Ο πρώην αντιδήμαρχος καταγγέλλει αδιαφάνεια, συγκέντρωση εξουσίας, απευθείας αναθέσεις και τοποθετήσεις συγγενικών προσώπων σε έμμισθες θέσεις
Σοβαρό πολιτικό ρήγμα στη δημοτική αρχή Παλλήνης προκαλεί η ανεξαρτητοποίηση του δημοτικού συμβούλου και πρώην άμισθου αντιδημάρχου Καθημερινότητας και Καθαριότητας, Νίκου Κούτρα, ο οποίος με μια ιδιαίτερα αιχμηρή επιστολή στρέφεται ευθέως κατά του Δημάρχου και της λειτουργίας της διοίκησης.
Ο κ. Κούτρας ανακοινώνει την αποχώρησή του από τη δημοτική παράταξη με την οποία εξελέγη, κάνοντας λόγο για μια απόφαση που δεν ήταν στιγμιαία ούτε προϊόν προσωπικής πικρίας, αλλά αποτέλεσμα μιας πορείας δεκαέξι μηνών, από τότε που είχε παραιτηθεί από τη θέση του αντιδημάρχου.
Η επιστολή του δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Ο πρώην αντιδήμαρχος περιγράφει μια διοίκηση που, κατά την άποψή του, απομακρύνθηκε πλήρως από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και εγκλωβίστηκε σε πρακτικές αδιαφάνειας, εσωστρέφειας και συγκεντρωτισμού.
«Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική και στην αυτοδιοίκηση που η σιωπή παύει να είναι στάση ευθύνης και μετατρέπεται σε συνενοχή», αναφέρει χαρακτηριστικά, δίνοντας εξαρχής το στίγμα της σύγκρουσης.
Ο Νίκος Κούτρας υποστηρίζει ότι όταν παραιτήθηκε από τη θέση του άμισθου αντιδημάρχου επέλεξε να μη μιλήσει δημόσια, σεβόμενος την προσπάθεια των εργαζομένων του Δήμου και συναδέλφων του, οι οποίοι, όπως αναφέρει, πάλευαν καθημερινά «κάτω από αντίξοες συνθήκες, με ελλιπή μέσα και χωρίς στήριξη από τον Δήμαρχο».
Σύμφωνα με τον ίδιο, η παραίτησή του ήταν ένα πρώτο καμπανάκι προς τη διοίκηση. Περίμενε, όπως σημειώνει, ότι ο Δήμαρχος θα αντιλαμβανόταν την κατάσταση και θα προχωρούσε σε ουσιαστική αλλαγή πορείας. Αντί γι’ αυτό, όπως καταγγέλλει, η πραγματικότητα ξεπέρασε ακόμη και τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις του.
Ο πρώην αντιδήμαρχος αποκαλύπτει ότι πριν από περίπου έξι μήνες είχε αποστείλει προσωπική επιστολή στον Δήμαρχο, στην οποία εξηγούσε με σαφήνεια τους λόγους της παραίτησής του. Τονίζει, μάλιστα, ότι είχε ξεκαθαρίσει πως δεν επιθυμούσε καμία έμμισθη θέση, κανέναν θώκο και κανένα προσωπικό αντάλλαγμα.
Με άλλα λόγια, κόβει από την αρχή κάθε πιθανό αφήγημα περί «πικρίας» ή προσωπικών απαιτήσεων. Και το κάνει καθαρά.
Η πιο βαριά πολιτική αιχμή της επιστολής αφορά τον τρόπο διοίκησης του Δήμου. Ο κ. Κούτρας κατηγορεί τη δημοτική αρχή ότι εγκατέλειψε τις δεσμεύσεις για διαφάνεια, αξιοκρατία και χρηστή διοίκηση, επιλέγοντας, όπως αναφέρει, τη συγκέντρωση εξουσίας σε έναν στενό κύκλο προσώπων.
Κατά τον ίδιο, αντί για συλλογική λειτουργία, η διοίκηση οδηγήθηκε σε ένα κλειστό σύστημα αποφάσεων, με πρόσωπα που, όπως υποστηρίζει, δεν διαθέτουν το απαραίτητο επιστημονικό υπόβαθρο ή κοινωνική αναφορά, αλλά έχουν «ιδιαίτερη έφεση στην παραπολιτική, στο κουτσομπολιό και στην τοξικότητα».
