Όπως θα έχετε ίσως υποψιαστεί, άλλο θέμα συζήτησης στα πολιτικά πηγαδάκια και τα δημοσιογραφικά γραφεία πέραν του ποιος (ή ποια) είναι ο εκλεκτός του Κυριάκου Μητσοτάκη για την Προεδρία της Δημοκρατίας, δεν υπάρχει. Θα το υποστούμε και θα το ανεχτείτε έως και τις 16 Ιανουαρίου (άντε το αργότερο έως τις 20/01), που θα έρθει το μεγάλο διάγγελμα.
Έως τότε «φαβορί», «καμένα χαρτιά» και «εκπλήξεις» θα δίνουν και θα παίρνουν. Και τα στοιχήματα θα φουντώνουν. Χθες λοιπόν ο Νίκος Χατζηνικολάου είπε πως το όνομα του Κώστα Καραμανλή είναι στο τραπέζι του Μαξίμου, για να σχολιάσουν κάποιες πηγές ότι οι πιθανότητες για το συγκεκριμένο σενάριο δεν είναι «ούτε μία στο εκατομμύριο».
Με τους περισσότερους να πιστεύουν ότι η οριστική απόφαση θα αφορά πρόσωπο της κεντροαριστεράς (που αρέσει και στους δεξιούς) ως μεγάλο φαβορί προβάλλει ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Είναι όντως μία επιλογή που θα εξασφάλιζε ευρύτατη συναίνεση. Αλλά έχει ένα χαρακτηριστικό το οποίο δεν είμαστε και τόσο σίγουροι ότι ψάχνει να βρει ο (εκάστοτε) πρωθυπουργός στην επιλογή του για ΠτΔ: εκτόπισμα και άποψη. Με άλλα λόγια (στα όρια που του επιτρέπει ο θεσμικός του ρόλος) θα μιλάει, θα παρεμβαίνει, θα κρίνει. Μία πρόταση Βενιζέλου θα μπορούσε βέβαια να πιάσει τις 200 ψήφους. Τα θέλω του Κ. Μητσοτάκη δεν ξέρουμε, αν πιάνει.
Εν τω μεταξύ, οι 261 ψήφοι, που είχε λάβει η Κατερίνα Σακελλαροπούλου, θεωρούνται άπιαστο όνειρο. Ακόμη και εάν υποψήφια είναι πάλι η ίδια. Γιατί ξαφνικά επέστρεψε στα φαβορί, σε μία ένδειξη της δυσκολίας (ή δυστοκίας) του πρωθυπουργού. Το ΠΑΣΟΚ δεν θα είχε τελικά πρόβλημα να την ξαναψηφίσει. Θα είχαν βέβαια αρκετοί γαλάζιοι πρόβλημα, αλλά αν επικρατήσει η άποψη «δεν είναι ώρα για γκρίνιες, γιατί χανόμαστε», θα το πιουν το ποτήριον τούτο.
Στουρνάρας, Παπαδήμος, Τασούλας, εξακολουθούν επίσης να «παίζουν» στην ονοματολογία, αλλά όπως θα ακούσετε και σε όλα – ανεξαιρέτως – τα δελτία ειδήσεων «να μην αποκλείουμε και μία έκπληξη, γιατί ο πρωθυπουργός αρέσκεται στις εκπλήξεις».
