Συγκινητική ανάρτηση της Νάταλι Κακαβά πριν από λίγο:
”Μέσα από κάθε δυσκολία μετράς τους ανθρώπους δίπλα σου…Ποιοί μένουν…Ποιοί φεύγουν..Ποιός σ αγαπάει πραγματικά,ποιός είναι εκεί για σένα,ποιός σε νοιάζεται,ποιός είναι αληθινός και ποιός μάχεται για σένα χωρίς να φοβάται τίποτα και κανένα..
Τους τελευταίους μήνες, έχω περάσει δύσκολα..
Άνθρωποι που πίστεψα και στήριξα με όλες μου τις δυνάμεις, όχι απλά με προδωσαν,αλλά προσπάθησαν να με αποδομήσουν..Να με σπιλώσουν..Να με αφανίσουν..
Μεγάλο μάθημα.. Που αν με ρωτούσε κάποιος λίγο καιρό πριν αν το περίμενα,θα του έλεγα κατηγορηματικα όχι..
Δεν το παίζω δυνατή..
Δεν ήμουν ποτέ..
Συμβαίνει συχνά αλλωστε,πίσω από το προφίλ μιας δυναμικης γυναίκας,που μάχεται για τα πιστεύω της,να κρύβεται κάτι άλλο…
Ένα παιδί,ταλαπωρημένο από τραύματα, που πάντα έψαχνε κάποιον να την προσέχει…
Και εκεί έρχεται ο Γρηγόρης μου…
Ο άνθρωπος μου..Ο ήρωας μου..Ο σύντροφος της ζωής μου..
Μετράμε 15 χρόνια κοινής πορείας..Δεν αμφέβαλλα ποτέ για εκείνον..Αν είναι εκεί για μένα.. Για την ηθική του..Για το ποσό σωστός σύζυγος και πατέρας είναι..
Και όμως..
Εκεί που νομίζεις ότι ξέρεις έναν άνθρωπο καλά,έρχεται ένα γεγονός και συνειδητοποιείς ότι τελικά δεν ξέρεις τίποτα..
Ξέρω ότι το να κάνω ένα post,για κάποιους μπορεί να μη σημαίνει τίποτα..
Όμως εγώ νιώθω, ότι οφείλω να του πω δημόσια ένα τεράστιο ευχαριστώ..
Για όλα όσα κάνει για μένα..
Που μπαίνεις μπροστά και με υπερασπίζεται χωρίς να υπολογίζει πιθανές συνέπειες…
Που με παίρνει αγκαλιά όταν λυγίζω και μου λέει μη φοβάσαι τίποτα..Εγώ είμαι εδώ..
Που δεν ανέχεται να με προσβάλει κανένας..
Που δεν με αφήνει μόνη μου ποτέ..
Που δεν επιτρέπει σε κανένα να με στενοχωρεί.. Που δεν αμφέβαλλε ούτε για μια στιγμή πως ακόμα και μόνοι μας θα παλέψουμε μέχρι τέλους..
Αλήθεια είμαι πολύ τυχερή.. Και δεν το θεωρώ δεδομένο…
Μακάρι όλοι στη ζωή τους να ειχαν ένα Γρηγόρη..
Ο κόσμος θα ήταν πολύ διαφορετικός..
Θέλω να ξέρεις πως κάθε μέρα που περνάει σ αγαπάω όλο και πιο πολύ.. Και προσεύχομαι γι αυτό..
Μοναδική μου ευχή να γεράσουμε στο ίδιο μαξιλάρι..
Μέχρι τέλους λοιπόν…Όπως λες και εσύ..
Μαζί…Μια γροθιά.. Μια ανάσα..
Σ ευχαριστώ”
