Την πρώτη φορά που τέθηκαν στο τραπέζι των συζητήσεων για ειρήνη τα διαπραγματεύσιμα εδάφη για την Ουκρανία, θέτουν στο μικροσκόπιο οι New York Times.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα των New York Times, στις 11 Μαρτίου, ο Μάρκο Ρούμπιο βρισκόταν σε μια αίθουσα συνεδριάσεων σε ξενοδοχείο της Τζέντα, στη Σαουδική Αραβία, και άπλωσε πάνω στο τραπέζι έναν μεγάλο χάρτη της Ουκρανίας.
Ο χάρτης απεικόνιζε τη γραμμή επαφής των δύο στρατών — τη γραμμή που χωρίζει τη χώρα ανάμεσα σε εδάφη υπό ουκρανικό και ρωσικό έλεγχο.
«Θέλω να ξέρω ποιες είναι οι απολύτως αδιαπραγμάτευτες κόκκινες γραμμές σας· τι είναι αυτό που πρέπει οπωσδήποτε να έχετε για να επιβιώσετε ως χώρα;» ρώτησε τους Ουκρανούς, σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο που ήταν παρών.
Ξεκινώντας τη μέρα, οι Ουκρανοί συμφώνησαν γρήγορα στο αίτημα του κ. Τραμπ για άμεση, καθολική κατάπαυση του πυρός στον πόλεμο, διάρκειας 30 ημερών.
Στη συνέχεια, καθώς η ομάδα στεκόταν σκυμμένη πάνω από τον χάρτη της Ουκρανίας, ο κ. Γουόλτς έδωσε στον κ. Ούμεροφ έναν σκούρο μπλε μαρκαδόρο και του είπε: «Ξεκίνα να σχεδιάζεις».
Ο κ. Ούμεροφ χάραξε τα βόρεια σύνορα της Ουκρανίας με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία και έπειτα ακολούθησε τη γραμμή επαφής μέσα από τις περιφέρειες του Χαρκόβου, του Λουχάνσκ, του Ντονέτσκ, της Ζαπορίζια και της Χερσώνας.
Στη συνέχεια κύκλωσε τον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορίζια, τον μεγαλύτερο στην Ευρώπη. Σύμφωνα με Ουκρανό αξιωματούχο, ο κ. Ούμεροφ προειδοποίησε ότι οι Ρώσοι κατακτητές δεν συντηρούν σωστά το εργοστάσιο, θέτοντας σε κίνδυνο μια «πυρηνική καταστροφή». Η Ουκρανία ήθελε να τον ανακτήσει.
Τέλος, έδειξε τη χερσόνησο Κινμπούρν, μια στενή λωρίδα άμμου και αλμυρών λιβαδιών που προεξέχει στη Μαύρη Θάλασσα. Η επανάκτηση του ελέγχου της, εξήγησε, θα επέτρεπε στα ουκρανικά πλοία να κινούνται ελεύθερα προς και από τα ναυπηγεία του Μικολάιβ.
Κατά τη διάρκεια τριών ετών πολέμου, ο κ. Ζελένσκι είχε δεσμευτεί ξανά και ξανά ότι οι ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις θα πολεμήσουν μέχρι να ανακτήσουν τα εδάφη που τους έχουν κλαπεί. Αυτή ήταν η πιο πολιτικά αδιανόητη από τις κόκκινες γραμμές του.
Εδώ, λοιπόν, βρισκόταν η στιγμή της καμπής, όπως θυμάται ένας Αμερικανός αξιωματούχος — «η πρώτη φορά που ο Ζελένσκι, μέσω των ανθρώπων του, είπε ότι, προκειμένου να επιτευχθεί ειρήνη, είναι διατεθειμένος να παραχωρήσει το 20% της χώρας του».
Οι Ουκρανοί, έλεγαν μεταξύ τους οι σύμβουλοι του κ. Τραμπ, βρίσκονταν πλέον «στριμωγμένοι».
