Στις 10 το πρωί η κηδεία της σπουδαίας ερμηνεύτριας στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα – Θα ταφεί στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών
Το τελευταίο αντίο στη Μαίρη Λίντα λένε σήμερα, Παρασκευή 24 Ιουλίου, η οικογένεια, οι φίλοι, οι συνεργάτες και οι άνθρωποι που αγάπησαν τη φωνή και τα τραγούδια της.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί στις 10 το πρωί στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα, μέσα στις εγκαταστάσεις του Γηροκομείου Αθηνών. Ο συγκεκριμένος χώρος δεν επιλέχθηκε τυχαία: εκεί είχε ζητήσει η ίδια να την αποχαιρετήσουν, καθώς το Γηροκομείο αποτέλεσε το σπίτι της κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής της.
Μετά την τελετή θα ακολουθήσει η ταφή της στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Αντί στεφάνων, η οικογένεια επιθυμεί να γίνουν δωρεές για την ενίσχυση του Γηροκομείου Αθηνών, όπως αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση για την κηδεία.
Το μέρος που επέλεξε για τα τελευταία της χρόνια
Η Μαίρη Λίντα διέμενε στο Γηροκομείο Αθηνών από το 2018. Η απόφαση να εγκατασταθεί εκεί ήταν δική της, όπως είχε ξεκαθαρίσει σε δημόσια συνέντευξή της, διαψεύδοντας τις φήμες ότι είχε οδηγηθεί στη δομή παρά τη θέλησή της.
Είχε προηγηθεί ένας σοβαρός τραυματισμός έπειτα από πτώση στο σπίτι της. Γνωρίζοντας ήδη το Γηροκομείο, όπου είχε φιλοξενηθεί και η αδελφή της, ζήτησε να μεταφερθεί εκεί ώστε να έχει την απαραίτητη φροντίδα και ασφάλεια.
Στο νέο της περιβάλλον ανέπτυξε στενούς δεσμούς με τους εργαζομένους και τους υπόλοιπους φιλοξενούμενους. Δεχόταν επισκέψεις από αγαπημένα πρόσωπα και καλλιτέχνες, ενώ δεν αρνούνταν να τραγουδήσει όταν της το ζητούσαν. Έτσι, η επιθυμία της να πραγματοποιηθεί εκεί η εξόδιος ακολουθία είχε έντονο προσωπικό και συμβολικό χαρακτήρα.
Η μεγάλη κυρία του λαϊκού τραγουδιού έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Τετάρτης 22 Ιουλίου, στις εγκαταστάσεις του Γηροκομείου Αθηνών, έχοντας συμπληρώσει τα 90 χρόνια και διανύοντας το 91ο έτος της ηλικίας της.
Από τη φτώχεια στις μεγαλύτερες πίστες
Η Μαίρη Λίντα, με πραγματικό όνομα Μαρία Δημητροπούλου, γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1935 στον Πύργο Ηλείας και μεγάλωσε στον Κολωνό, μέσα σε δύσκολες οικονομικές συνθήκες.
Η επαφή της με το τραγούδι άρχισε από την παιδική ηλικία. Σε ηλικία μόλις επτά ετών συμμετείχε σε διαγωνισμό ταλέντων που διοργάνωνε ο σκηνοθέτης Ορέστης Λάσκος. Η παρουσία και η φωνή της ξεχώρισαν γρήγορα, ανοίγοντας τον δρόμο για μια από τις σημαντικότερες καριέρες στην ιστορία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού. Βιογραφικά στοιχεία για τα πρώτα της χρόνια καταγράφει και η Finos Film.
Η καθοριστική καλλιτεχνική συνάντηση της ζωής της ήταν εκείνη με τον Μανώλη Χιώτη. Οι δυο τους δεν αποτέλεσαν απλώς ένα δημοφιλές ντουέτο. Ένωσαν το λαϊκό τραγούδι με πιο σύγχρονους ήχους, λάτιν ρυθμούς και μια διαφορετική σκηνική παρουσία, δημιουργώντας ένα ύφος που έγραψε ιστορία.
Η Μαίρη Λίντα έφερε στο πάλκο κίνηση, χορό και θεατρικότητα, σε μια εποχή κατά την οποία οι γυναίκες τραγουδίστριες εμφανίζονταν συνήθως καθισμένες δίπλα στην ορχήστρα. Με το εκρηκτικό της ταμπεραμέντο και τη χαρακτηριστική φωνή της μετατράπηκε σε πρωταγωνίστρια της σκηνής.
Η σχέση ζωής με τον Μανώλη Χιώτη
Η συνεργασία της με τον Μανώλη Χιώτη εξελίχθηκε σε έναν μεγάλο έρωτα και στη συνέχεια σε γάμο. Μαζί γνώρισαν τεράστια επιτυχία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, αφήνοντας πίσω τους τραγούδια που εξακολουθούν να ακούγονται δεκαετίες αργότερα.
Παρότι η κοινή τους πορεία ολοκληρώθηκε με χωρισμό, η Μαίρη Λίντα δεν έκρυψε ποτέ ότι ο Χιώτης παρέμεινε ο σημαντικότερος άνθρωπος της ζωής της. Στις μεταγενέστερες συνεντεύξεις της μιλούσε συχνά για εκείνον με αγάπη, νοσταλγία αλλά και την πίκρα μιας απόφασης που θεωρούσε λανθασμένη.
Η προσωπική της διαδρομή περιλάμβανε δυσκολίες, απώλειες και επώδυνες εμπειρίες, όμως η ίδια συνέχισε να τραγουδά και να συνεργάζεται με σημαντικά ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου. Μία από τις τελευταίες μεγάλες εμφανίσεις της πραγματοποιήθηκε τη σεζόν 2011-2012, όταν μοιράστηκε τη σκηνή του Rex με την Άννα Βίσση.
Μια φωνή που ανήκει πλέον στην ιστορία
Η Μαίρη Λίντα υπήρξε κάτι περισσότερο από τη σκηνική παρτενέρ ενός μεγάλου συνθέτη. Διαμόρφωσε τη δική της καλλιτεχνική ταυτότητα και άνοιξε δρόμο για τις γυναίκες ερμηνεύτριες που ακολούθησαν.
Με την απώλειά της κλείνει ακόμη ένα μεγάλο κεφάλαιο της εποχής κατά την οποία το λαϊκό τραγούδι γεννιόταν στις γειτονιές, δοκιμαζόταν στα πάλκα και περνούσε από στόμα σε στόμα.
Σήμερα τα φώτα της σκηνής θα είναι σβηστά. Η φωνή της, όμως, θα συνεχίσει να ακούγεται μέσα από τις ηχογραφήσεις και τα τραγούδια που άφησε πίσω της.