Ακόμη πιο αιχμηρή είναι η αναφορά του στις πολιτιστικές εκδηλώσεις και τη δημόσια εικόνα της δημοτικής αρχής. Ο πρώην αντιδήμαρχος υποστηρίζει ότι, αντί να δοθεί προτεραιότητα στις πραγματικές ανάγκες της καθημερινότητας των πολιτών, η διοίκηση επέλεξε τις «ατελείωτες φωτογραφήσεις σε φανταχτερές πολιτιστικές φιέστες», οι οποίες, κατά την εκτίμησή του, έχουν ως μοναδικό στόχο να καλύψουν το «μηδενικό έργο».
Ιδιαίτερο βάρος έχουν και οι αναφορές του στις απευθείας αναθέσεις. Ο κ. Κούτρας κάνει λόγο για αλλεπάλληλες απευθείας αναθέσεις που, όπως υποστηρίζει, καταλήγουν κατ’ επανάληψη στους ίδιους οικονομικούς φορείς. Μια καταγγελία που, όπως είναι φυσικό, ανοίγει σοβαρή πολιτική συζήτηση για τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος και απαιτεί απαντήσεις.
Παράλληλα, ο πρώην αντιδήμαρχος αναφέρεται στην τοποθέτηση συγγενικών προσώπων του Δημάρχου σε έμμισθες θέσεις, σημειώνοντας ότι, κατά την άποψή του, η πρακτική αυτή τραυματίζει το αίσθημα δικαιοσύνης και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τη δημοτική αρχή.
Το πολιτικό μήνυμα της επιστολής είναι σαφές: ο Νίκος Κούτρας θεωρεί ότι η παράταξη με την οποία εξελέγη δεν υπηρετεί πλέον τις αρχές με τις οποίες ζήτησε την ψήφο των πολιτών. Όπως αναφέρει, δεν μπορεί να παραμείνει μέλος μιας παράταξης που υποσχέθηκε μια νέα εποχή, αλλά κατέληξε, κατά τη δική του εκτίμηση, να αναπαράγει παθογένειες που όλοι είχαν δεσμευτεί ότι θα αφήσουν πίσω.
Ο ίδιος υπενθυμίζει ότι υπηρέτησε ως άμισθος αντιδήμαρχος, επειδή θεωρεί την ενασχόληση με τα κοινά πράξη προσφοράς και όχι μέσο προσωπικής ή οικογενειακής εξασφάλισης. Τονίζει πως δεν ζήτησε αξιώματα, αποδοχές ή ανταλλάγματα και πως προτίμησε να παραιτηθεί, παρά να συμβιβαστεί με πρακτικές που δεν τον εκφράζουν.
Η ανεξαρτητοποίησή του, όπως ξεκαθαρίζει, δεν σημαίνει αποχώρηση από την ευθύνη. Αντίθετα, δηλώνει ότι θα συνεχίσει να υπηρετεί τον Δήμο Παλλήνης, στηρίζοντας κάθε απόφαση που εξυπηρετεί το συμφέρον των δημοτών και αντιστεκόμενος σε κάθε επιλογή που θεωρεί ότι το υπονομεύει.
Το κλείσιμο της επιστολής έχει έντονο πολιτικό και προσωπικό φορτίο. Ο Νίκος Κούτρας ζητά συγγνώμη από τους πολίτες που τον εμπιστεύτηκαν και σημειώνει ότι «η πολιτική αξιοπρέπεια δεν μετριέται από τις καρέκλες που καταλαμβάνει κανείς, αλλά από εκείνες που είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει όταν οι αρχές του το επιβάλλουν».
Η ανεξαρτητοποίηση Κούτρα δεν είναι μια απλή αποχώρηση. Είναι μια δημόσια πολιτική ρήξη, με βαριές καταγγελίες, σαφείς αιχμές και ευθεία αμφισβήτηση του τρόπου με τον οποίο διοικείται σήμερα ο Δήμος Παλλήνης.
