Αφορμή για το άρθρο αυτό, συμπαθεστάτη κατά τα άλλα εκλεγμένη κυρία που με ρώτησε πρόσφατα αν έχω κάτι μαζί της. (Έγραψα κάτι που την αφορούσε). Και ένας άλλος τύπος που προσπαθεί αλλά δεν έχει εκλεγεί ακόμη, που θέλει να μην τον πλησιάζω γιατί τον ανέφερα σε ένα άρθρο (μάλλον δεν έχει χιούμορ). Και δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιοι με αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο.
Όχι αγαπητοί μου δεν έχω τίποτε με κανέναν. Την δουλειά μου κάνω, και τίποτε άλλο. Γιατί οπωσδήποτε η κριτική που σας κάνω πρέπει να είναι κακόπιστη; Γιατί δεν την λαμβάνετε ως ευκαιρία να αυτοβελτιωθείτε; Γιατί δεν αναρρωτάσθε μήπως κάνατε κι εσείς κάπου λάθος; Γιατί πάντα πρέπει να φταίνε οι άλλοι και όχι εσείς;
Κανείς μας δεν ξεφεύγει από την ενημέρωση ή την κριτική των άλλων. Μαθαίνοντας πως να την αντιμετωπίζετε παραγωγικά θα γίνετε ένα πιο σκεπτόμενο και ανθεκτικό άτομο. Πολιτική και κριτική πάνε πακέτο. Αν δεν την αντέχετε, ΙΔΙΩΤΕΥΣΤΕ! Κατερίνα Τράση
