Ο κ. Βασιλόπουλος γνωστός πλέον για το διαζύγιο του με την αλήθεια και την “αγωνία” του να αποτελεί πρόσωπο της επικαιρότητας, έφτασε και στα τελευταία σκαλοπάτια της κατρακύλας του.
Αυτή τη φορά εκμεταλλευόμενος το ατύχημα μιας άτυχης κυρίας, η οποία θέλησε να κατέβει με δική της ευθύνη στον απαγορευμένο χώρο πρόσβασης του καταρράκτη του Βαλανάρη, ο οποίος είναι έξω από τα όρια του οικισμού του Ντραφίου, εντός δασικής έκτασης και εκτός ζώνης ευθύνης και δικαιοδοσίας του Δήμου Ραφήνας Πικερμίου .
Τάχα κάνει δεν γνωρίζει την αρμοδιότητα και ποιος την έχει – πάντως όχι ο δημος- όμως το ξέρει καλά από τα χρόνια συμπόρευσης του με τη δημοτική αρχή που είχε – μεταξύ άλλων – και την αρμοδιότητα του Περιβάλλοντος.
Τάχα δεν γνωρίζει ούτε τις ανακοινώσεις προς κάθε κατεύθυνση και μέσο της δημοτικής αρχής περί απαγόρευσης πρόσβασης.
Τάχα δεν γνωρίζει ότι τοποθετήθηκε πινακίδα απαγόρευσης πρόσβασης.
Τάχα δεν γνωρίζει ότι τοποθετήθηκαν συρματοπλέγματα αποκλεισμού στο τέλος του πεζοδρομίου, τα οποία παραβατικά αφαιρέθηκαν.
Τάχα κάνει ότι δεν βλέπει ούτε τα χώματα-από τα οποία πέρασε και ο ίδιος από πάνω τους και δείχνουν και οι φωτογραφίες του- τα οποία κλείνουν το δρόμο πρόσβασης.
Τάχα δεν γνωρίζει ότι οι δασικές εκτάσεις δεν περιφράσσονται.
Τάχα κάνει ότι δεν γνωρίζει ότι πολλάκις με επεμβάσεις της δημοτικής αρχής η αστυνομία προσπάθησε να σταματήσει την πρόσβαση αλλά ούτε αυτό έγινε εφικτό.
Τάχα δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτές οι συμπεριφορές του τον καθηλώνουν σε μονοψήφια ποσοστά αποδοχής των τακτικών του από τους πολίτες.
Τάχα κάνει ότι δεν γνωρίζει τα έγγραφα που έχουν γίνει, πολλά εκ των οποίων και όταν συνεργαζόταν με τη δημοτική αρχή και είχε τον τομέα του Περιβάλλοντος.
Τάχα ξεχνάει ότι οι πολίτες δεν έχουν “κοντή” μνήμη για να ξεχνούν τις μικροπολιτικές του συμπεριφορές.
Τάχα ξεχνάει τα δικά του πρώιμα “σπονσοναρίσματα” για τον καταρράκτη, πριν προηγηθούν οποιεσδήποτε υποδομές – οι οποίες απαιτούν εγκρίσεις και χρηματοδότηση-, σε ένα χώρο πανέμορφο, αλλά με μεγάλη επικινδυνότητα.
Για να μην μακρυγορούμε του χαρίζουμε τις υστερόβουλες συμπεριφορές.
Δεν θεωρούμε όμως ότι οι πολίτες θα δείξουν την ίδια προθυμία να “βυθιστούν” στη λήθη.
Ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση στην άτυχη γυναίκα.
Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε όλες και όλοι μας, ότι η πρόσβαση καθεμιάς και καθενός μας στον συγκεκριμένο χώρο, γίνεται με ίδια βούληση και εν γνώση της απαγόρευσης πρόσβασης.
Και κυρίως δεν πρέπει να λησμονούμε ότι αυτό που έχει συμβεί μέχρι τώρα τρεις φορές θα επαναληφθεί αν συνεχίσει η παραβατική συμπεριφορά των πολιτών, η οποία πρέπει να σταματήσει.
