Η συνάντηση στο παραθαλάσσιο εστιατόριο μετά τη Βραυρώνα επρόκειτο, στα χαρτιά, να ήταν μια απλή, προσεκτικά σκηνοθετημένη συζήτηση για τη διαμόρφωση μιας ισχυρής δημοτικής συνεργασίας. Αντ’ αυτού, εξελίχθηκε σε ένα πολιτικό ναυάγιο που ήδη αλλάζει τις ισορροπίες ενόψει των δημοτικών εκλογών.
Συνήθως, οι «αυλικοί» και των δύο πλευρών είναι αυτοί που στρώνουν το χαλί για τέτοιες συμμαχίες, προετοιμάζουν το έδαφος, χαμηλώνουν τους τόνους, μεταφέρουν τα δεδομένα με τρόπο που ανοίγει δρόμους και όχι αδιέξοδα. Αυτή τη φορά, όμως, συνέβη ακριβώς το αντίθετο.
Οι πληροφορίες που είχαν δώσει στους αρχηγούς τους ήταν λανθασμένες, είτε επειδή δεν ήταν σε θέση να καταλάβουν σωστά το περιβάλλον, είτε επειδή οι ίδιοι πίστευαν ότι η συμφωνία ήταν «εύκολη υπόθεση». Το αποτέλεσμα; Από την πρώτη κιόλας στιγμή η κουβέντα ξέφυγε, οι «βεβαιότητες» κατέρρευσαν και η συνάντηση οδηγήθηκε σε εκτροχιασμό χωρίς επιστροφή.
Κι όμως, η συγκεκριμένη συνεργασία δεν ήταν μια απλή πολιτική σύμπραξη. Ακόμη κι αν δεν έδινε τον Δήμο ως τελικό αποτέλεσμα, ήταν, στην πιο απαισιόδοξη εκδοχή, το απόλυτο εισιτήριο για τη δεύτερη θέση, με πολύ υψηλές πιθανότητες να κερδηθεί τελικά η δημαρχία. Οι δύο πλευρές μαζί ήταν πολιτικά πιο ισχυρές από οποιονδήποτε άλλον παίκτη στο πεδίο.
Τώρα όμως, με τη συμφωνία κατεστραμμένη, οι καραμπόλες που θα ακολουθήσουν αναμένεται να είναι απίστευτες. Νέες συμμαχίες θα επιχειρηθούν, στρατόπεδα θα διαλυθούν, και οι «καραμπόλες», όπως λέγεται ήδη στα πολιτικά πηγαδάκια, θα παρασύρουν πολλούς.
Η αποτυχία της συνάντησης δεν κλείνει απλώς μια πιθανή συνεργασία. Ανοίγει μια περίοδο έντονης αστάθειας σε έναν δήμο που βρίσκεται ήδη σε κρίσιμο σημείο.
Για ένα πράγμα συμφωνούν πλέον όλοι όσοι γνωρίζουν εκ των έσω τις ισορροπίες.
Αν αυτοί οι δύο ενώνονταν, λύνονταν πολλά προβλήματα. Τώρα, το τοπίο αλλάζει δραματικά και οι εκλογές έχουν πάρει φωτιά.
