Δεν είχαν περάσει πολλές ώρες από τη στιγμή της παραίτησης του Αλέξη Τσίπρα, όταν ο Σωκράτης Φάμελλος επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Αλέξη Χαρίτση. Και μπορεί -σύμφωνα με πληροφορίες- η συζήτηση να είχε ως αφετηρία την πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ ενάντια στο 13ωρο και το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, εντούτοις, θα ήταν αφελές να πιστέψει κάποιος ότι ο διάλογος των δύο πολιτικών αρχηγών περιορίστηκε στα τρέχοντα κοινοβουλευτικά δρώμενα. Άλλωστε, οι κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα επηρεάζουν άμεσα το σύνολο των πολιτικών κομμάτων στην αριστερά και την κεντροαριστερά.
Με βάση όμως τα νέα πολιτικά δεδομένα, είναι επίσης σαφές, ότι τα όποια σχέδια είχε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ για άμεση κοινοβουλευτική συμπόρευση με τη Νέα Αριστερά έχουν de facto «ναυαγήσει» για περισσότερους από έναν λόγους, μετά την παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού.
Από την πλευρά του, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιμείνει σε πρωτοβουλίες διαλόγου των προοδευτικών κομμάτων. Η πρόταση του Στέργιου Καλπάκη, γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος για την διοργάνωση 13 περιφερειακών συνεδρίων, που θα εμπλουτίσουν τον προοδευτικό διάλογο, είναι χαρακτηριστική. Βέβαια, μέχρι πριν από λίγες ημέρες, πέρα από τις κοινές πρωτοβουλίες διαλόγου των προοδευτικών δυνάμεων, εντός και εκτός Βουλής, η Κουμουνδούρου είχε θέσει έναν συγκεκριμένο στόχο: να επιστρέψει ο ΣΥΡΙΖΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Με δεδομένη την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα, το συγκεκριμένο σενάριο φαίνεται πως απομακρύνεται για τα καλά, καθώς η κίνηση του πρώην πρωθυπουργού θα λειτουργήσει -για πολλούς- ως «επιταχυντής» στη διαδικασία της ανασύνθεσης των προοδευτικών δυνάμεων. Όχι όμως, με τους όρους που υπολόγιζαν αρχικά τόσο η Κουμουνδούρου όσο και η Πατησίων.
Η «ναρκοθετημένη» συμπόρευση
Αρκετά στελέχη της Νέας Αριστεράς, που μέχρι πρότινος καλόβλεπαν το ενδεχόμενο άμεσης συμπόρευσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, φαίνεται πως έχουν αναθεωρήσει τη στάση τους. Κατ’ αρχάς, δεν είναι λίγοι αυτοί που εκτιμούν ότι μία «συγκόλληση», στην παρούσα φάση, θα έστελνε λάθος μήνυμα προς την κοινωνία. Κι’ αυτό γιατί εύλογα κάποιος θα μπορούσε να αναρωτηθεί για ποιον λόγο επήλθε η πολιτική συμφωνία των δύο πλευρών μετά την παρέμβαση Τσίπρα και όχι πριν.
Κατ’ επέκταση, θα υπήρχε ο κίνδυνος, όπως ανέφεραν στελέχη της Πατησίων, να δοθεί η εικόνα ότι αυτό που ενδιαφέρει τα κεντρικά πρόσωπα των δύο κομμάτων είναι οι κοινοβουλευτικές έδρες τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός προχώρησε στην παραίτησή του.
Δεύτερον, στελέχη της Νέας Αριστεράς εκτιμούν ότι η συμπόρευση με τον υπάρχοντα ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πολιτική προοπτική, με δεδομένο ότι και το κόμμα του Σωκράτη Φάμελλου αντιμετωπίζει μία νέα υπαρξιακή κρίση. Άλλωστε, οι αποφάσεις που θα κληθεί να λάβει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση δημιουργίας ενός νέου πολιτικού φορέα από τον Αλέξη Τσίπρα, οδηγούν -με μαθηματική ακρίβεια- σε εσωκομματική ρήξη. Αρκεί κάποιος να λάβει υπόψιν ότι δεν πλέουν όλα τα στελέχη του κόμματος προς το ίδιο λιμάνι με τον κ. Τσίπρα.
Από την άλλη πλευρά, στάση αναμονής, ως προς τις επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού, δεν τηρεί μόνο η πλειοψηφία των βουλευτών και των στελεχών της Κουμουνδούρου. Το ίδιο συμβαίνει και με αρκετά πρόσωπα της Πατησίων. Οι περισσότεροι από αυτούς βλέπουν με καχυποψία τις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα, εντούτοις, αναγνωρίζουν ότι το ζητούμενο στην παρούσα φάση είναι ένα ενωτικό αριστερό ψηφοδέλτιο πάνω σε προγραμματική βάση. Πάντως, το ποιοι θα «χωρέσουν» σε αυτό το σχέδιο και ποιοι θα δεχθούν να συνομιλήσουν με τον πρώην αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ θα φανεί στο επικείμενο συνέδριο του κόμματος.
