Όσοι κάνουν μετρήσεις χρόνια ξέρουμε πως, όταν πλησιάζεις στην αλήθεια, δεν τη λες ευθέως. Την αφήνεις να προκύψει.
Τα διαδικτυακά γκάλοπ σε Ραφήνα–Πικέρμι, Μαραθώνα και Σπάτα–Αρτέμιδα δεν αφορούσαν την κορυφή. Αφορούσαν τη δεύτερη γραμμή εξουσίας. Εκεί όπου η καθημερινότητα έχει υπογραφή και το πολιτικό κόστος δεν κρύβεται. Πάνω από επτακόσιοι πολίτες κατέγραψαν πώς βιώνουν τη διετία. Όχι τι θα ήθελαν να δουν. Τι όντως βλέπουν.
Στον Μαραθώνα, η κοινωνία δείχνει καθαρά πού ακουμπά όταν σκέφτεται μέλλον. Εκεί που η επένδυση δεν αποδίδει χειροκρότημα, αλλά χαρακτήρα. Εκεί υπάρχει ακόμη πίστωση.
Στη Ραφήνα–Πικέρμι, το βάρος πέφτει σε ό,τι δίνει ταυτότητα και προστατεύει τη συνοχή. Όταν η πόλη ξέρει ποια είναι, όταν νιώθει ασφαλής και τα πράγματα μπαίνουν σε τάξη, η αξιολόγηση γίνεται πιο γενναιόδωρη.
Στα Σπάτα–Αρτέμιδα, η μέτρηση είναι άμεση. Αν κινείσαι, αν αναπνέεις, αν η καθημερινότητα δεν σε σταματά, τότε κάτι δουλεύει. Αν όχι, η κοινωνία δεν χαρίζεται.
Τα γκάλοπ αυτά δεν ψάχνουν ήρωες. Μετρούν λειτουργικότητα.
Και δείχνουν πού υπάρχει χρόνος, πού υπάρχει κόπωση και πού τελειώνει η ανοχή.
Μη ρωτάτε άλλο.
Την Τρίτη κυκλοφορούν στην εφημερίδα POLIS και λίγο αργότερα…
Υ.Γ. Οι σφραγισμένοι κόκκινοι φάκελοι με τα αναλυτικά αποτελέσματα είναι έτοιμοι.
Θα παραδοθούν εκεί όπου λαμβάνονται οι τελικές αποφάσεις. Οι μετρήσεις, άλλωστε, δεν εξηγούνται. Παραδίδονται.
