωβρίου σηματοδοτεί για τη Γερμανία μια εθνική εορτή.

Είναι η ημέρα της επανένωσης σε μια ενιαία δημοκρατία, πλέον ώριμη αλλά και σχετικά νέα, που κόντρα στις καχυποψίες της τότε εποχής έγινε η κραταιά -αν και τώρα ασθμαίνουσα- «ατμομηχανή» της ενωμένης Ευρώπης.

Οι τόνοι των εορτασμών παραμένουν μέχρι και σήμερα χαμηλών τόνων, εν μέσω έξαρσης του μιλιταρισμού στην ΕΕ υπό τη σκιά του πολέμου στην Ουκρανία και την κλιμακούμενη ρωσική επιθετικότητα.

Στο φόντο είναι η κυριαρχία του ακροδεξιού κόμματος AfD στα ανατολικά κρατίδια και η διείσδυσή του στα δυτικά μιας χώρας, που κινείται ανάμεσα στη «σκιά» των ενοχών του ναζιστικού παρελθόντος και των φιλοδοξιών για ηγεμονικό ρόλο σε μια μεταβαλλόμενη Ευρώπη.

Πολλά «κεφάλαια» της ενοποίησης παραμένουν έως και τώρα ανοιχτά.

Αν και έφερε βαθιές αλλαγές στη Γερμανία, οι διαχωριστικές γραμμές δείχνουν όχι μόνο να μην έχουν ξεθωριάσει, αλλά να γίνονται ξανά βαθιές έπειτα από ένα τρίτο και πλέον ενός αιώνα.

Με στόχο την αντιστάθμιση των οικονομικών και κοινωνικών διαφορών, επενδύθηκαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ τα ανατολικά, ιδίως σε υποδομές και στην ανάπτυξη επιχειρήσεων, αφότου πολλές της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας είχαν ιδιωτικοποιηθεί ή εκκαθαριστεί.

Όμως η υπόσχεση για «ενότητα», υπό τον όρο των συνθηκών διαβίωσης, των ίσων επαγγελματικών ευκαιριών και ενός αισθήματος συνύπαρξης εν γένει παραμένουν έως και τώρα ανεκπλήρωτες.

Το πιστοποιεί στην τελευταία ετήσια έκθεσή της η εντεταλμένη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του Βερολίνου για την ανατολική Γερμανία.

Αν και η ποιότητα ζωής έχει βελτιωθεί αισθητά εκεί τα τελευταία 35 χρόνια, αναφέρει, «οι οικονομικές ανισορροπίες παραμένουν».

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ παραμένει σαφώς μικρότερο σε σύγκριση με τα δυτικά και οι μισθοί σχεδόν 30% χαμηλότεροι.

Σύμφωνα με την ομοσπονδιακή Στατιστική υπηρεσία, το χάσμα στο μέσο εισόδημα εργαζομένων πλήρους απασχόλησης ήταν στα 13.300 ευρώ το 2024.

Διχασμένα… ενωμένοι

Νέα έρευνα του Ινστιτούτου Forsa δείχνει ότι, 35 χρόνια μετά την επανένωση, η Γερμανία φαντάζει μια χώρα εκ νέου διχασμένη.

Σε εθνικό επίπεδο, το 61% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι δεν πιστεύουν ότι το «στοίχημα« της επανένωσης έχει πετύχει. Στα ανατολικά κρατίδια, το ποσοστό εκτοξεύεται στο 75%.

Εκεί, μόλις το 23% πιστεύει σήμερα ότι η Γερμανία είναι «ένας λαός», έπειτα από μια προσωρινή αύξηση στο 43% το 2017.

Στη δυτική Γερμανία, η εικόνα δεν είναι πολύ διαφορετική.

Τα ποσοστά στο ίδιο ερώτημα έχουν σαφώς πια μειωθεί, φτάνοντας στο 37%.

Η διαφορά μεταξύ των γενεών είναι ωστόσο «εντυπωσιακή», επισημαίνεται στην έρευνα.

Σχεδόν οι μισοί στην ηλικιακή κατηγορία κάτω των 30 ετών, όσων δηλαδή γεννήθηκαν μετά την επανένωση -ήτοι το ένα τρίτο του πληθυσμού- θεωρούν τη Γερμανία μια χώρα ενωμένη.

