Πρώτα ήρθε η παραίτηση της Χριστίνας Λαμπίρη από την αντιδημαρχία. Ακολούθησαν οι παραιτήσεις του Κώστα Ξηντάρα και της ομάδας του από θέσεις ευθύνης. Στην πορεία, επτά δημοτικοί σύμβουλοι ανεξαρτητοποιήθηκαν από την παράταξη της Δήμητρας Τσεβά. Και τώρα έρχεται η αποπομπή, γιατί περί τούτου πρόκειται, μη κοροιδευόμαστε, του Μπάμπη Ζαφειρόπουλου από τη θέση του αντιδημάρχου Πολιτικής Προστασίας. Μια διαδρομή διαδοχικών ρήξεων, που έχει αλλάξει ουσιαστικά την εικόνα και τις ισορροπίες της δημοτικής αρχής.
Με περίπου δύο χρόνια να απομένουν μέχρι τις επόμενες δημοτικές εκλογές, η δήμαρχος επιλέγει να στείλει στην εξέδρα έναν από τους πιο μάχιμους παίκτες της ομάδας της.
Και εδώ αρχίζει η δική μας απορία.
Για το κατά πόσο η σημερινή διοίκηση μπορεί να πάει τη Ραφήνα και το Πικέρμι μπροστά, έχουμε διατυπώσει την άποψή μας. Το ίδιο έχουμε κάνει και για τον Μπάμπη Ζαφειρόπουλο. Οι προσωπικές σχέσεις, οι συμπάθειες και οι διαφωνίες μας έχουν τη δική τους θέση. Η αποτίμηση της δημόσιας παρουσίας ενός ανθρώπου απαιτεί, όμως, να αναγνωρίζουμε και όσα προσέφερε.
Ο Ζαφειρόπουλος είχε παρουσία. Ήταν, κατά την εκτίμησή μας, από τους πιο δραστήριους ανθρώπους αυτής της διοίκησης. Οι κάτοικοι τον έβλεπαν, μπορούσαν να του μιλήσουν, να του μεταφέρουν ένα πρόβλημα, να αναζητήσουν μια λύση. Είχε συμμετοχή στην καθημερινότητα του Δήμου και διάθεση να αναλάβει ευθύνη, σε αντίθεση με ορισμένους συναδέλφους του. Το αποτέλεσμα της δουλειάς του κρίνεται, όπως κρίνονται οι παραλείψεις και τα λάθη του. Η παρουσία του, πάντως, ήταν ορατή.
Το ίδιο συνέβαινε στα δημοτικά συμβούλια. Όποιος παρακολουθούσε τις συνεδριάσεις μπορούσε να διαπιστώσει ότι συχνά εκείνος αναλάμβανε το βάρος της υπεράσπισης της δημάρχου. Έπαιρνε τον λόγο, απαντούσε στην κριτική, έμπαινε στις δύσκολες συζητήσεις και στήριζε τη διοίκηση, αναλαμβάνοντας και το αντίστοιχο πολιτικό κόστος.
Για να το πούμε ποδοσφαιρικά, ήταν ο άνθρωπος που κουβαλούσε την μπάλα. Κι αν κάποιος διαφωνεί με αυτό, δύσκολα μπορεί να παραβλέψει ότι έκοβε πολλές από τις επιθέσεις και τις αντεπιθέσεις των αντιπάλων. Έτρεχε να καλύψει χώρους και έμπαινε στις φάσεις όταν η δήμαρχος δεχόταν πίεση.
Αυτόν τον παίκτη επέλεξε τώρα να βγάλει από το γήπεδο.
Η αποπομπή ακολούθησε τη διαφωνία στη Δημοτική Επιτροπή για την εκτός ημερήσιας διάταξης εισαγωγή του θέματος των εξόδων συμμετοχής στο συνέδριο της ΚΕΔΕ. Η επίσημη απόφαση επικαλείται την ανάγκη ανακατανομής αρμοδιοτήτων. Η χρονική ακολουθία προκαλεί πολιτικά ερωτήματα, χωρίς να αποδεικνύει από μόνη της την αιτία της απομάκρυνσης.
Η δήμαρχος ασφαλώς επιλέγει τους συνεργάτες της και αναλαμβάνει την ευθύνη αυτών των επιλογών. Στην πολιτική, όμως, κάθε αλλαγή κρίνεται και από το τι ακολουθεί.
Ποιος θα καλύψει τώρα τον χώρο που αφήνει ο Ζαφειρόπουλος; Ποιος θα βγει μπροστά στις δύσκολες συνεδριάσεις; Ποιος θα απαντήσει, θα επιχειρηματολογήσει και θα στηρίξει δημόσια τις αποφάσεις της διοίκησης;
Και εδώ βρίσκεται το μεγαλύτερο ερώτημα. Ποιος θα αναλάβει αυτό το βάρος, όταν σχεδόν όλοι οι υπόλοιποι δείχνουν απροθυμία να πάρουν καθαρή θέση; Άλλοι απουσιάζουν, άλλοι απέχουν και ορισμένοι περιορίζονται στο «παρών». Η δημόσια στήριξη της δημάρχου απαιτεί παρουσία, επιχειρήματα και ανάληψη πολιτικού κόστους.
Και η συγκεκριμένη ομάδα έχει ήδη χάσει αρκετούς από εκείνους με τους οποίους ξεκίνησε. Με δύο χρόνια πολιτικού και διοικητικού αγώνα μπροστά της, κάθε νέα απώλεια χρειάζεται σοβαρό ζύγισμα.
Το θέμα αφορά τελικά τους κατοίκους της Ραφήνας και του Πικερμίου. Εκείνοι περιμένουν μια διοίκηση που συνεργάζεται, ανταποκρίνεται και δίνει λύσεις. Η συνοχή της ομάδας έχει σημασία επειδή επηρεάζει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα.
Γι’ αυτό αναρωτιόμαστε: το σκέφτηκε καλά η Δήμητρα Τσεβά;
Πριν στείλει στην εξέδρα τον άνθρωπο που έκοβε τις επιθέσεις, υπολόγισε ποιος θα παίξει στη θέση του;
