Το δίκτυο αυτόματου ποτίσματος που τοποθέτησε ο δήμος, υπολειτουργεί και τα ελαιόδενδρα, το ένα μετά το άλλο πεθαίνουν.
ο 1419 η Κωνσταντινούπολη, με τον κυρ Μανουήλ Παλαιολόγο να βασιλεύει, μετρούσε τελευταίες ανάσες 34 χρόνων πριν τουρκέψει · η Ιωάννα της Λωραίνης έκλεινε τα επτά της χρόνια και ο εκατονταετής πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας μαινόταν. Εκεί κάπου στα βάθη του Μοριά, εκείνη τη χρονιά, το 1419, φυτρώνει μια ελιά!
Αυτή η ίδια ελιά, με χαραγμένους ρόζους 600 χρόνων στον κορμό της, ξεριζώθηκε πριν από λίγο καιρό απ’ το χώμα που τη γέννησε, έφυγε από τα χέρια του Θεού και πέρασε στα χέρια των ανθρώπων τα λιγδιασμένα από το χρήμα κι απ’ τις αμαρτίες…
Κι αυτή η ελιά, η σμιλεμένη από τους καιρούς, η φορτωμένη καταιγίδες κρίθηκε από τους ανθρώπους που την ξερίζωσαν άξια να τιμήσει τη μνήμη των 102 νεκρών, που μαρτύρησαν στην πύρινη λαίλαπα του Ματιού! Μαζί με ακόμα περίπου 100 ελαιόδεντρα, ίδιας ηλικίας πάνω κάτω, φυτεύτηκε πλάι στη λεωφόρο Μαραθώνος και ασφυκτιά σε στενό πεζοδρόμιο και μαραίνεται! Κυριολεκτικά: Μαραίνεται!
Περισσότερα ΕΔΩ