Αντίθετα, στις ηλικίες άνω των 60 ετών, το ποσοστό είναι μόλις 25%.

Διαφορές υπάρχουν, φυσικά, και μεταξύ των υποστηρικτών των πολιτικών κομμάτων.

Όσοι ψηφίζουν την Χριστιανική Ένωση μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών του καγκελαρίου Φρίτριχ Μερτς και του «αδελφού» κόμματος των Χριστιανοκοινωνιστών της Βαυαρίας, δηλώνουν αισιόδοξοι για την ολοκλήρωση σε ποσοστό 45%.

Οι υποστηρικτές των συγκυβερνώντων Σοσιαλδημοκρατών, καθώς και των νυν αντιπολιτευόμενων Πρασίνων είναι οι πιο επιφυλακτικοί, με 29%.

Παραδόξως, οι ψηφοφόροι του ακροδεξιού AfD (36%) και του κόμματος της Αριστεράς (38%) είναι ελαφρώς πάνω από τον μέσο όρο όσον αφορά το αίσθημα ενότητας.

«Τα αποτελέσματα δείχνουν πόσο εύθραυστη είναι η ενότητα και, ταυτόχρονα, ότι η κοινή κουλτούρα μνήμης αποτελεί τον ισχυρότερο δεσμό στην κοινωνία μας», παρατηρεί η Δρ. Άννα Καμίνσκι, Διευθύντρια του Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Επαναξιολόγησης, για λογαριασμό της οποίας διενεργήθηκε η εν λόγω δημοσκόπηση.

Προκλήσεις των καιρών

Κατά πολλούς, η γερμανική επανένωση ήταν το πλέον καθοριστικό γεγονός που σηματοδότησε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ακόμη πιο ισχυρό από την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου.

Πολλά έγιναν ωστόσο βιαστικά.

Η ημερομηνία για την λεγόμενη Ημέρα Ενότητας ήταν η συντομότερη δυνατή, βάσει της ολοκλήρωσης των απαραίτητων νομικών διαδικασίων και εν μέσω διάχυτου φόβου για αναβίωση της «Μεγάλης Γερμανίας».

«Θέλουμε να υπηρετήσουμε την παγκόσμια ειρήνη σε μια ενωμένη Ευρώπη!», διαβεβαίωσε τότε ο Ρίχαρντ φον Βάιτσζεκερ, πρώτος πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας.

Η υπόσχεση τηρήθηκε τα επόμενα χρόνια ως προς την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, αλλά με αστερίσκους, καθώς η ενιαία Γερμανία είχε μετατραπεί -παρά τις εσωτερικές ανισότητες- στον «γίγαντα» μιας ενωμένης Ευρώπης με «πήλινα πόδια», όπως αποδείχθηκε αργότερα, καθώς η μια κρίση μετά την άλλη.

Τις γεωπολιτικές αναταράξεις μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στη Νέα Υόρκη, την εκπορευόμενη από τις ΗΠΑ χρηματοπιστωτική κρίση του 2007-2008, την προσφυγική κρίση του 2015 -με μεγάλο και διαχρονικό κατά πως φαίνεται πολιτικό αποτύπωμα στην ίδια τη Γερμανία- και την ελληνική κρίση χρέους, το Brexit, την πανδημία του κορονοϊού και από το 2022 την πλήρη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Πλέον, η Γερμανία υπό τον Φρίντιχ Μερτς ηγείται του επανεξοπλισμού της ΕΕ, αξιώνοντας για την αμυντική βιομηχανία της «φιλέτα»,  ενόσω η ίδια έχει περάσει σε μια νέα φάση μιλιταρισμού, ενισχύοντας τις ένοπλες δυνάμεις της, ούσα ο δεύτερος μεγαλύτερος πάροχος βοήθειας στην Ουκρανία, μετά τις ΗΠΑ, και αναπτύσσοντας πρώτα φορά μετά τον  Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο στρατεύματα σε άλλη χώρα, τη Λιθουανία, στο πλαίσιο ενίσχυσης της ανατολικής πλευράς του ΝΑΤΟ.

