Η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» στην προσπάθειά του να φωτίσει την υπόθεση του 19χρονου Νικόλα Ντουρτουρέκα που βρέθηκε κρεμασμένος στο δωμάτιό του τον Ιούλιο του 2022, βρέθηκε ξανά στο σπίτι του στα Σπάτα. Αφορμή η παρέμβαση της Εισαγγελέως που ζητά νέα έρευνα.
Στο διαμέρισμα μίλησε εκ νέου η μητέρα του άτυχου φοιτητή. Θυμήθηκε και άλλες λεπτομέρειες που πρόκειται να καταθέσει στις Αρχές.
«Είχα πάρει ένα σκληρό μαχαίρι και προσπαθούσα να σπρώξω το κλειδί που ήταν από πίσω από την πόρτα για να ξεκλειδώσω. Αφού δεν το κατάφερα προσπάθησα να μπω από το παράθυρο της κουζίνας, χωρίς όμως αποτέλεσμα», λέει χαρακτηριστικά.
«Περίπου στις 12:30 ήρθε η αστυνομία και περίμεναν έξω από το σπίτι τον κλειδαρά. Κατά την μία και τέταρτο έφτασε ο κλειδαράς. Τον πήγα από την πόρτα της κουζίνας και κατάφερε να ανοίξει το παράθυρο και να ξεκλειδώσει. Εγώ περίμενα έξω από την κεντρική πόρτα της μεζονέτας να μου ανοίξει να μπω.»
Στην συνέχεια αναφέρει πως έφυγε τρέχοντας προς τον πάνω όροφο που είναι τα δωμάτια των παιδιών της.
«Κοίταξα στο μπάνιο αλλά δεν ήταν κανείς, πήγα να ανοίξω την πόρτα αλλά ήταν κλειδωμένη, χτύπησα και δεν απάντησε κανείς. Φώναξα να έρθει να μου ανοίξει ο κλειδαράς, αλλά δεν ήρθε κανείς και μέσα στην αγωνία μου κλώτσησα την πόρτα και την άνοιξα.»
Η μητέρα του άτυχου 19χρονου φοιτητή μίλησε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» για την ημέρα που τον βρήκε η ίδια απαγχονισμένο στο δωμάτιό του στα Σπάτα. Σοκάρει η μητέρα με την μαρτυρία της…
Όπως αναφέρει, το παράθυρο και η σίτα του δωματίου του ήταν μισάνοιχτα, πράγμα που της προξένησε ερωτήματα, αφού δεν συνήθιζε να το κάνει.
«Γυρνάω το κεφάλι μου, βλέπω ότι το κρεβάτι του ήταν άδειο, λέω «που πήγε το παιδί» και με το που κάνω έτσι και βλέπω στη ντουλάπα του, τον είδα κρεμασμένο με τα χέρια του δεμένα πίσω».
Η ποδιά που φορούσε ο Νικόλας στα εργαστήρια της σχολής, είναι πια κρεμασμένη στη ντουλάπα.
«Προσπαθώ με αυτόν τον τρόπο να ζωντανέψω την μορφή του. Ίσως θέλω να ξεγελάσω τον εαυτό μου ότι μέσα εκεί μπορεί να τον δω. Όταν τον βρήκα ήταν στον αέρα. Τα ποδαράκια του είχαν μια ελαφριά κάμψη, που σημαίνει ότι δεν υπήρχε κάτι να πατήσει κάτω. Βέβαια είχε κάποια βιβλία σκόρπια, αλλά ήταν αυτά που διάβαζε, τα γαλλικά του. Δεν θα μπορούσε να τα βάλει κάποιος και να πατήσει».
«Του πιάνω το προσωπάκι και ήταν παγωμένος και εκείνη την ώρα έπαθα σοκ. Είχε ένα σκοινί που είχε τέσσερις κύκλους γύρω του και ο τέταρτος κύκλος τον κράταγε. Ήταν δυο κορδόνια από φούτερ. Σαν να ήταν από δυο ίδιες μπλούζες. Μου έκανε εντύπωση, γιατί δεν είδα τα χέρια του έτσι όπως τον κοίταζα και κάνω έτσι και όντως ήταν τα χεράκια του πίσω δεμένα».
«Δεν θυμάμαι ποιος βοήθησε και τον κατεβάσαμε, μπορεί να ήταν και ο κλειδαράς, τον παίρνω αγκαλιά και από το βάρος του πέφτω στο κρεβάτι μαζί με το παιδί. Ήταν ο κλειδαράς εδώ και λέω κόψε μου τα σκοινιά. Τα κόβει με ένα κοπτάκι και του λέω «πρόσεξε μην τον κόψεις». Με το που λύνονται τα σκοινιά, πιάνω τον σφυγμό του. Εκείνη την ώρα μπαίνει άνθρωπος του ΕΚΑΒ και ένας αστυνομικός».
