Η κατοικία όπου ζει μόνιμα ο Βασίλης Βρεττός βρίσκεται δίπλα στην Αργυρά Ακτή του Ματιού. Ο φωτογράφος γνωρίζει την περιοχή σαν την παλάμη του χεριού του: εκεί πήρε κάποτε ένα οικόπεδο ο παππούς του, πριν από πολλές δεκαετίες, για να παραθερίζει όλη η οικογένεια, εκεί αποφάσισε να εγκατασταθεί ο ίδιος πριν από 15-20 χρόνια. Οταν ξέσπασε η πυρκαγιά, ο ίδιος ήταν διακοπές στις Κυκλάδες με τη γυναίκα του. «Με πήραν τηλέφωνο οι γείτονες στις έξι το απόγευμα: “Βασίλη, καίγεται το σπίτι σου!” Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Ανοιξα την τηλεόραση και έβλεπα πλάνα από την Κινέτα και από την Καλλιτεχνούπολη. Πού να συνειδητοποιήσω το μέγεθος της καταστροφής; Οτι ένας Αρμαγεδδώνας θα κατάπινε 102 συμπολίτες μας; Επειτα από μερικές ώρες, οι φίλοι με ξαναπήραν τηλέφωνο να μου πουν ότι το σπίτι γλίτωσε, όμως πολλά άλλα κάηκαν. Ανθρωποι που γνωρίζω από παιδί έχασαν δικούς τους. Ζώα και περιουσίες έγιναν παρανάλωμα. Κόλαση».
Στο βλέμμα της Ζ. Γιαννοπούλου το συναίσθημα όλων των κατοίκων.
Τον συμβούλευσαν να μην επιστρέψει αμέσως. «Δεν μπορείς να φανταστείς πώς είναι το Μάτι», επέμεναν. Επέστρεψε αρχές Αυγούστου: «Χάθηκα, δεν ήξερα πού βρίσκομαι, πώς να προσανατολιστώ». Υστερα από λίγες ημέρες αποφάσισε να κρεμάσει στον λαιμό του τη φωτογραφική μηχανή: «Για να μπορέσω να λειτουργήσω, έπρεπε να αποστασιοποιηθώ. Ελεγα στον εαυτό μου πως ένας κινηματογραφικός παραγωγός μού ανέθεσε να τραβήξω το σκηνικό μιας πολεμικής ταινίας. Πώς αλλιώς να μπεις στο εσωτερικό ενός σπιτιού και να φωτογραφίσεις τους ενοίκους, όταν ξέρεις ότι στο διπλανό δωμάτιο κάηκε η μάνα ή ο πατέρας τους;» Με τεράστιο κουράγιο, ο Βρεττός αποτύπωσε με τον φακό του τον πρώην παράδεισο του Ματιού, βουτηγμένο στη στάχτη. Εκανε χιλιάδες λήψεις μέσα στους επόμενους μήνες. Τριάντα πέντε από αυτές θα δούμε στην έκθεση «23.07.18 – Μια καταγραφή», που εγκαινιάζεται στις 11 Οκτωβρίου στο Μουσείο Μπενάκη Πειραιώς, με την επιμέλεια της Ιριδας Κρητικού και τη βοήθεια της εταιρείας κοινωνικής προσφοράς «Συνένωση». Η τελευταία ανέλαβε και τα έξοδα για ένα λεύκωμα με 140 φωτογραφίες του Βρεττού. Τα έσοδα από την πώληση θα διατεθούν υπέρ των πυροπλήκτων.
Ο φωτογράφος είναι γέννημα-θρέμμα Ματιώτης.
«Η έκθεση μιλάει για τον θυμό που ακόμη αισθανόμαστε όλοι», μου λέει. «Το κράτος δεν απουσίασε μόνο την κρίσιμη ώρα, αλλά και αργότερα, όταν πυρόπληκτοι και εγκαυματίες στηρίχθηκαν μόνο στους εθελοντές, στη βοήθεια των ίδιων των κατοίκων, των μη κρατικών οργανώσεων και φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, όπως το Ιδρυμα Λάτση κ.ά. Ακόμη περιμένουμε μια συγγνώμη και όλες εκείνες τις πράξεις που δείχνουν ότι κάτι τέτοιο δεν θα ξανασυμβεί…»