Το ερώτημα πλέον είναι αν η δημοτική αρχή θα απαντήσει επί της ουσίας ή αν θα επιχειρήσει να προσπεράσει μια επιστολή που, είτε αρέσει είτε όχι, βάζει στο τραπέζι ζητήματα διαφάνειας, εμπιστοσύνης και πολιτικής νομιμοποίησης.
Ακολουθεί αυτολεξεί η επιστολή του:
”ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ
Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική και στην αυτοδιοίκηση που η σιωπή παύει να είναι στάση ευθύνης και μετατρέπεται σε συνενοχή.
Σήμερα με αίσθημα ευθύνης απέναντι στους δημότες που με τίμησαν με τη ψήφο τους, ανακοινώνω την ανεξαρτητοποίηση μου από τη δημοτική παράταξη με την οποία εκλέχθηκα. Η απόφασή μου αυτή δεν αποτελεί μια στιγμή αντίδρασης ούτε είναι αποτέλεσμα προσωπικής πικρίας, αλλά το τελευταίο βήμα μιας διαδρομής που ξεκίνησε πριν από δεκαέξι μήνες, όταν υπέβαλα την παραίτησή μου από τη θέση του άμισθου Αντιδημάρχου Καθημερινότητας και Καθαριότητας.
Τότε επέλεξα να μην μιλήσω σεβόμενος την προσπάθεια των εργαζομένων του δήμου και των όσων συναδέλφων που παλεύαμε καθημερινά κάτω από αντίξοες συνθήκες με ελλιπή μέσα και χωρίς στήριξη από τον Δήμαρχο. Μέσα από την παραίτησή μου, είχα την ελπίδα ότι ο Δήμαρχος θα καταλάβαινε την απογοητευτική πορεία της διοίκησης του δήμου. Δυστυχώς αυτό δεν συνέβη. Είχα την προσδοκία ότι οι φωνές των ανθρώπων της παράταξης και των δημοτών που έφταναν στο γραφείο του Δημάρχου θα εισακούγονταν ώστε να διορθωθούν τα κακώς κείμενα. Αυτό το σκοπό άλλωστε είχε και η δική μου επιστολή προ εξαμήνου προς τον Δήμαρχο προσωπικά. Με απόλυτη σαφήνεια του εξηγούσα τους λόγους της παραίτησής μου και δήλωνα ότι δεν επιθυμώ καμία έμμισθη θέση, κανέναν θώκο και προσωπικά ανταλλάγματα. Τον καλούσα να δει με γενναιότητα και ρεαλισμό την κατάσταση και να επαναπροσδιορίσει την πορεία της δημοτικής αρχής θέτοντας σε άλλες βάσεις τη διοίκηση. Δυστυχώς, η πραγματικότητα που βιώνει σήμερα η παράταξή μας και ο Δήμος μας ξεπέρασε και τις πιο απαισιόδοξες προβλέψεις εκείνης της επιστολής. Η επιλογή μου τότε, όπως και σήμερα, υπαγορεύτηκε αποκλειστικά από τη συνείδησή μου.
Επέλεξα να δώσω χρόνο. Πίστεψα ότι η αυτοκριτική θα υπερίσχυε της αλαζονείας, και ότι οι προεκλογικές δεσμεύσεις για διαφάνεια, αξιοκρατία και χρηστή διοίκηση θα αποκτούσαν πραγματικό περιεχόμενο. Περίμενα να δω μια δημοτική αρχή που θα υπηρετούσε τον πολίτη και όχι τον εαυτό της.
Δυστυχώς διαψεύστηκα.
Δεν περίμενα ότι ο άνθρωπος που γνώρισα πριν τριάντα χρόνια και με τον οποίο μοιράστηκα κοινές αξίες και ιδανικά θα εναγκαλιζόταν την χειρότερη μορφή εξουσίας.
