Ήταν όλοι εκεί. Αυτοί που τον σταύρωσαν πριν δικαστεί. Αυτές που τον διέγραψαν εν ριπή οφθαλμού. Κάτι γεροντάκια με κομοδινί μαλλιά που του το έπαιζαν φίλοι και από πίσω του έσκαβαν το λάκκο. Γέμισε δάκρυα ο Άγιος Χριστόφορος και τα πεζοδρόμια του Πικερμίου. Νεκρός δεδικαίωται…
”Ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι…”
”Ουαί υμίν υποκριτές· που κάνετε μεγάλες προσευχές· γι’ αυτό θα λάβετε μεγαλύτερη καταδίκη.”
”Αλλοίμονο σε σας, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές· επειδή, μοιάζετε με ασβεστωμένους τάφους, που απέξω μεν φαίνονται ωραίοι, από μέσα όμως είναι γεμάτοι από νεκρά κόκαλα, και από κάθε ακαθαρσία.”
Περικοπή: Κατά Ματθαίον 23:1-39
Κατερίνα Τράση
