Ο άνεμος, σύμφωνα με την ανάρτηση της Μαρίας Νάτση, άγγιζε τα οκτώ μποφόρ. Στο λιμάνι της Ραφήνας, ένα ιστιοπλοϊκό προσπαθούσε ξανά και ξανά να πλησιάσει την προβλήτα. Πάνω του βρισκόταν ένας μόνο άνθρωπος, αντιμέτωπος με τον δυνατό βοριά και ένα σκάφος που ανεβοκατέβαινε επικίνδυνα.
Είχε φτάσει σε λιμάνι αναζητώντας καταφύγιο. Όμως, όπως περιγράφει η ίδια, η έκθεση του σημείου στον βοριά έκανε την προσπάθεια πρόσδεσης εξαιρετικά δύσκολη. Κάθε νέα προσέγγιση κατέληγε σε ακόμη ένα χτύπημα του ιστιοπλοϊκού πάνω στην προβλήτα.
Κοντά στα μεσάνυχτα της Παρασκευής 2 Οκτωβρίου, αυτή η δύσκολη σκηνή βρήκε έναν άνθρωπο πρόθυμο να παρέμβει: τον Παναγιώτη Ζέρβα.
Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Μαρίας Νάτση, όταν το σκάφος πλησίασε ξανά την προβλήτα, ο Παναγιώτης πήδηξε πάνω του. Πήρε τα σχοινιά και άρχισε να βοηθά στην προσπάθεια να ασφαλιστεί το ιστιοπλοϊκό.
Η προσπάθεια κράτησε σχεδόν μία ώρα. Μία ώρα μέσα στον δυνατό αέρα, με το σκάφος να συνεχίζει να χτυπιέται και κάθε κίνηση να απαιτεί προσοχή. Τελικά, κατάφεραν να το ασφαλίσουν.
Πίσω από αυτή τη λιτή περιγραφή βρίσκεται κάτι βαθιά ανθρώπινο: κάποιος που μέχρι εκείνη τη στιγμή πάλευε μόνος του, απέκτησε βοήθεια. Ένα δεύτερο ζευγάρι χέρια στα σχοινιά. Έναν άνθρωπο δίπλα του, μέσα στη δυσκολία.
Η Μαρία Νάτση μιλά με συγκίνηση για τον Παναγιώτη. Τον περιγράφει ως το γελαστό παιδί με τη μεγάλη καρδιά και σημειώνει ότι δεν είναι η πρώτη φορά που δίνει μαθήματα ανθρωπιάς. Στα λόγια της αναγνωρίζεται η εκτίμηση για έναν άνθρωπο που έχει δείξει ξανά την προθυμία του να σταθεί δίπλα σε όποιον χρειάζεται βοήθεια.
Εχθές το βράδυ, στο λιμάνι της Ραφήνας, η προσφορά είχε βάρος, κόπο και διάρκεια. Είχε σχοινιά που έπρεπε να κρατηθούν και ένα σκάφος που έπρεπε να δεθεί.
Και όταν η προσπάθεια τελείωσε, έμεινε μια εικόνα που αξίζει να θυμόμαστε: μέσα στον βοριά, δύο άνθρωποι κατάφεραν μαζί αυτό που ο ένας δυσκολευόταν να κάνει μόνος του.
