17 Χρόνια από την Κοίμηση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου Α’
Συμπληρώνονται σήμερα δεκαεπτά χρόνια από την κοίμηση του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Χριστοδούλου Α’. Ήταν η ημέρα που η φωνή μιας από τις πιο χαρισματικές προσωπικότητες της Εκκλησίας της Ελλάδος σίγησε, αφήνοντας πίσω της ένα ανεκτίμητο πνευματικό και κοινωνικό έργο.
Η 28η Ιανουαρίου 2008 ξημέρωσε με θλίψη για την Ελλάδα. Η καρδιά του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου έπαψε να χτυπά στις 5:15 τα ξημερώματα εκείνης της Δευτέρας. Το πέρασμά του από το αρχιεπισκοπικό θρόνο, αν και σύντομο —μόλις εννέα χρόνια και εννέα μήνες— υπήρξε καθοριστικό, γεμάτο αγώνες, όραμα και μια βαθιά αγάπη για τον λαό και την Εκκλησία.
Η Πορεία προς την Αρχιεπισκοπή
Ο Χριστόδουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939 από γονείς πρόσφυγες. Τα παιδικά του χρόνια σημαδεύτηκαν από την αγάπη του για τη γνώση και την Εκκλησία. Από μικρός έδειξε ιδιαίτερη κλίση στη βυζαντινή μουσική και την ψαλτική, ενώ αφιέρωνε χρόνο στην κατήχηση και τα εκκλησιαστικά δρώμενα.
Παρά την επιθυμία του πατέρα του να τον δει πανεπιστημιακό, ο Χριστόδουλος δεν εγκατέλειψε ποτέ το όνειρό του να υπηρετήσει την Εκκλησία. Σπούδασε Νομική και Θεολογία, συνδυάζοντας την επιστημονική σκέψη με τη βαθιά θρησκευτική πίστη. Το 1965 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, ενώ λίγα χρόνια αργότερα αναδείχθηκε Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού.
Στη Μητρόπολη Δημητριάδος, ο Χριστόδουλος ανέπτυξε ένα πλούσιο κοινωνικό και πνευματικό έργο. Ίδρυσε κατηχητικά σχολεία, ενίσχυσε το φιλανθρωπικό έργο και προσέγγισε τη νεολαία με τρόπο πρωτοποριακό για την εποχή του. Με το χάρισμα της επικοινωνίας και την αγάπη του για τους ανθρώπους, κέρδισε την εμπιστοσύνη τόσο των πιστών όσο και των ιεραρχών.
Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος
Η εκλογή του Χριστοδούλου ως Αρχιεπισκόπου Αθηνών το 1998 σηματοδότησε μια νέα εποχή για την Εκκλησία της Ελλάδος. Από την πρώτη στιγμή, έδειξε την πρόθεσή του να φέρει την Εκκλησία πιο κοντά στους ανθρώπους. Με τον ενθρονιστήριο λόγο του, υποσχέθηκε να υπερασπιστεί τα δίκαια της Εκκλησίας και να αγκαλιάσει όλους τους Έλληνες, ανεξαρτήτως ηλικίας ή κοινωνικής θέσης.
Ο Χριστόδουλος δεν περιορίστηκε στα πνευματικά καθήκοντα του Αρχιεπισκόπου. Είχε ισχυρή παρουσία σε εθνικά, κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ήρθε σε σύγκρουση με κυβερνήσεις για θέματα που αφορούσαν την ταυτότητα και την πίστη του ελληνικού λαού, όπως το ζήτημα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις αστυνομικές ταυτότητες. Η αντίστασή του σε αυτή την απόφαση ενέπνευσε εκατομμύρια Έλληνες να συσπειρωθούν γύρω από την Εκκλησία.
