Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Γιάννης Λαμπρόπουλος, μία σημαντική μορφή του ελληνικού θεάτρου, που υπήρξε βασικό στέλεχος του Λαϊκού Θεάτρου του Μάνου Κατράκη και συνεργάτης του Εθνικού Θεάτρου τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Η πορεία του στο θέατρο και την τηλεόραση άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στον πολιτιστικό χάρτη της χώρας.
Γεννημένος στον Πύργο, ο Γιάννης Λαμπρόπουλος ήταν ο τέταρτος γιος του Θεμιστοκλή και της Αγγελικής Λαμπροπούλου. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου ξεκίνησε μια αξιοσημείωτη καλλιτεχνική σταδιοδρομία που διήρκεσε δεκαετίες. Εκτός από την Ελλάδα, συνέβαλε σημαντικά και στο κυπριακό θέατρο, συνεργαζόμενος με το ΕΝΑ στη Λευκωσία και το Πράξις στη Λεμεσό.
Η καριέρα του σημαδεύτηκε από ερμηνείες που ξεχώρισαν για τη βαθύτητα και την πολυπλοκότητά τους. Στην τηλεόραση, συμμετείχε σε σημαντικές παραγωγές όπως η “Γυφτοπούλα” του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη και ο “Θρήνος της Καντάς” του Δημήτρη Ρώμα. Στο θέατρο, απέδωσε με μοναδικό τρόπο εμβληματικούς ρόλους όπως:
- Ξέρξης στους Πέρσες
- Αλκιβιάδης στο Συμπόσιο
- Τειρεσίας και Αγγελιοφόρος στις Βάκχες
- Σωκράτης στις Νεφέλες
- Ο βασιλιάς στη Ζωή είναι Όνειρο του Καλντερόν
- Ο Φάουστ στον Φάουστ του Γκαίτε
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει η καθηλωτική του ερμηνεία στον θεατρικό μονόλογο “Γκάντι: Η Δύναμη της Ψυχής” (2019-2020), όπου κατέκτησε το κοινό με την αμεσότητα και την ένταση των συναισθημάτων του.
Ο Γιάννης Λαμπρόπουλος ήταν γνωστός για την ευγένεια και την καλοσύνη του, αρετές που είχε κληρονομήσει από τη μητέρα του, Αγγελική Λαμπροπούλου. Η “Κυρά-Κική”, όπως ήταν γνωστή, διακρίθηκε για τη γενναιότητά της κατά την Κατοχή, εμπνέοντας τον Παύλο Μάτεσι για το μυθιστόρημά του Η Μητέρα του Σκύλου. Η ζωή και το έργο του Γιάννη Λαμπρόπουλου θα μείνουν ζωντανά στη μνήμη και την καρδιά όλων όσοι τον γνώρισαν.
