Μετά τη δημοσίευση στην εφημερίδα POLIS, όπου παρουσιάστηκαν αναλυτικά τα αποτελέσματα των διαδικτυακών γκάλοπ για τις αντιδημαρχίες, έχει αξία να σταθεί κανείς όχι στους αριθμούς αυτούς καθαυτούς, αλλά στο πολιτικό τους αποτύπωμα. Και ειδικά σε ό,τι αφορά τον Δήμο Μαραθώνα, το μήνυμα που μένει είναι σαφές. Oι προσδοκίες είναι χαμηλές και αυτό δεν είναι καλό νέο.
Δύο χρόνια μετά την έναρξη της δημοτικής θητείας, η εικόνα που προκύπτει δείχνει μια διοίκηση που οριακά στέκεται. Όχι επειδή πείθει, αλλά επειδή δεν απορρίπτεται. Και αυτή η λεπτή ισορροπία, πολιτικά, είναι πιο επικίνδυνη απ’ όσο φαίνεται.
Οι πολίτες βαθμολόγησαν τους αντιδημάρχους με βάση τα αντικείμενα ευθύνης τους. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι σχεδόν το 80% των τομέων πιάνει τη βάση, άλλος με σχετική άνεση, άλλος με το απολύτως ελάχιστο. Χαριστικά ή αυστηρά, αυτό έχει μικρή σημασία. Η ουσία είναι ότι η κοινωνία δεν ενθουσιάζεται.
Τα δεδομένα του γκάλοπ (Δήμος Μαραθώνα)
-
Παιδεία – Μανώλης Γεωργάτος: 7/10
-
Περιβάλλον, Καθαριότητα & Ανακύκλωση – Γιώργος Ζούρος: 6/10
-
Αθλητισμός, Φιλοζωία & Συγκοινωνίες – Τάσος Χρυσίνας: 5/10
-
Επιχειρηματικότητα & Τουριστική Ανάπτυξη – Κώστας Μεταξωτός: 5/10
-
Τεχνικές Υπηρεσίες & Πολεοδομία – Κώστας Λάσκος: 5/10
-
Πολιτισμός – Πέτρος Πάλλης: 5/10
-
Υποδομές, Δίκτυα & Καθημερινότητα – Βαγγέλης Σωτηρίου: 5/10
-
Πολιτική Προστασία & ΚΠΜΔ – Βαγγέλης Κυπαρισσής: 5/10
-
Ασφάλεια, Αστυνόμευση, Παραλίες & Κοιμητήρια – Χρήστος Στάμος: 5/10
Η εικόνα αυτή συνθέτει μια ισορροπία χαμηλών προσδοκιών. Η παιδεία ξεχωρίζει ως ο πιο σταθερός τομέας, το περιβάλλον και η καθαριότητα ακολουθούν, ενώ η πλειονότητα των αντιδημαρχιών κινείται στο ελάχιστο αποδεκτό επίπεδο.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πολιτικό ζήτημα. Μετά από 24 μήνες διοίκησης, το «όλοι στη βάση» δεν μπορεί να βαφτιστεί επιτυχία. Η κοινωνία δείχνει ότι περίμενε περισσότερα, όχι θαύματα, αλλά πιο καθαρό αποτύπωμα, μεγαλύτερη ταχύτητα και πιο ορατά αποτελέσματα στους τομείς της καθημερινότητας.
Το γκάλοπ, όπως ήδη δημοσιεύθηκε, δεν είναι τιμωρητικό. Είναι όμως προειδοποιητικό. Και αν κάτι λέει καθαρά, είναι ότι ο χρόνος της ανοχής δεν είναι ανεξάντλητος. Σε κάποιες δύσκολες στιγμές λήψης αποφάσεων, ίσως χρειαστεί ο δήμαρχος να βάλει βαθιά το μαχαίρι στο κόκκαλο, σε ρόλους, ρυθμούς και αποτελεσματικότητα.
Γιατί η βάση περνιέται.
Αλλά οι χαμηλές προσδοκίες δεν χτίζουν επόμενη μέρα, ούτε κερδίζουν εκλογές…
