Στην πρώτη ψηφοφορία, ο Μερτς έλαβε 310 ψήφους, έξι λιγότερες από τις απαιτούμενες 316, παρά το γεγονός ότι ο κυβερνητικός συνασπισμός CDU/CSU-SPD διέθετε 328 έδρες. Αυτό το αποτέλεσμα αποκάλυψε εσωτερικές διαφωνίες και αμφισβήτηση της ηγεσίας του, με αρκετούς βουλευτές να απέχουν ή να ψηφίζουν κατά, ενώ η ψήφος ήταν μυστική.
Η δεύτερη ψηφοφορία, που διεξήχθη την ίδια ημέρα, ανέτρεψε το αρχικό αρνητικό αποτέλεσμα: ο Μερτς συγκέντρωσε 325 ψήφους και εξελέγη Καγκελάριος με οριακή πλειοψηφία. Η εκλογή του συνοδεύτηκε από έντονο κλίμα αβεβαιότητας, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο ευρωπαϊκό επίπεδο, καθώς η Γερμανία εμφανίζεται κατακερματισμένη και αποδυναμωμένη πολιτικά.
Ο Φρίντριχ Μερτς, βετεράνος της πολιτικής αλλά χωρίς προηγούμενη εμπειρία διακυβέρνησης, καλείται πλέον να ηγηθεί σε μια περίοδο όπου η γερμανική οικονομία χρειάζεται άμεση ανακούφιση και η Ευρώπη αναζητά σταθερή ηγεσία. Το αν θα καταφέρει να εδραιώσει τη θέση του και να ενώσει το πολιτικό σκηνικό, παραμένει ανοιχτό ερώτημα.
