Με αφορμή τη σημερινή συνάντηση της Δημάρχου Ραφήνας–Πικερμίου κας. Δήμητρας Τσεβά, με τους Διευθυντές των σχολείων ενόψει της νέας χρονιάς, έγινε φανερό για μια ακόμη φορά ότι οι Δήμοι προσπαθούν –και σε πολλές περιπτώσεις καταφέρνουν– να σταθούν αρωγοί της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Παρεμβάσεις συντήρησης, νέες συμβάσεις, άμεσες λύσεις σε μικροπροβλήματα. Όλα αυτά είναι απαραίτητα και σημαντικά.
Όμως, πίσω από το θετικό κλίμα, υπάρχουν ζητήματα που δεν ακούστηκαν όσο θα έπρεπε. Και δεν αφορούν μόνο τη Ραφήνα–Πικέρμι, αλλά σχεδόν κάθε Δήμο της χώρας:
-
Κτιριακές υποδομές: Τα περισσότερα σχολικά κτίρια γερνούν. Η ανάγκη για ενεργειακή αναβάθμιση, αντισεισμικό έλεγχο και εκσυγχρονισμό δεν μπορεί να καλυφθεί με πρόχειρες παρεμβάσεις.
-
Προσβασιμότητα: Η εκπαίδευση για τα παιδιά με αναπηρίες παραμένει άνιση. Ακόμη λείπουν ράμπες, ανελκυστήρες και υποστηρικτικές δομές.
-
Ψυχοκοινωνική στήριξη: Οι μαθητές έχουν ανάγκη από ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, προγράμματα πρόληψης και στήριξης. Το σχολείο δεν είναι μόνο τάξη και βιβλίο.
-
Ασφάλεια: Οι αυλές, οι δρόμοι γύρω από τα σχολεία, ο φωτισμός, οι διαβάσεις είναι ζητήματα καθημερινότητας που δεν λύνονται αυτόματα.
-
Νέες τεχνολογίες: Χωρίς ψηφιακά εργαλεία και σύγχρονο εξοπλισμό, το σχολείο μένει πίσω σε έναν κόσμο που τρέχει.
-
Περιβάλλον και ενέργεια: Η βιώσιμη λειτουργία των σχολικών μονάδων, με πράσινες παρεμβάσεις και εξοικονόμηση πόρων, πρέπει να γίνει προτεραιότητα.
Και εδώ φτάνουμε στην ουσία. Κανένας Δήμος, μόνος του, δεν μπορεί να σηκώσει αυτό το βάρος. Για όλα αυτά χρειάζονται στοχευμένα κονδύλια, κατευθείαν από τον κρατικό κορβανά, με αποκλειστικό σκοπό τη στήριξη των σχολείων.
Η συζήτηση στη Ραφήνα–Πικέρμι θα μπορούσε να είχε γίνει σε οποιοδήποτε Δημαρχείο της χώρας. Το ζήτημα είναι κοινό, διαχρονικό και κρίσιμο: πώς θα εξασφαλίσουμε ότι το δημόσιο σχολείο θα είναι πραγματικά σύγχρονο, ασφαλές και ισότιμο για όλα τα παιδιά.
