Κάτι δεν πάει καλά με την δημοτική αρχή Μαραθώνα – εάν είναι αληθή όλα όσα λέει η σκηνοθέτις της Θεατρικής Σκηνής Ν. Μάκρης Στέλλα Κωστοπούλου. Διαβάστε την ανάρτησή της και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα:
”ΕΝΑΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΛΕΙΝΕΙ…
Μετά από 5 χρόνια επιτυχούς παρουσίας – κατά το οξυδερκές κοινό και τους γνώστες-ανθρώπους του Θεάτρου – ήρθε η ώρα να αποχωρήσω από το Δημοτικό Θέατρο του Δήμου Μαραθώνα (πρώην ΔΗΘΕΜΑ), κατόπιν διακοπής της συνεργασίας εκ μέρους της Δημοτικής Αρχής, που οφείλεται σε ένα γεγονός στο οποίο δεν εμπλέκομαι άμεσα, αλλά ανέλαβα την ευθύνη του, ως όφειλα – τόσο από άποψη, καθώς αυτό πρεσβεύουν οι αρχές μου, όσο κι από θέση, ως σκηνοθέτις της Θεατρικής Σκηνής Ν. Μάκρης.
Αφορμή υπήρξε η επιθυμία των μελών της Θεατρικής Σκηνής Ν. Μάκρης να μην προλογίσει την πρεμιέρα τους κανένας εκπρόσωπος της Δημοτικής Αρχής, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την απουσία στήριξης καθ’ όλη τη χρονιά εκ μέρους των υπευθύνων, καθώς και μιας σωρείας προβλημάτων που διαχρονικά δεν επιλύονται. Η απόφασή τους πάρθηκε εν βρασμώ, λίγο πριν την έναρξη της παράστασης κι εγώ επιφορτίστηκα με την υποχρέωση να μεταφέρω το μήνυμα στους υπευθύνους. Αποτέλεσμα αυτού, η λύση της συνεργασίας μου και η ακύρωση των υπολοίπων, τεσσάρων, παραστάσεων του έργου «Ποια Ελένη;» της Θεατρικής Σκηνής Ν. Μάκρης.
Λυπάμαι που η συγκεκριμένη παράσταση, για την οποία κόπιασαν τόσο πολύ τα μέλη – εθελοντές – της Θεατρικής Σκηνής Ν. Μάκρης, δεν θα παρουσιαστεί στο σύνολο των Δημοτικών Κοινοτήτων. Λυπάμαι που το κοινό, που ακολουθεί πιστά τη Θεατρική Σκηνή Νέας Μάκρης, γεμίζοντας ασφυκτικά τα θέατρα όπου αυτή εμφανίζεται, δεν θα μπορέσει να απολαύσει αυτή τη δουλειά που έλαβε τόσο θερμής υποδοχής στην πρεμιέρα της.
Δεν υφίσταται κανένα προσωπικό ζήτημα με την ηγεσία της Δημοτικής Αρχής – άλλωστε ο σύζυγός μου είναι πρόσφατα εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος πλειοψηφίας. Αντιτίθεμαι όμως προς όλους εκείνους που συντηρούνε μακροχρόνια, σε κομβικές θέσεις, άτομα ακατάλληλα για τον χώρο του Θεάτρου, για τις αρχές και τις αξίες που αυτό πρεσβεύει, τα οποία καπηλεύονται το Δημοτικό Θέατρο, διώχνουν διαχρονικά τους δημότες από τις Θεατρικές Σκηνές, υπονομεύουν συστηματικά κάθε ομάδα στην οποία δεν συμμετέχουν τα ίδια και κάθε άλλο παρά τον Πολιτισμό εκπροσωπούν και προάγουν, πόσω μάλλον τη συνεργασία και τα ευγενή συναισθήματα. Δεν γνωρίζω γιατί γίνεται αυτή η επιλογή… Φεύγω με την απορία που για μια ακόμα φορά επικράτησε η μικροπολιτική έναντι του ανθρωπισμού, τα μικροσυμφέροντα έναντι της αξίας, η αυλοκολακεία έναντι της ειλικρίνειας.
Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσω θερμά τον Δήμαρχο Μαραθώνα, κο Στέργιο Τσίρκα, που από την πρώτη στιγμή με εμπιστεύθηκε ως Σκηνοθέτιδα της Θεατρικής Σκηνής Ν. Μάκρης, δίνοντάς μου την ευκαιρία να παρουσιάσω τη δουλειά μου.
“Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.” (Ν. Καζαντζάκης)”
