Με αναφορά στη φράση «Ἀρχὴ ἄνδρα δείκνυσι», ο δημοτικός σύμβουλος Βασίλης Μοτσάκος τοποθετείται δημόσια για τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που δεν πραγματοποιήθηκε λόγω έλλειψης απαρτίας.
Στην ανάρτησή του ασκεί κριτική στη δημοτική αρχή, υποστηρίζοντας ότι επιχειρεί να μεταφέρει την ευθύνη στους απόντες συμβούλους, μέσω της αναφοράς της στις «άδειες καρέκλες».
Ο κ. Μοτσάκος επισημαίνει ότι η διοίκηση δεν κρίνεται όταν όλα εξελίσσονται ομαλά, αλλά στις δύσκολες στιγμές, όταν καλείται να προβλέψει τα προβλήματα και να αξιοποιήσει τις διαθέσιμες θεσμικές λύσεις.
«Η πολιτική μνήμη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική»
Ο δημοτικός σύμβουλος χαρακτηρίζει εύστοχη την αναφορά στις «άδειες καρέκλες» μόνο υπό την προϋπόθεση ότι το ίδιο κριτήριο εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις.
Υπενθυμίζει, μάλιστα, ότι πριν από λίγους μήνες είχαν καταγραφεί απουσίες και από την πλευρά της δημοτικής αρχής, χωρίς –όπως αναφέρει– να ακολουθήσουν αντίστοιχες καταγγελίες περί προσβολής των θεσμών ή έλλειψης υπευθυνότητας.
«Τότε τα θέματα του Δήμου δεν ήταν σημαντικά; Ή μήπως η ευαισθησία για τη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου ενεργοποιείται μόνο όταν υπάρχει η δυνατότητα να μεταφερθεί η ευθύνη αλλού;», διερωτάται.
Ευθύνες για την προετοιμασία της συνεδρίασης
Ο κ. Μοτσάκος υποστηρίζει ότι, λόγω των αντικειμενικών δυσκολιών που παρουσιάζει ο Αύγουστος, η διοίκηση όφειλε να έχει προβλέψει το ενδεχόμενο έλλειψης απαρτίας και να έχει αξιοποιήσει τις θεσμικές δυνατότητες που είχε στη διάθεσή της.
Κατά τον ίδιο, η ευθύνη δεν πρέπει να αναζητείται αποκλειστικά στις κενές θέσεις των απόντων, αλλά και σε όσους κατέχουν θέσεις εξουσίας και έχουν την υποχρέωση να σχεδιάζουν εγκαίρως.
«Μια διοίκηση δεν κρίνεται από το πόσο εύκολα δείχνει τον ένοχο. Κρίνεται από το πόσο καλά έχει προετοιμαστεί, ώστε το πρόβλημα να μην εμφανιστεί», σημειώνει.
«Κάποιες καρέκλες αδειάζουν από ευθύνη»
Συνεχίζοντας την κριτική του, ο δημοτικός σύμβουλος επικαλείται τον Αριστοτέλη και τον Αριστοφάνη, αντιπαραβάλλοντας τη φρόνηση που απαιτεί η άσκηση εξουσίας με τον κίνδυνο η πολιτική να μετατραπεί σε «θέατρο», όταν η εικόνα υπερισχύει της ουσίας.
«Δεν είναι όλες οι καρέκλες που αδειάζουν το ίδιο. Κάποιες αδειάζουν από ανθρώπους. Κάποιες αδειάζουν από ευθύνη», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Καταλήγοντας, ο κ. Μοτσάκος σημειώνει ότι περισσότερο ανησυχητική από μία κενή θέση σε συνεδρίαση είναι «μια γεμάτη καρέκλα εξουσίας που χρησιμοποιείται για να κρύψει την απουσία αυτοκριτικής».
Όπως τονίζει, η πολιτική δεν κρίνεται από τις ανακοινώσεις που εκδίδονται μετά από μια αποτυχία, αλλά από την ικανότητα ή την ανικανότητα της διοίκησης να την αποτρέψει.
