Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, η 87χρονη της οποίας η έξωση στη Μαδρίτη προκάλεσε κύμα διαμαρτυριών για το δικαίωμα στη στέγη, πέθανε την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου στο νοσοκομείο Γκρεγκόριο Μαρανιόν. Τον θάνατό της επιβεβαίωσε η Ένωση Ενοικιαστών, σύμφωνα με ισπανικά μέσα ενημέρωσης.
Η ιστορία της έγινε γνωστή πέρα από τη γειτονιά της όταν, στις 23 Σεπτεμβρίου, εκτελέστηκε η έξωσή της από το διαμέρισμα στην περιοχή Ρετίρο. Η εικόνα της να απομακρύνεται με φορείο, ενώ συγκεντρωμένοι πολίτες διαμαρτύρονταν, αποτύπωσε με σκληρό τρόπο την ανασφάλεια που βιώνουν ευάλωτοι ενοικιαστές.
Για την Αμπασκάλ, το διαμέρισμα ήταν το σπίτι μιας ολόκληρης ζωής. Η οικογένειά της κατοικούσε εκεί από το 1956, με παλαιό μισθωτήριο που είχε αρχικά υπογράψει ο πατέρας της. Μετά τον θάνατό του, η μίσθωση πέρασε στη μητέρα της και, αργότερα, η δυνατότητα συνέχισής της από την ίδια αποτέλεσε αντικείμενο δικαστικής διαμάχης. Η έξωση πραγματοποιήθηκε στην τέταρτη απόπειρα απομάκρυνσής της.
Η υπόθεση κινητοποίησε οργανώσεις ενοικιαστών και πολίτες, φέρνοντας στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης την προστασία των ηλικιωμένων και το κόστος κατοικίας. Στη Μαδρίτη, η διαμαρτυρία συνεχίστηκε με κατασκήνωση στην Πουέρτα ντελ Σολ.
Στις 28 Σεπτεμβρίου, έπειτα από την κοινωνική πίεση, οι εκπρόσωποί της κατέληξαν σε συμφωνία με την ιδιοκτήτρια εταιρεία Urbagestión, η οποία θα επέτρεπε την επιστροφή της στο σπίτι. Η δικηγόρος της εξέφρασε τότε την ελπίδα ότι η εξέλιξη θα συνέβαλλε σε ευρύτερες αλλαγές στην αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος.
Η Αμπασκάλ, όμως, παρέμεινε στο νοσοκομείο όπου είχε εισαχθεί την ημέρα της έξωσης και δεν πρόλαβε να επιστρέψει. Στις διαθέσιμες πληροφορίες δεν διευκρινίζεται η αιτία θανάτου της.
Ο θάνατός της αφήνει πίσω ένα οδυνηρό ερώτημα για τη στεγαστική πολιτική: πόσο έγκαιρα λειτουργεί η προστασία, όταν ένας ευάλωτος άνθρωπος κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του; Η ιστορία της Μαρικάρμεν έφερε αυτή τη συζήτηση από τους αριθμούς και τις νομοθετικές αίθουσες στην καθημερινή ζωή — εκεί όπου η απώλεια μιας κατοικίας σημαίνει και απώλεια ασφάλειας, σταθερότητας και προσωπικής ιστορίας.
