Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος – Junior College for girls (μετέπειτα Σχολή Pierce).
Τρίτωνος και Νηρηίδων.
Η ιστορία ξεκινά 145 χρόνια πριν, το 1875, στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας όταν μία Αμερικανίδα ιεραπόστολος η Maria West αποφασίζει να χαρίσει το δώρο της εκπαίδευσης σε κορίτσια, μία κίνηση σχεδόν ριζοσπαστική για την εποχή. Στην αρμένικη γειτονιά της Σμύρνης ανακαίνισε ένα ερειπωμένο αρχοντικό, έγραψε στην πόρτα «Αμερικανική Σχολή για κορίτσια» άνοιξε τις πύλες και περίμενε με αγωνία τις πρώτες μαθήτριες.
Το 1922 στη μεγάλη καταστροφή τον αφανισμό τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης το σχολείο γίνεται καταφύγιο για 1.200 Έλληνες και Αρμένιους που η διευθύντρια του Minnie Mills με αυταπάρνηση τους οδηγεί μαζί με τις μαθήτριες της στα πλοία που ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν την, παραδομένη στη φωτιά πόλη.
Και με ειδική πρόσκληση του Ελευθέριου Βενιζέλου η Σχολή, μεταφέρθηκε εγκαταστάθηκε και συνέχισε τη λειτουργία της πρώτα στοσε κτίριο στη γωνία των οδών Τρίτωνος και Νηρηίδων με έναρξη λειτουργίας την 15η Οκτωβρίου 1923. Η νέα επωνυμία του Σχολείου ήταν “Junior College for girls” και οι πρώτες μαθήτριες ήταν 89 προσφυγοπούλες από τη Σμύρνη, Αρμενοπούλες, Ελληνίδες και μια Αμερικανίδα.
Το 1932 εγκαινιάστηκαν στο Ελληνικό τα καινούρια κτίρια όπου μεταφέρθηκε το κολέγιο σε μια έκταση που παραχώρησε η Ελληνική κυβέρνηση,
Το 1936 το Κολέγιο για να τιμήσει τη μνήμη της Orlinda Childs Pierce, συζύγου του μεγάλου δωρητή του Κολεγίου William Pierce, αποκτά την επωνυμία που το συνοδεύει μέχρι σήμερα.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το Κολέγιο χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο ενώ στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής μέλη του διδακτικού προσωπικού ίδρυσαν στην οδό Μαυρομιχάλη το «Εκπαιδευτήριο Θηλέων». Έτσι το Κολέγιο συνέχισε το έργο του.
Μετά την απελευθέρωση, το 1946, το Σχολείο ανοίγει πάλι τις εγκαταστάσεις του με την επωνυμία «Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων». Το 1963 η Ελληνική πολιτεία εκτιμώντας την προσφορά του Κολλεγίου το αναγνώρισε ως ισότιμο με τα δημόσια γυμνάσια του Κράτους.
Στη συνέχεια το 1965 μεταφέρθηκε από το Ελληνικό στις εγκαταστάσεις στη σημερινή του τοποθεσία στην Αγία Παρασκευή όπου εδρεύει μέχρι και σήμερα.
Τα τελευταία χρόνια ενοικιαζόταν σε διάφορες οικογένειες. Τέλος έμεινε ακατοίκητη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι νεαροί, το ονόμασαν το στοιχειωμένο σπίτι, έμπαιναν κρυφά τα βράδια και σκάρωναν φάρσες στους ανίδεους φίλους τους. Δόθηκε αντιπαροχή το 1973.
Έχω καταφέρει να συγκεντρώσω γύρω στις 150 φωτογραφίες της σχολής όταν ήταν στο Παλαιό Φάληρο που, και θα κοινοποιήσω εν καιρώ, συν μερικές από την σχολή όταν ήταν στην Σμύρνη.
Πηγή Ιστορικού Υλικού : Αρχείο Δημήτρη Κακίτση.