Τούτων λεχθέντων, στις φετινές εορταστικές εκδηλώσεις για τη γερμανική ενοποίηση, στο Σάαρλαντ της νοτιοδυτικής Γερμανίας, το παρόν δίνει, ως προσκεκλημένος, ο Γάλλος Πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν, όχι όμως οι -μοναδικοί έως σήμερα από την ανατολική Γερμανία- πρώην πρόεδρος Γιόαχιμ Γκάουκ και πρώην καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ.

«Ήρθε η ώρα να καθαρίσουμε τον κόπρο του Αυγεία», έχει δηλώσει η Λάουρα Κοβέσι, η Ευρωπαία Εισαγγελέας, η οποία βρίσκεται στην Αθήνα, ακόμη μία φορά στο πλαίσιο των ερευνών για τρεις διαφορετικές υποθέσεις διαφθοράς. Η γαλλική εφημερίδα Le Monde, την επικαλείται σε εκτενές ρεπορτάζ, όπου επισημαίνει ότι οι έρευνες από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία φέρνουν σε δύσκολη θέση την ελληνική κυβέρνηση.

Και σημειώνει ότι οι σχέσεις της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, που έχει και το προσωνύμιο «Σιδηρά Κυρία της Ρουμανίας», με την ελληνική κυβέρνηση δεν είναι καλές. Επίσης, περιγράφει τις τρεις υποθέσεις διαφθοράς, που έχουν κοστίσει, όπως επισήμανε και η Λάουρα Κοβέσι, εκατομμύρια σε ευρωπαϊκούς πόρους.

Η επιχείρηση «Καλυψώ»

Η Λάουρα Κοβέσι, από το λιμάνι του Πειραιά, το οποίο διαχειρίζεται από το 2016 η κινεζική κρατική εταιρεία Cosco Shipping, μίλησε στους δημοσιογράφους. Η γαλλική εφημερίδα επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε στα μέσα Σεπτεμβρίου την κατάσχεση ποσότητας ρεκόρ κινεζικών προϊόντων. Ήταν 2.400 εμπορευματοκιβώτια, τα οποία εισήλθαν στην ΕΕ χωρίς να καταβληθούν τελωνειακοί δασμοί ή ΦΠΑ. Έξι άτομα, συμπεριλαμβανομένων δύο Ελλήνων τελωνειακών υπαλλήλων, είναι ύποπτα για εμπλοκή σε αυτή τη μεγάλης κλίμακας υπόθεση λαθρεμπορίου.

Σύμφωνα με τη Λάουρα Κοβέσι, ο Πειραιάς, ως ένα από τα τέσσερα μεγαλύτερα λιμάνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «αποτελεί ελκυστικό στόχο για εγκληματικές ομάδες. Αλλά δεν είναι απλώς ένα λιμάνι, είναι η πύλη τους προς την Ευρώπη». Και πρόσθεσε: «Ήρθα στον Πειραιά για να προειδοποιήσω ότι δεν έχουμε να κάνουμε με μικρολαθρεμπόρους, αλλά με επικίνδυνες οργανωμένες εγκληματικές ομάδες, οι οποίες έχουν δημιουργήσει ένα οικοσύστημα που υποστηρίζεται από τη διαφθορά τελωνειακών και φορολογικών υπαλλήλων, τελωνειακών υπαλλήλων και τραπεζικών υπαλλήλων».

«Δεχόμαστε εισβολή εγκληματικών οργανώσεων από τρίτες χώρες, ιδίως κινεζικές», είπε η Λάουρα Κοβέσι. «Αλλά έχουμε ένα μήνυμα για αυτούς τους εγκληματίες: οι κανόνες του παιχνιδιού έχουν αλλάξει!».

Οκτώ χρόνια λαθρεμπορίου

Τα αποτελέσματα από την επιχείρηση «Καλυψώ», που διεξήγαν η ελληνική αστυνομία, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην Αθήνα και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης, είναι εντυπωσιακά. Αποκαλύφθηκε μια υπόθεση λαθρεμπορίου που ήταν σε εξέλιξη τουλάχιστον οκτώ χρόνια και είχε προκαλέσει «ζημία τουλάχιστον 800 εκατομμυρίων ευρώ στους προϋπολογισμούς της ΕΕ και των κρατών μελών της».