Αντί για διαφάνεια κυριάρχησε η αδιαφάνεια, αντί για αξιοκρατία αναδείχτηκαν πρακτικές που δημιουργούν σοβαρά ζητήματα δεοντολογίας και εμπιστοσύνης των πολιτών. Αντί για συλλογική διοίκηση ο Δήμος οδηγήθηκε στη συγκέντρωση της εξουσίας σε έναν στενό κύκλο προσώπων, χωρίς επιστημονικό υπόβαθρο, χωρίς κοινωνική αναφορά, αλλά με ιδιαίτερη έφεση στην παραπολιτική, στο κουτσομπολιό και στην τοξικότητα, αντί να τεθούν στο επίκεντρο οι πραγματικές ανάγκες της καθημερινότητας των πολιτών, η δημοτική αρχή επέλεξε τις ατελείωτες φωτογραφήσεις σε φανταχτερές πολιτιστικές φιέστες που μοναδικό σκοπό έχουν να καλύψουν το μηδενικό έργο.
Οι αλλεπάλληλες απευθείας αναθέσεις, που κατ΄ επανάληψη καταλήγουν στους ίδιους οικονομικούς φορείς, δημιουργούν εύλογα ερωτήματα στους δημότες για τον τρόπο διαχείρισης του δημοσίου χρήματος,
Η τοποθέτηση συγγενικών προσώπων του Δημάρχου σε έμμισθες θέσεις τραυματίζει, κατά την άποψη μου, το αίσθημα δικαιοσύνης και την εμπιστοσύνη των πολιτών προς την δημοτική αρχή. Οι προεκλογικές δεσμεύσεις για μια διαφορετική διοίκηση εγκαταλείφθηκαν πολύ γρήγορα, δίνοντας τη θέση τους σε μια λογική διατήρησης και αναπαραγωγής της εξουσίας.
Υπηρέτησα τον Δήμο ως άμισθος Αντιδήμαρχος γιατί πίστευα ότι η ενασχόλησή μου με τα κοινά είναι πράξη προσφοράς και όχι μέσο προσωπικής ή οικογενειακής εξασφάλισης. Δεν ζήτησα ποτέ αξιώματα, αποδοχές ή ανταλλάγματα. Δεν πολιτεύτηκα για να αποκτήσω προνόμια ούτε για να εξυπηρετήσω προσωπικά συμφέροντα, προτίμησα να παραιτηθώ από το αξίωμα που μου είχε ανατεθεί, παρά να συμβιβαστώ με πρακτικές που δεν με εκφράζουν.
Δεν μπορώ να παραμείνω μέλος μιας παράταξης που εξελέγη υποσχόμενη μια νέα εποχή, αλλά κατέληξε, κατά τη δική μου εκτίμηση, να αναπαράγει παθογένειες τις οποίες όλοι μαζί είχαμε δεσμευτεί ότι θα αφήναμε πίσω μας.
Η ανεξαρτητοποίησή μου δεν σημαίνει αποχώρηση από την ευθύνη. Αντίθετα αποτελεί δέσμευση απέναντι στους δημότες ότι θα συνεχίσω να υπηρετώ τον τόπο μας με την ίδια συνέπεια, την ίδια ειλικρίνεια και τις ίδιες αρχές που με οδήγησαν μέχρι σήμερα.
Θα στηρίζω κάθε απόφαση που υπηρετεί πραγματικά το συμφέρον του Δήμου και θα αντιτίθεμαι σε κάθε επιλογή που θεωρώ ότι το υπονομεύει. Δεν χρωστάω τίποτα σε κανέναν πέρα από τους πολίτες που με εμπιστεύτηκαν. Σε αυτούς οφείλω μια ειλικρινή συγγνώμη. Η πολιτική αξιοπρέπεια δεν μετριέται από τις καρέκλες που καταλαμβάνει κανείς αλλά από εκείνες που είναι διατεθειμένος να εγκαταλείψει όταν οι αρχές του το επιβάλλουν. Εγώ αυτή την επιλογή την έκανα πριν από δεκαέξι μήνες και σήμερα ολοκληρώνω αυτή τη διαδρομή με την ανεξαρτητοποίησή μου. Με καθαρή συνείδηση, με το κεφάλι ψηλά και με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον του Δήμου και των συμπολιτών μου.
Παρακαλώ, όπως η παρούσα επιστολή ανεξαρτητοποίησής μου διαβαστεί ολόκληρη κατά την συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου”
