Υπάρχουν ακόμα κάτι μικρές γωνιές που αντιστέκονται πεισματικά στο τσιμέντο, στη φασαρία και στο άγχος της καθημερινότητας. Μία από αυτές είναι το κτήμα του Θανάση Λιούτα στη Ραφήνα. Ένας μικρός παράδεισος δίπλα στο ρέμα, που σε κάνει να ξεχνάς μέσα σε λίγα λεπτά που βρίσκεσαι.
Μπαίνοντας στο κτήμα, νιώθεις σαν να γυρίζεις χρόνια πίσω. Οπωροκηπευτικά παντού, μυρωδιές γης και φύσης, κατσίκες να περιφέρονται αμέριμνες, κοτούλες που χαρίζουν φρέσκα αυγουλάκια, πανέμορφα παγώνια που απλώνουν περήφανα τα φτερά τους και κατάλευκα περιστέρια — αυτά χρησιμοποιεί ο Δήμος Ραφήνας – Πικερμίου στα Θεοφάνια — να πετούν ελεύθερα και να συμπληρώνουν μια εικόνα σχεδόν κινηματογραφική.
Και ύστερα, τα πλατάνια. Τεράστια, επιβλητικά, με τη σκιά τους να διώχνει ακόμα και τον πιο βαρύ καύσωνα. Εκεί, δίπλα στο ρέμα, ο χρόνος σταματά. Οι έννοιες χάνονται, τα προβλήματα μικραίνουν και για λίγο θυμάσαι πώς ήταν οι αυθεντικές στιγμές πριν μας καταπιεί η βιασύνη της πόλης.
Η εμπειρία έγινε ακόμα πιο ξεχωριστή χάρη στην παρέα που είχα δίπλα μου. Ξεναγός μου στο κτήμα ήταν ο πρόεδρος των Τριγλιανών Ραφήνας Γιώργος Κικής, ο οποίος όχι μόνο μου έδειξε κάθε γωνιά του χώρου, αλλά κυριολεκτικά με έσωσε από τα τεράστια τσοπανόσκυλα που φυλάνε το κτήμα και δεν αστειεύονται καθόλου. Εκεί κατάλαβα πως τα σκυλιά αυτά δεν κάνουν face control — αν δεν σε εγκρίνουν, καλύτερα να κρατάς αποστάσεις.
Την πόρτα στα «άδυτα» του κτήματος μου άνοιξε μια εξαιρετική αντροπαρέα: οι αδελφοί Νίκος και Αντώνης Σταθάκης, μέλη μιας από τις καλύτερες οικογένειες της Ραφήνας, μαζί φυσικά με τον φιλόξενο οικοδεσπότη Θανάση Λιούτα.
Με κέρασαν τα πιο εκλεκτά – τα οποία σημειωτέον είχαν φτιάξει οι ίδιοι- με έκαναν να νιώσω σαν στο σπίτι μου και μου θύμισαν πως η αληθινή φιλοξενία δεν αγοράζεται — είναι θέμα ανθρώπων και καρδιάς. Και εκεί, ανάμεσα στα δέντρα, στα ζώα και στις κουβέντες της παρέας, καταλαβαίνεις πως τελικά η ευτυχία είναι πολύ πιο απλή απ’ όσο νομίζουμε.
Τους ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τη φιλοξενία και ήδη περιμένω την επόμενη πρόσκληση. Γιατί κάτι τέτοιες στιγμές δεν τις ζεις απλώς — τις κρατάς. Δείτε πολλές φωτογραφίες πατώντας εδώ
Κατερίνα Τράση