Ο Έλληνες τελωνειακοί υπάλληλοι είναι ύποπτοι για έκδοση πλαστών πιστοποιητικών, μη δήλωση ορισμένων αγαθών ή υποεκτίμηση εισαγόμενων ποσοτήτων. Οι οργανωμένες ομάδες εκμεταλλεύονται επίσης την Τελωνειακή Διαδικασία 42. Πρόκειται για τον μηχανισμό που επιτρέπει σε έναν εισαγωγέα να απαλλαγεί από τον ΦΠΑ κατά την είσοδό του στην ΕΕ, εάν τα αγαθά προορίζονται για μεταφορά σε άλλο κράτος-μέλος. Έτσι, πλαστές εταιρείες που δημιουργήθηκαν από τις εγκληματικές ομάδες επίσης δεν πλήρωναν ΦΠΑ.

Η Λάουρα Κόβεσι επισήμανε ότι η επιχείρηση «Καλυψώ» βρίσκεται μόνο στην πρώτη της φάση. Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας μίλησε για «μακρύ μαραθώνιο», στον οποίο εμπλέκονται 14 κράτη μέλη. «Στόχος μου είναι να επιτύχω τα ίδια θετικά αποτελέσματα που είχαμε στον Πειραιά παντού: στην Κονστάντζα, στο Γκντανσκ, στη Μασσαλία κ.λπ.», είπε η Λάουρα Κοβέσι.

Οι δύσκολες υποθέσεις στην Ελλάδα

Επισήμανε επίσης ότι, λόγω αυτού του κολοσσιαίου έργου, ζήτησε πρόσθετους πόρους στην Αθήνα με τρεις εισαγγελείς. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει «δύσκολες υποθέσεις στην Ελλάδα και χρειαζόμαστε περισσότερους πόρους», είπε η Λάουρα Κοβέσι. Και σημείωσε ότι, εκτός από τη διασυνοριακή έρευνα, η Ελλάδα αποτελεί ανησυχία για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και για άλλα θέματα.

«Το οικονομικό έγκλημα και η διαφθορά μπορούν να σκοτώσουν»

Η Λάουρα Κόβεσι αναφέρθηκε στην εφαρμογή της «Σύμβασης 717», έργου χρηματοδοτούμενου από την ΕΕ ύψους 41 εκατομμυρίων ευρώ. Αφορούσε την εγκατάσταση συστημάτων τηλεχειριζόμενης σηματοδότησης στο σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας και δεν υλοποιήθηκε ποτέ… Η «Σύμβαση 717» είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, στις 28 Φεβρουαρίου 2023, όταν σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι. Τότε, ένα επιβατικό τρένο και ένα εμπορικό τρένο συγκρούστηκαν μετωπικά, αφού ταξίδεψαν στην ίδια γραμμή για αρκετά λεπτά χωρίς να ενεργοποιηθεί κανένα σύστημα προειδοποίησης.

«Αυτή η τραγωδία θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Το οικονομικό έγκλημα και η διαφθορά μπορούν να σκοτώσουν», είπε η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που κατηγόρησε την ελληνική κυβέρνηση ότι παρεμπόδισε την έρευνά της για το θέμα. Επίσης, είπε ότι το ελληνικό Σύνταγμα προστατεύει τους υπουργούς από τη δίωξη. «Θα συνεχίσουμε το έργο μας παρά τις προσπάθειες εκφοβισμού», είπε η Λάουρα Κοβέσι από τον Πειραιά.

ΟΠΕΚΕΠΕ: Το ακρωνύμιο για τον νεποτισμό

Η εφημερίδα Le Monde επισημαίνει ότι η αποκάλυψη τον Μάιο από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία του σκανδάλου υπεξαίρεσης πόρων της ΚΑΠ μέσω του ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν βελτίωσε τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Επισημαίνει ότι μεταξύ 2016 και 2023, η ελληνική αρχή που είναι υπεύθυνη για την καταβολή της βοήθειας της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής κατέβαλε επιδοτήσεις σε μη επιλέξιμους αγρότες. Και θυμίζει ότι κάποιοι είχαν δηλώσει δημόσια γη ως ιδιωτικά βοσκοτόπια, άλλοι ότι είχαν καλλιέργειες μπανάνας στον Όλυμπο, ενώ μια αγροτική οικογένεια αγόρασε Ferrari αντί για τα βοοειδή που είχε δηλώσει.

