Στον Μαραθώνα, η ιστορία έχει δείξει ότι οι σεισμοί δεν προέρχονται μόνο από το υπέδαφος. Το 1938, όταν η λίμνη του Φράγματος προκάλεσε τον πρώτο παγκοσμίως επαγόμενο σεισμό, οι κάτοικοι κοιμήθηκαν για δύο νύχτες έξω από τα σπίτια τους. Σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα μετά, ο τόπος βιώνει τους δικούς του «πολιτικούς σεισμούς».
Οι μικροδονήσεις καταγράφονται ήδη. Ποιοι θα μπουν στην κούρσα, ποιοι θα μείνουν εκτός, ποιοι έχουν προτεραιότητα και ποιοι χάνουν έδαφος. Κάθε απόφαση, κάθε παρασκηνιακή κίνηση, κάθε ανακοίνωση ή καθυστέρηση, φορτίζει την ατμόσφαιρα όπως το νερό της λίμνης φορτίζει το υπέδαφος.
Προς το παρόν, οι δονήσεις μετρώνται κάτω από τα τρία Ρίχτερ. Είναι μικρές, αλλά αισθητές. Κι όπως και στη σεισμολογία, έτσι και στην πολιτική, όλοι ξέρουν ότι οι ισχυρές δονήσεις δεν εμφανίζονται ξαφνικά, προετοιμάζονται με μικρά «προσεισμικά φαινόμενα» που προειδοποιούν για το μεγάλο γεγονός.
Το ερώτημα είναι πότε και από ποια κίνηση θα έρθει το επόμενο μεγάλο ταρακούνημα. Γιατί στον Μαραθώνα, οι σεισμοί –είτε φυσικοί είτε πολιτικοί– πάντα γράφουν ιστορία.