Οι Μεγάλες Συγκεντρώσεις
Οι λαοσυνάξεις του 2000 σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα αποτελούν κορυφαία στιγμή της αρχιεπισκοπικής του θητείας. Με την παρουσία εκατομμυρίων πιστών, ο Χριστόδουλος έστειλε το μήνυμα ότι η Εκκλησία παραμένει ζωντανή και δυναμική, με λόγο και ρόλο στα κρίσιμα ζητήματα του έθνους. «Δεν έχουμε τίποτα να κρύψουμε», είχε δηλώσει με έμφαση, απευθυνόμενος σε όσους αμφισβητούσαν την παρουσία της Εκκλησίας στη δημόσια ζωή.
Η Σχέση του με τη Νεολαία
Ο Χριστόδουλος αγαπούσε ιδιαίτερα τη νεολαία και συχνά απευθυνόταν σε αυτήν με τρόπο άμεσο και εγκάρδιο. Δεν δίσταζε να παραδεχθεί τα λάθη της γενιάς του, ζητώντας συγγνώμη από τους νέους για την υποκρισία και τις παραλείψεις του παρελθόντος. Τα λόγια του προς τους νέους ήταν γεμάτα αγάπη, πίστη και ελπίδα, καλώντας τους να μην εγκαταλείπουν τα όνειρά τους και να αγωνίζονται για έναν καλύτερο κόσμο.
Η Πνευματική και Κοινωνική Προσφορά
Η θητεία του Χριστοδούλου χαρακτηρίστηκε από την προσπάθειά του να ανανεώσει την Εκκλησία και να την κάνει πιο προσιτή στους ανθρώπους. Δημιούργησε προγράμματα φιλανθρωπίας, ενίσχυσε τον διαθρησκευτικό διάλογο και έφερε την Εκκλησία στο προσκήνιο της κοινωνικής ζωής. Ο λόγος του, γεμάτος πύρινη ένταση και ειλικρίνεια, συγκινούσε τους πιστούς και ενέπνεε τους νέους να αναζητήσουν πνευματικές αξίες στη ζωή τους.
Η Δοκιμασία της Υγείας
Ο πιο δύσκολος αγώνας για τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2007, όταν διαγνώστηκε με σοβαρή ασθένεια. Παρά τις δύσκολες στιγμές, αντιμετώπισε την περιπέτεια της υγείας του με θάρρος και αξιοπρέπεια. Οι πιστοί, συγκλονισμένοι από την εξέλιξη της υγείας του, στάθηκαν στο πλευρό του με προσευχές και αγάπη.
Η μετάστασή του στο Μαϊάμι για μεταμόσχευση ήπατος έδωσε ελπίδα, αλλά τελικά η ασθένεια αποδείχθηκε ακατανίκητη. Στις τελευταίες στιγμές της ζωής του, ο Χριστόδουλος έδειξε την ίδια ταπείνωση και πίστη που χαρακτήρισε όλη του τη διαδρομή.
Η Κληρονομιά του Χριστοδούλου
Η κληρονομιά του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου παραμένει ζωντανή. Ο λόγος του, οι αγώνες του και η αγάπη του για τον λαό και την Εκκλησία συνεχίζουν να εμπνέουν. Ο Χριστόδουλος δεν ήταν απλώς ένας Ιεράρχης, αλλά μια προσωπικότητα που κατάφερε να συνδέσει την πίστη με την πράξη, την παράδοση με τον εκσυγχρονισμό και την Εκκλησία με την κοινωνία.
Δεκαεπτά χρόνια μετά την κοίμησή του, η μορφή του παραμένει σύμβολο θάρρους, αγάπης και προσφοράς. Ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν έπαψε ποτέ να αγωνίζεται για την Εκκλησία και την Ελλάδα, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του σύγχρονου Ελληνισμού. Ο λόγος του, που κάποτε αντηχούσε στους δρόμους και τις καρδιές των ανθρώπων, συνεχίζει να μας καλεί να πιστέψουμε, να αγωνιστούμε και να ελπίζουμε.
