Η ελληνική γυμναστική αποχαιρετά έναν από τους ανθρώπους που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην ιστορία του αθλήματος. Ο Θανάσης Καπνίδης, ο προπονητής που συνέδεσε το όνομά του με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της χώρας στην ενόργανη γυμναστική, έφυγε από τη ζωή, σκορπίζοντας θλίψη στον αθλητικό κόσμο.
Ο Καπνίδης υπήρξε ο άνθρωπος πίσω από την εκτόξευση του Ιωάννη Μελισσανίδη, οδηγώντας τον από τα πρώτα του βήματα μέχρι την κορυφαία στιγμή της καριέρας του: το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στην Ατλάντα το 1996, που έγραψε ιστορία και χάρισε στην Ελλάδα την πρώτη μεγάλη διεθνή διάκριση στην ενόργανη. Παράλληλα, στάθηκε δίπλα και στον Δημοσθένη Ταμπάκο, συμβάλλοντας στην εξέλιξή του σε έναν ακόμη Έλληνα Ολυμπιονίκη.
Η προσφορά του όμως δεν περιορίστηκε στην προπονητική. Μετά την ίδρυση της Ελληνικής Γυμναστικής Ομοσπονδίας (Ε.Γ.Ο.), ανέλαβε εθνικός προπονητής ενόργανης ανδρών και γυναικών (1997–2000) και στη συνέχεια πρόεδρος της Τεχνικής Επιτροπής Ενόργανης Ανδρών. Υπήρξε από τους βασικούς πρωτεργάτες στη συγκρότηση της ανεξάρτητης Ε.Γ.Ο. τη δεκαετία του 1990, ενώ είχε ενεργό ρόλο και στη μεγάλη αναδιοργάνωση της Ομοσπονδίας το 2007.
Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος της Αθλητικής Ένωσης Σωματείων Γυμναστικής Βορείου Ελλάδος (2006–2007) και μέλος του Δ.Σ. της Ε.Γ.Ο. από το 2007 έως το 2012, φτάνοντας μέχρι τη θέση του Α’ αντιπροέδρου.
Ο Θανάσης Καπνίδης δεν ήταν απλώς ένας σπουδαίος προπονητής. Ήταν ο άνθρωπος που οραματίστηκε τη γυμναστική σε μια Ελλάδα που δεν είχε ακόμη παράδοση στο άθλημα και την οδήγησε σε παγκόσμιες κορυφές. Το όνομά του θα μείνει άρρηκτα δεμένο με τις πιο λαμπρές σελίδες της ελληνικής ενόργανης.
