Είναι γοητευτική, είναι μαγική, είναι μυστηριώδης, είναι μοναδική και έχει μια μακρά ιστορία ανά τους αιώνες… γι΄αυτό τον λόγο την αποκαλούν δικαίως ως “Η Πριγκίπισσα της Ηπείρου”… Ο λόγος για την Πάργα, μια παραθαλάσσια κωμόπολη, που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Πρεβέζης και ατενίζει το Ιόνιο πέλαγος, κλέβοντας την καρδιά των επισκεπτών με την υπερηφάνεια και την αστείρευτη ομορφιά της. Είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στο εσωτερικό ενός καταπράσινου γραφικού κολπίσκου με θέα το κατάφυτο Νησί της Παναγιάς, που στέκει αγέρωχο στα ήρεμα νερά του λιμανιού. Πάνω του, το μικρό εκκλησάκι της Παναγίας με το χαρακτηριστικό ολόλευκο καμπαναριό, όπως και τμήματα κάστρου που είχε χτιστεί από τους Γάλλους κατακτητές το 1808 προκειμένου να ελέγχουν τα μικρά πλοία στο λιμάνι, που δεν ήταν ορατά από το κυρίως κάστρο. Όσο για το κάστρο της Πάργας, η αλλιώς το παλιό ενετικό φρούριο, αποτελεί το σήμα κατατεθέν τόσο της Πάργας όσο και της ευρύτερης περιοχής. Είναι ορατό από παντού, μιας και είναι χτισμένο στην είσοδο του λιμανιού, ενώ μπορεί κανείς να φτάσει ως εκεί, μέσα από τα πανέμορφα πλακόστρωτα γραφικά δρομάκια της πόλης με τα αναρίθμητα μαγαζάκια και τα εστιατόρια. Χτίστηκε για πρώτη φορά από τους Νορμανδούς στα τέλη του 14ου αιώνα, ενώ κάθε φορά που κάποιος κατακτητής το καταλάμβανε, το κατέστρεφε και το ξανάχτιζε εκ νέου. Αυτό που σώζεται στις μέρες μας, είναι το φρούριο που έχτισαν το 1572 οι Ενετοί, με πολλές όμως προσθήκες του Αλή Πασά, ο οποίος το 1819 αγόρασε με συνθήκη ολόκληρη την Πάργα για 150.000 λίρες από τους Άγγλους κατακτητές. Οι χώροι του κάστρου αναμορφώθηκαν ριζικά, ενώ στην τοξωτή πύλη της εισόδου, διακρίνονται στο τείχος ο φτερωτός λέων του Αγίου Μάρκου, εμβλήματα του Αλή Πασά, δικέφαλοι αετοί και σχετικές επιγραφές. Την ίδια χρονιά που η Πάργα πέρασε στα χέρια των Τούρκων, οι Παργινοί, στην προσπάθειά τους να μην υποδουλωθούν, κατέφυγαν μαζικά στην Κέρκυρα. Περίπου 4.000 Παργινοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, αφού προηγουμένως, ημέρα Μεγάλη Παρασκευή, ανάσκαψαν τους πατρώους τάφους και συναθροίζοντας τα οστά των προγόνων τους τα έκαψαν στη πλατεία της αγοράς για να μη βεβηλωθούν από τους Αλβανούς που εγκαταστάθηκαν στη συνέχεια στη περιοχή, παίρνοντας την τέφρα μαζί τους. Επίσης, μαζί τους πήραν σε σάκους χώμα της πατρώας γης. Κάθε χρόνο, τον δεκαπενταύγουστο πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις, τα επονομαζόμενα Παργινά, με θρησκευτικό αλλά και ιστορικό χαρακτήρα. Ανήμερα δε της Παναγίας, αναπαρίσταται η επιστροφή των Παργινών αλλά και των Ιερών τους Κειμηλίων στην ελεύθερη Πάργα, με πλήθος κόσμου να συγκεντρώνεται στον χώρο του λιμανιού, σε μια φαντασμαγορική βραδιά γεμάτη πυροτεχνήματα και βεγγαλικά.
