Ένας ειδικός στις υποδομές αναλύει τα τρία μεγάλα «αγκάθια» της περιοχής και εξηγεί γιατί το management της καθημερινότητας αποτυγχάνει εκεί που περισσεύουν οι επικοινωνιακές εξαγγελίες.
Κουραστήκατε να ακούτε για εκατομμύρια ευρώ και «έργα πνοής», την ίδια ώρα που ταλαιπωρείστε στους σκαμμένους δρόμους, βλέπετε την τοπική αγορά να ασφυκτιά και ψάχνετε άκρη με τον πολεοδομικό γρίφο της ιδιοκτησίας σας;
Ο Γιώργος Αντωνίου δεν είναι πολιτικός, ούτε υπόσχεται να γίνει άλλος ένας «σωτήρας». Είναι ένας έμπειρος τεχνοκράτης των μεγάλων τεχνικών έργων που γεννήθηκε και ζει στον Μαραθώνα και βλέπει τις υποδομές με το μάτι του ειδικού. Σε μια συζήτηση που αφορά την τσέπη, την περιουσία και την καθημερινότητα κάθε κατοίκου, βάζει στην άκρη τις δημόσιες σχέσεις και μιλάει με σκληρά δεδομένα.
Κύριε Αντωνίου, ως πολίτης αυτού του τόπου αλλά και ως άνθρωπος με μακρά επαγγελματική εμπειρία στον στρατηγικό σχεδιασμό τεχνικών έργων, πώς βλέπετε την εξέλιξη του αποχετευτικού δικτύου; Η ταλαιπωρία στη Νέα Μάκρη είναι πλέον καθημερινό θέμα συζήτησης.
Η κατασκευή του αποχετευτικού δικτύου των 185 χιλιομέτρων είναι ένα έργο αυτονόητο, μια ιστορική αναγκαιότητα για την υγεία και το περιβάλλον της περιοχής μας που κανείς δεν αμφισβητεί. Το πρόβλημα, ωστόσο, εντοπίζεται αποκλειστικά στο logistics της εκτέλεσής του, το οποίο παρουσιάζει μια ερασιτεχνική προσέγγιση.
Οι συνεχιζόμενες καθυστερήσεις και η προβληματική αποκατάσταση του οδοστρώματος έχουν προκαλέσει πραγματική ασφυξία στην αγορά της Νέας Μάκρης. Όταν ανοίγεις κεντρικούς εμπορικούς άξονες χωρίς αυστηρά, κυλιόμενα χρονοδιαγράμματα, εγκλωβίζεις τις τοπικές επιχειρήσεις και δοκιμάζεις τις αντοχές των κατοίκων. Από την επαγγελματική μου πορεία γνωρίζω καλά ότι τα μεγάλα έργα απαιτούν καθημερινή, ζωντανή εποπτεία και διαρκή συντονισμό με την κοινωνία, ώστε η ανάπτυξη να μην μετατρέπεται σε μόνιμο βάρος για τον πολίτη.
Υπάρχει όμως μια κινητικότητα και σε άλλες υποδομές, όπως οι εξαγγελίες για το Πολιτιστικό Κέντρο ή την αναβάθμιση των αθλητικών σταδίων. Δεν είναι αυτά δείγματα προόδου για τον Δήμο;
Η πρόοδος αποδεικνύεται στο πεδίο, όχι στα χαρτιά. Αν κοιτάξουμε τα πραγματικά δεδομένα, το Πολιτιστικό Κέντρο παραμένει ακόμα στο στάδιο της θεμελίωσης, ενώ τα έργα στα ταρτάν των σταδίων Μαραθώνα και Νέας Μάκρης αντιμετωπίζουν αδικαιολόγητες καθυστερήσεις.
Αυτό που παρατηρώ, ως πολίτης που ξέρει να διαβάζει την εξέλιξη μιας κατασκευής, είναι μια τάση για διαχείριση «βιτρίνας». Δίνεται έμφαση στην επικοινωνιακή προβολή των πραγμάτων, την ίδια ώρα που οι βασικές, καθημερινές υποδομές στις γειτονιές μας αφήνονται να ρημάζουν. Η πραγματική ποιότητα ζωής δεν χτίζεται με αποσπασματικές κινήσεις εντυπωσιασμού. Χτίζεται με ασφαλή γήπεδα για τα παιδιά μας και με συστηματική, προγραμματισμένη συντήρηση των δομών 365 ημέρες τον χρόνο.
Ένα εξίσου σοβαρό ζήτημα που απασχολεί εκατοντάδες ιδιοκτήτες είναι οι εκκρεμότητες στην Πολεοδομική Ενότητα 2 της Νέας Μάκρης, όπου δίνονται συνεχώς παρατάσεις. Πώς μπορεί να ξεπεραστεί αυτό το τέλμα;
Αυτή τη στιγμή επικρατεί μια έντονη και δικαιολογημένη σύγχυση στους συνδημότες μας, γιατί ο Δήμος, αντί να λειτουργεί ως αρωγός και καθοδηγητής, έχει μετατραπεί σε έναν δυσπρόσιτο γραφειοκρατικό γρίφο. Ως άνθρωπος που προέρχεται από τον χώρο των υποδομών, σας λέω ότι ένα ρυμοτομικό σχέδιο δεν ξεμπλοκάρει με ευχολόγια, αλλά με καθαρές τεχνικές λύσεις.
Χρειάζεται άμεση ψηφιοποίηση των διαδικασιών και, κυρίως, η δημιουργία ενός ειδικού δημοτικού γραφείου τεχνικής υποστήριξης. Ο πολίτης πρέπει να έχει δίπλα του έναν μηχανικό του Δήμου που θα τον κατευθύνει έγκυρα, απλά και δωρεάν. Παράλληλα, απαιτείται δραστική επιτάχυνση στη χάραξη των χωρικών ορίων. Η γραφειοκρατία υποχωρεί μόνο όταν η εξειδικευμένη γνώση αντικαθιστά την αδράνεια.
Επιλέγετε να κάνετε μια τεχνική και δομική κριτική, αποφεύγοντας τις γνωστές πολιτικές αντιπαραθέσεις. Γιατί επιλέγετε αυτόν τον δρόμο της δημόσιας παρέμβασης;
Γιατί πιστεύω βαθιά ότι ο Μαραθώνας δεν χρειάζεται άλλες άγονες πολιτικές συγκρούσεις. Αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος μας είναι μια ριζική αλλαγή νοοτροπίας: η μετάβαση από τις δημόσιες σχέσεις στη διοικητική επάρκεια. Το μοντέλο διοίκησης που εξαντλείται στις εξαγγελίες είναι πλέον ξεπερασμένο.
Χρειαζόμαστε υπευθυνότητα, διαφάνεια και αυστηρό έλεγχο των αποτελεσμάτων σε κάθε ευρώ που δαπανάται. Δεν χρειαζόμαστε «σωτήρες», αλλά ανθρώπους που γνωρίζουν πώς να διευθύνουν, πώς να σέβονται τα δημόσια οικονομικά και πώς να παραδίδουν έργα με ολοκληρωμένο σχεδιασμό, προστατεύοντας την καθημερινότητα του πολίτη. Ήρθε η ώρα να βάλουμε τη σοβαρότητα και τον ορθολογισμό στα θεμέλια της τοπικής μας αυτοδιοίκησης.
Εφημερίδα POLIS