«Για χρόνια, εγκληματίες, με τη βοήθεια δημοσίων υπαλλήλων, υπεξαίρεσαν ευρωπαϊκά χρήματα που προορίζονταν να βοηθήσουν τους έντιμους αγρότες, όχι να χρηματοδοτήσουν βίλες και αυτοκίνητα», κατήγγειλε η κα Κοβέσι, η οποία πιστεύει ότι «ο ΟΠΕΚΕΠΕ έχει γίνει ακρωνύμιο για τον νεποτισμό, τη διαφθορά και την κρατική αναποτελεσματικότητα».

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στην έρευνά της, επισημαίνει η γαλλική εφημερίδα, αποκάλυψε ένα σύστημα οργανωμένης απάτης. Σε αυτό μετείχαν δημόσιοι υπάλληλοι, καθώς και τοπικοί αιρετοί αξιωματούχοι και πολιτικοί. Και ότι υπάρχουν καταγεγραμμένες τηλεφωνικές συνομιλίες στις οποίες οι αξιωματούχοι ενέκριναν δόλιες πληρωμές. Οι ελληνικές αρχές εκτιμούν το ποσό αυτής της φερόμενης απάτης σε τουλάχιστον 23 εκατομμύρια ευρώ, αλλά σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μπορεί να είναι υψηλότερο.

Η Monde καταλήγει στο ρεπορτάζ της: «Ντροπιασμένη από αυτό το σκάνδαλο, η κυβέρνηση αποφάσισε να διαλύσει τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Πέντε ανώτεροι κυβερνητικοί αξιωματούχοι παραιτήθηκαν, συμπεριλαμβανομένου του πρώην υπουργού Γεωργίας Μάκη Βορίδη. Αυτή σίγουρα δεν είναι η τελευταία επίσκεψη στην Ελλάδα για την κυρία Κοβέσι».

Αιματηρό επεισόδιο με έναν τραυματία σημειώθηκε τα ξημερώματα στην πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου στην Ομόνοια.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες δύο άτομα άνοιξαν πυρ και τραυμάτισαν ελαφρά έναν αλλοδαπό ο οποίος βρισκόταν στην πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου κοντά στην Ομόνοια.

Μετά τους πυροβολισμούς το θύμα μεταφέρθηκε τραυματισμένο στο νοσοκομείο “Ευαγγελισμός” ενώ οι αστυνομικοί αναζητούν τους δράστες της επίθεσης.

Στο ξενοδοχείο Caravel, στις 10 και 11 Οκτωβρίου, δίνουν ραντεβού τα στελέχη της κεντροαριστεράς.

Με τίτλο ««Παραγωγική Ελλάδα 2030: Μετασχηματισμός με όραμα, δικαιοσύνη και αποτελεσματικότητα», τρία Ινστιτούτα του προοδευτικού χώρου, το Ινστιτούτο Ερευνών και Πολιτικής Στρατηγικής (ΙΝΕΡΠΟΣΤ), το Ινστιτούτο Εναλλακτικών Ιδεών και Πολιτικών (ΕΝΑ) και η Πρωτοβουλία για το Πρόγραμμα Προοδευτικής Εναλλακτικής Διακυβέρνησης συνδιοργανώνουν διημερίδα, επιδιώκοντας να συμβάλλουν στον κοινωνικό διάλογο -όπως λένε- για το νέο παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Υπενθυμίζεται ότι το ΙΝΕΡΠΟΣΤ ιδρύθηκε από τη Λούκα Κατσέλη, το ΕΝΑ από τον Γιάννη Δραγασάκη και η «Πρωτοβουλία» από στελέχη- όπως ο Θοδωρής Τσέκος- που ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και δη στην «ανανεωτική αριστερά» και τις «κινήσεις πολιτών για τη σοσιαλδημοκρατία».

