Έρχονται πρόστιμα για τους ασυνείδητους που προκαλούν πυρκαγιές

322

Εάν εξετάσει κανείς τα αριθμητικά στοιχεία των προκληθέντων πυρκαγιών στη χώρα θα διαπιστώσει ότι η συντριπτική πλειοψηφία αυτών οφείλονται σε ανθρώπινη αμέλεια. Ελεύθερο κάμπινγκ, εργασίες σε χωράφια, φωτιά σε υπολείμματα καλλιεργειών και οξυγονοκολλήσεις αποτελούν συχνά τις αιτίες πρόκλησης φωτιάς.

Σε μια προσπάθεια να συνετίσουν τους ασυνείδητους πολίτες οι πυροσβέστες θα μπορούν πλέον να επιβάλλουν διοικητικά πρόστιμα όταν εντοπίζουν ανάλογα περιστατικά.

Η Κοινή Υπουργική Απόφαση που καθορίζει τη διαδικασία επιβολής προστίμων σε όσους παραβαίνουν τις πυροσβεστικές διατάξεις για την απαγόρευση φωτιάς δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στα μέσα του μήνα.

«Υπήρχε για ένα διάστημα ένα κενό στη νομοθεσία γιατί παλαιότερα αυτές ήταν πλημμεληματικές παραβάσεις. Τα πλημμελήματα καταργήθηκαν με τον νέο Ποινικό Κώδικα, αλλά πλέον ξεκινάει κάτι καινούριο για μας. Η Πυροσβεστική Υπηρεσία έχει πλέον δικαίωμα να επιβάλλει άμεσα πρόστιμα σε όλους τους παραβάτες και από τις επόμενες ημέρες όσοι από τους συμπολίτες μας δεν κατανοούν πόσο επικίνδυνες είναι τέτοιες ενέργειες, θα βρεθούν αντιμέτωποι με αυτά» σημειώνει ο κ. Βαρσάμης.

Ως ελάχιστο πρόστιμο ορίζονται τα 200 ευρώ και το ποσό που καταλογίζεται μπορεί να φτάσει και τα 5.000 χιλιάδες ευρώ, ανάλογα με τον αριθμό των παραβάσεων, αλλά και τον βαθμό επικινδυνότητας κάθε ημέρας. «Όσο αυξάνει ο δείκτης επικινδυνότητας, πολλαπλασιάζεται και το ύψος του προστίμου. Εάν κάποιος καίει χόρτα στην αυλή του σε ημέρα χαμηλού κινδύνου, το πρόστιμο είναι 200 ευρώ, ενώ αν κάνει το ίδιο σε μια ημέρα υψηλού κινδύνου, το πρόστιμο θα φτάσει στα 800 ευρώ.

Οι τοπικές αρχές, έχουν την αρμοδιότητά τους και την εκκένωση οικισμών όταν αυτή γίνεται προληπτικά και με βάση το σχέδιο που έχει καταρτιστεί στην αρχή της περιόδου. Ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας εισηγείται την εκκένωση οικισμού και στη συνέχεια δήμος και περιφέρεια υλοποιούν. Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση άμεσης απειλής. «Εκεί μιλάμε για εκκένωση διάσωσης» και ο σχεδιασμός είναι διαφορετικός ξεκαθαρίζει ο κ. Βαρσάμης.

Όχι άλλο Μάτι!

Όταν η κουβέντα πάει στην εκκένωση διάσωσης, μοιραία έρχεται στο μυαλό όλων η τραγωδία στο Μάτι. Εκατοντάδες πολίτες βρέθηκαν εκτεθειμένοι εν μέσω πύρινης λαίλαπας χωρίς να γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν για να προστατευτούν.

Οι άνθρωποι του Πυροσβεστικού Σώματος συνηθίζουν να λένε ότι εάν κάποιος καταφέρει να διατηρήσει την ψυχραιμία του την ώρα της κρίσης, έχει διανύσει τον μισό δρόμο για τη διάσωσή του.

Στον τομέα της πρόληψης, αυτό που οφείλει να πράξει εάν διαθέτει κατοικία που συνορεύει με δασική έκταση είναι να λάβει μέτρα ώστε αυτή να είναι όσο πιο ασφαλής γίνεται. «Αυτά τα μέτρα αφορούν κυρίως το να υπάρχει απόσταση κλαδιών από το σπίτι, να μην υπάρχει πυκνή και ψηλή βλάστηση στην αυλή ή περιμετρικά αυτής και τέλος να έχουν καθαριστεί σκεπές ή άλλοι χώροι όπου συγκεντρώνονται υλικά που μπορούν να πάρουν φωτιά» εξηγεί ο κ. Βαρσάμης.

Όσον αφορά τα κρίσιμα λεπτά της πυρκαγιάς, ο Συντονιστής Επιχειρήσεων του Π.Σ.  είναι ξεκάθαρος. «Ο καλύτερος χώρος προστασίας είναι κάθε είδους κατασκευή. Ειδικά τα ελληνικά σπίτια που στο 99% των περιπτώσεων είναι κατασκευασμένα από βραδυφλεγή ή άκαυστα υλικά, αποτελούν την καλύτερη προστασία. Αυτό που πρέπει να κάνει κάποιος που πραγματικά απειλείται από την πυρκαγιά είναι να μπει μέσα σε ένα σπίτι και να κλείσει τα ανοίγματα, δηλαδή παράθυρα, μπαλκονόπορτες και στόρια, ξύλινα, πλαστικά ότι κι αν είναι, παρέχουν προστασία. Αυτή είναι η πρώτη κίνηση και μόλις περάσει η πυρκαγιά, βγαίνουμε από το σπίτι και έχουμε προστατεύσει και τον εαυτό μας και την οικογένειά μας. Το επικίνδυνο σε μια δασική πυρκαγιά είναι να μας βρει σε έναν ανοιχτό χώρο. Εκεί οι πιθανότητες να προστατευτεί κάποιος είναι ελάχιστες έως μηδενικές. Η δασική πυρκαγιά κινείται σχετικά γρήγορα και σε ανοιχτό χώρο η θερμότητα και ο καπνός θα μας επηρεάσει» τονίζει.

Διευκρινίζει δε ότι ακόμη και αν το κτίριο τελικά καεί, αυτό θα γίνει σε μεταγενέστερο χρόνο από την διέλευση της πυρκαγιάς. «Ο χρόνος κατά τον οποίο ένα κτίριο καίγεται είναι μεταγενέστερος από τον χρόνο διέλευσης. Η διαφορά σε μια δασική από μια αστική πυρκαγιά είναι ότι είναι μια κινούμενη πυρκαγιά. Περνάει από ένα σημείο, καίει ότι είναι να κάψει και φεύγει. Αυτός είναι ο κρίσιμος χρόνος για τον άνθρωπο. Αν αυτά τα 2-3-5 λεπτά προστατευτεί, δεν κινδυνεύει από κάτι. Μπορεί να καεί ένα κτίριο, αλλά εμείς θα έχουμε γλιτώσει. Τα κτίρια αποτελούν σημείο σωτηρίας» προσθέτει.

Σε ότι αφορά τη θάλασσα, σύμφωνα με τον κ. Βαρσάμη, αυτή αποτελεί επιλογή μόνο εάν δεν υπάρχει καλύτερη, εάν δεν υπάρχει κάποιο κτίριο σε κοντινή απόσταση. «Τότε μπαίνουμε μέσα στη θάλασσα μέχρι το ύψος του λαιμού μας» καταλήγει.