Παραμύθια για υιούς και όχι μόνο…

215

Τα βράδια δίπλα στο τζάκι ή στις οικογενειακές συνάξεις οι παππούδες και οι γιαγιάδες συνήθιζαν να μας διηγούνται ιστορίες από τον πόλεμο, τη Κατοχή, τη φτώχεια, το Λιμό. Οι προηγούμενες γενιές έκαναν το ίδιο μια και οι πόλεμοι και οι κακουχίες δεν έλειψαν ποτέ από την Ελλάδα. Η δικιά μας η γενιά κάνει την εξαίρεση στο κανόνα.  ¨Έχουμε τελείως διαφορετικές εμπειρίες, ευτυχώς δεν ζήσαμε πόλεμο.

Θα μιλάμε για φούσκες χρηματιστηρίου, Capital  Controls, μνημόνια, προσφυγικό, και τώρα για τον εγκλεισμό μας στο σπίτι λόγω κορονοϊου.

Θα διηγούμαστε για τις ουρές στα σουπερ μάρκετ, εν όψει  εγκλεισμού στα σπίτια λόγω μετάδοσης του κορονοιου, για να αγοράσουμε ατέλειωτες ποσότητες χαρτιού υγείας ,γιατί είχαμε χεστεί από το φόβο μας, αντισηπτικά δέκα δέκα(ο νεοέλληνας δεν πανικοβάλλεται),  μαζί με μακαρόνια και ρύζι για να στουμπώσουμε, ενώ ξέραμε ότι τα μαγαζιά τροφίμων θα ήταν ανοιχτά. Για το αντισηπτικό ,που έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας υγιεινής σε σημείο  εθισμού(γιατί είμαι σίγουρη και μετά με αυτό αγκαλιά θα είμαστε), μαζί με το πλύσιμο χεριών. Για  τις μάσκες που φοράγαμε παντού, ακόμα και όταν δεν ήταν απαραίτητο, όπως μέσα στα αυτοκίνητα μόνοι μας, αν δεν είχαμε  φοράγαμε αποκριάτικες μάσκες, μάσκες για χημικό πόλεμο πάνες για την ακράτεια. Μίλησε κανείς για πανικό;  Όλα αυτά μαζί με τα γάντια μίας χρήσης έγιναν είδη πολυτελείας και πουλιόντουσαν με  μπόλικη δόση αισχροκέρδειας.

Μέσα σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς μεγάλοι  ήρωες σε καθημερινή βάση ήταν  οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό που ήταν ολη μέρα  αγκαζέ με τον κορονοιο.

<< …και που λέτε παιδιά την Κυριακή 22 Μαρτίου του 2020 μας είπαν δεν θα κυκλοφορείτε πια άσκοπα στους δρόμους για δυο εβδομάδες και βλέπουμε…. Για να βγούμε να πάμε Σουπερ Μάρκετ, φαρμακείο, στέλναμε κωδικοποιημένα μηνύματα ή είχαμε γραπτές βεβαιώσεις μετακίνησης… δύσκολες μέρες.

Στο σπίτι τι κάνατε όλη μέρα γιαγιά?

Τι να κάναμε …το τηλέφωνο είχε γίνει προέκταση του χεριού μας chat, facebook, ειδήσεις.. Κάθε απόγευμα στις έξι θυμάμαι βλέπαμε στην τηλεόραση με αγωνία ένα πολύ καλό άνθρωπο λοιμωξιολογο να μας δίνει συμβουλές  και να δίνει πληροφορίες για τα καινούργια κρούσματα… Φάγαμε καλά όμως όλη μέρα μαγείρευα έφτιαχνα γλυκά… Ο Άκης   ήταν όλη μέρα σπίτι και μου έδινε συνταγές ε΄ … πήραμε μερικά κιλά αλλά το καλοκαίρι τα χάσαμε γιατί βάλαμε φερμουάρ και κάναμε μπάνια και τρώγαμε φρούτα. Δεν σας είπα το σημαντικότερο  ότι εκείνη την περίοδο τρώγαμε όλοι μαζί το μεσημέρι  ναι .. ναι  τέτοιες πολυτέλειες και είδαμε και ταινίες συζητάγαμε είχαμε πολύ ελεύθερο χρόνο. Εκείνη την χρονιά δεν κάναμε παρέλαση …….>>

Για να μπορούμε να τα διηγούμαστε τα παραπάνω πρέπει να  οπλιστούμε με υπομονή,  αισιοδοξία  και  να ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ  .

Παντελιά Νάντια