Παρόντες και απόντες
Πέρα από το πλούσιο περιεχόμενο των εκδηλώσεων, το ενδιαφέρον στρέφεται de facto και στα πολιτικά πρόσωπα, που θα παρευρεθούν στη διημερίδα. Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόσκληση έχει σταλεί σε όλους τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς, της Πλεύσης Ελευθερίας, σε ανεξάρτητους βουλευτές και σε κάποιους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Κατ’ επέκταση, πρόσκληση έχουν λάβει τόσο ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας όσο και οι πολιτικοί αρχηγοί της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Από την πλευρά της, η Αμαλίας δεν έχει διευκρινίσει εάν ο κ. Τσίπρας θα δώσει το «παρών», εντούτοις σε εκδήλωση με θέμα την κοινωνική οικονομία και τη βιωσιμότητα συμμετέχει, με την ιδιότητα της συνεργάτιδας του Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα, η Δρ. πολιτικής κοινωνιολογίας, Δώρα Κοτσακά.

Από τη Χαριλάου Τρικούπη δεν σχολιάζουν -προς το παρόν- τη δραστηριότητα που παρατηρείται στο χώρο των Ινστιτούτων, παρά το γεγονός ότι το ένα εξ αυτών αποτελείται από μέλη του ΠΑΣΟΚ. Μένει να φανεί ποια θα είναι τα «πράσινα» στελέχη που θα εκπροσωπήσουν επισήμως το κόμμα, πέρα από εκείνους που «φλερτάρουν» με την προοδευτική συμπαράταξη. Πάντως, Σωκράτης Φάμελλος και Αλέξης Χαρίτσης βλέπουν με θετικό μάτι την συγκεκριμένη πρωτοβουλία και δεν αποκλείεται να δώσουν και οι δύο το «παρών».

Η εμπλοκή του Δήμου της Αθήνας
Χαιρετισμό στην εκδήλωση θα απευθύνει και ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας. Πάντως, ο Δήμος μπορεί να στηρίζει επισήμως την διημερίδα, όπως αναγράφεται και στο πρόγραμμα της διημερίδας, εντούτοις χρήματα δεν θα δοθούν. Όπως επισημαίνουν στενοί συνεργάτες του κ. Δούκα τα τρία επιστημονικά ινστιτούτα- με τη διευκρίνιση ότι σε ένα από αυτά μετέχουν και μέλη του ΠΑΣΟΚ- ζήτησαν αφενός τη στήριξη του Δήμου, αφετέρου να απευθύνει χαιρετισμό ο Δήμαρχος.

«Την δώσαμε, όπως κάναμε και θα κάνουμε και για οποιαδήποτε επιστημονική εκδήλωση και των άλλων ινστιτούτων, εφόσον βέβαια μας ζητηθεί» σχολιάζουν οι ίδιες πηγές, υπενθυμίζοντας ότι ανάλογες στηρίξεις δίνονται εκατοντάδες κάθε χρόνο. Παρ’ όλα αυτά, ξεκαθαρίζουν ότι δεν θα δοθούν χρήματα για την εκδήλωση, ενώ διευκρινίζουν ότι η στήριξη αφορά κάποια τεχνικού χαρακτήρα θέματα.

Τις τελευταίες εβδομάδες και συγκεκριμένα από την έναρξη της απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι, διαβάζουμε πάλι αναλύσεις που επιχειρούν πρώτα να ερμηνεύσουν και στη συνέχεια να προβλέψουν τις στάσεις της κοινής γνώμης απέναντι στην τραγωδία των Τεμπών, καθώς δεν είναι και λίγοι αυτοί που τις συνδέουν με το ενδεχόμενο αναδιάταξης του κομματικού σκηνικού, με τη δημιουργία νέων κομμάτων και όλα αυτά τα συναφή.

Μόνο που οι αντιδράσεις της κοινής γνώμης στα Τέμπη παραμένουν γρίφος μόνο για όσους αποτιμούν την τραγωδία ως εξαίρεση, αντιστικτικά προς τις τραγωδίες του Ματιού και της Μάνδρας, δηλαδή ως γεγονότα διαφορετικά. Αυτοί είναι που καταγγέλλουν ότι το θέμα παραμένει ψηλά μόνο γιατί υποκινείται «από τους γνωστούς αντισυστημικούς κύκλους».

Μετά το 2010 και ειδικότερα μετά την κατάρρευση και των τελευταίων συλλογικών φαντασιώσεων μετά το δημοψήφισμα του 2015, τέτοια γεγονότα πρέπει να αποτιμώνται σωρευτικά, όχι αντιστικτικά. Δεν υπάρχουν πλέον «δικά μας» και «δικά τους» λάθη. Υπάρχουν μόνο λάθη και παραλείψεις που επαναλαμβάνονται διαρκώς και ενίοτε οδηγούν και σε εκατόμβες θυμάτων.

Ο λόγος που τα Τέμπη «δεν ξεφουσκώνουν» είναι ακριβώς γιατί προηγήθηκαν το Μάτι και η Μάνδρα. Τρεις τραγωδίες με τον ίδιο υπεύθυνο: το Κράτος που υπολειτουργεί  εξαιτίας της απροθυμίας του πολιτικού συστήματος να το εκσυγχρονίσει.

Χρησιμοποιούμε τη λέξη «απροθυμία» και όχι «αδυναμία» γιατί είναι αυτό ακριβώς: κάθε κυβέρνηση ιεραρχεί υψηλότερα στις προτεραιότητές της την εξυπηρέτηση «του Φραπέ» από τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας των κρατικών δομών. Έτσι κι αλλιώς ο εκσυγχρονισμός προϋποθέτει τη σύγκρουση με τους πελάτες. Για τέτοια είμαστε;

Σε αυτή την πραγματικότητα ας προσθέσουμε μια δεύτερη, εξίσου σημαντική παράμετρο: τους αργούς ρυθμούς απονομής της Δικαιοσύνης που εντείνουν την καχυποψία των πολιτών ότι «κάτι μαγειρεύεται». Να θυμηθούμε όσα είδαμε να συμβαίνουν στη δίκη για το Μάτι, ξεκινώντας από τα απλά: την οργάνωσή της, την αίθουσα που διατέθηκε για τη διεξαγωγή της. Τα ρεπορτάζ έκαναν λόγο για τους συγγενείς των θυμάτων που κάθονταν μέχρι και στα περβάζια των παραθύρων για να χωρέσουν!

Και χρειάζεται, άραγε, να θυμίσουμε ότι έπρεπε να φτάσουμε το 2025, από το 2017!-  για να βρεθεί υπουργός της κυβέρνησης, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, να αντιδράσει ακαριαία όταν αναδείχθηκε σε μια εκδήλωση ο παραλογισμός του Κράτους που τραβούσε τους συγγενείς των θυμάτων στα δικαστήρια για να μην τους καταβάλλει αποζημιώσεις;

Γιατί κάνουμε αναλύσεις, λοιπόν;

Ποιο είναι το «μυστήριο» που πρέπει να εξηγηθεί για το ότι η οργή όλων μας δεν λέει να εκτονωθεί;

Και βλέπουμε και το άλλο: Ένα από τα θύματα, η Μαρία Καρυστιανού να έχει μπει στο στόχαστρο όλων όσων αρνούνται την πραγματικότητα της «Ελλάδας του Φραπέ», της Ελλάδας που δεν αλλάζει για να μην χαλάνε οι δουλειές και προσπαθούν να την παρουσιάσουν ως το «νέο πρόσωπο» του αντισυστημισμού.

Δυστυχώς όμως, δεν την έχουν δαιμονοποιήσει μόνον αυτοί.

«Δεν θα γίνουμε Καρυστιανού», είπε μια πολιτικός που έχει ταυτιστεί με το εκσυγχρονιστικό αίτημα σε κομματική εκδήλωση, εννοώντας ότι το κόμμα της, το ΠΑΣΟΚ, δεν πρέπει να ενδώσει στον αντισυστημισμό.

Όμως, ακόμα πιο λυπηρό είναι ότι δεν βρέθηκε ένας στο ακροατήριο να της φωνάξει: «Μα ακόμα κι αν δεχτούμε ότι η Καρυστιανού είναι το πρόσωπο του αντισυστημισμού, Καρυστιανού, δηλαδή αντισυστημικός, δεν γίνεσαι μόνος σου. Σε κάνει το Κράτος και ένα πολιτικό σύστημα τόσο χαμηλής ποιότητας που μπορεί να επιβιώσει μόνο σε μια αρχαϊκή χώρα όπου όλα λειτουργούν «στο περίπου».

Τελικά, αν πρέπει, σώνει και καλά, να υπάρχει ένα «μυστήριο» προς επίλυση είναι το πως όλοι εμείς, δεχόμαστε να συζητάμε διαρκώς τα ίδια πράγματα. Δηλαδή, πώς είναι δυνατόν να δεχόμαστε να γινόμαστε συνένοχοι στην επόμενη τραγωδία στην οποία είναι εξαιρετικά πιθανό τα θύματα να είμαστε εμείς, η οικογένειά μας ή οι φίλοι μας.

Αυτό είναι «το μυστήριο» που η πολιτική ανάλυση πρέπει να επιλύσει, αντί να το εκλογικεύει παρουσιάζοντάς το ως δεδομένο. Γιατί αν υπάρχει μια χρόνια παθογένεια σίγουρα είναι τούτη: αντιμέτωποι με την πραγματικότητα, ακόμα και στην πιο τραγική της εκδοχή, όπως στη Μάνδρα, το Μάτι, τα Τέμπη, ακόμα και μπροστά σε δεκάδες φέρετρα συμπολιτών μας, αντιδρούμε συζητώντας από την αρχή τα ίδια πράγματα.

Ως άλλος ειρηνοποιός, ο Ντόναλντ Τραμπ τοποθετήθηκε εκ νέου στον πόλεμο στη Γάζα και στην επίλυση του Παλαιστινιακού. Και για ακόμη μια φορά, τα λεγόμενά του προκάλεσαν αίσθηση.

Σε συνέντευξή του στο One America News Network, απόσπασμα της οποίας δημοσίευσε ο Λευκός Οίκος, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι το Μεσανατολικό “θα μπορούσε πολύ καλά να επιλυθεί” μετά από περίπου 3.000 χρόνια, προαναγγέλλοντας μια νέα εποχή ειρήνης στην περιοχή.

Ωστόσο, οι δηλώσεις του εγείρουν ερωτήματα για την ιστορική ακρίβεια και τις πραγματικές προθέσεις πίσω από αυτές.

Χαρακτηριστικά, ο Ντόναλντ Τραμπ ανέφερε τα εξής: “Φαίνεται ότι το Μεσανατολικό θα μπορούσε πολύ εύκολα να επιλυθεί μετά από περίπου 3.000 χρόνια”.

Η εν λόγω δήλωση έχει προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς η ιστορική ακρίβεια αυτής της εκτίμησης αμφισβητείται. Όπως μεταδίδει το Al Jazeera, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Τραμπ δηλώνει λανθασμένα ότι η σύγκρουση Ισραήλ-Παλαιστίνης κρατά χιλιάδες χρόνια, καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ έκανε παρόμοια δήλωση νωρίτερα αυτή την εβδομάδα.

Ιστορική ανακρίβεια ή πολιτική στρατηγική;
Το Ισραήλ ιδρύθηκε το 1948. Εκείνη τη χρονιά πραγματοποιήθηκε ο πρώτος Αραβο-Ισραηλινός πόλεμος, ο οποίος συνοδεύτηκε από τον αναγκαστικό εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων από τις πόλεις τους από τις σιωνιστικές δυνάμεις.

Στο πρώτο μισό του 20ού αιώνα, υπήρξαν συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστινίων και σιωνιστών αποικιοκρατών. Ωστόσο, το ίδιο το σιωνιστικό κίνημα ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα, με το πρώτο Σιωνιστικό Κογκρέσο να πραγματοποιείται το 1897 – πολύ μακριά από τα 3.000 χρόνια που αναφέρει ο Τραμπ.

Η αναφορά του λοιπόν φαίνεται να αγνοεί τις σύγχρονες πολιτικές και ιστορικές εξελίξεις.

Ο ίδιος ο Τραμπ έχει φροντίσει να γνωστοποιήσει το όραμά του για τη Λωρίδα της Γάζας ως “Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής”. Με τη χρήση της λέξης “ανάπτυξη”, έχει προτείνει την ανακατασκευή της περιοχής και την προσέλκυση διεθνών επενδύσεων.

Ωστόσο, οι προτάσεις του έχουν προκαλέσει -δικαίως- ανησυχία, διότι κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί πιθανότατα αποκλειστικά με την εκδίωξη των Παλαιστινίων και την αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα της περιοχής.

Ο ΟΗΕ και άλλοι διεθνείς οργανισμοί έχουν εκφράσει ανησυχίες για τις προτάσεις του Τραμπ, χαρακτηρίζοντας τις ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της διεθνούς νομιμότητας.