Κι ενώ ο Δήμος Ραφήνας–Πικερμίου παρουσίαζε με στόμφο τις «έξυπνες διαβάσεις» έξω από σχολεία – ένα έργο που, στην ιδέα τουλάχιστον, έμοιαζε απολύτως αναγκαίο και σύγχρονο – η πραγματικότητα αποφάσισε να δώσει ένα γερό reality check. Η εικόνα μετά την πρώτη βροχή δεν θυμίζει σε τίποτα τον λαμπερό σχεδιασμό που διαφημίστηκε. Αντί για ασφαλείς, ανθεκτικές, φωτεινές διαβάσεις που θα προστάτευαν τα παιδιά, προέκυψαν κατασκευές που θα ζήλευε μόνο το τμήμα «προσωρινών λύσεων» μιας πολύ πρόχειρης υπηρεσίας.
Οι διαβάσεις που υποτίθεται ότι θα ήταν εξοπλισμένες με αυτόματη σήμανση – τις γνωστές led panels που προειδοποιούν οδηγούς μέρα–νύχτα – εμφανίζονται χωρίς το κρίσιμο αυτό στοιχείο.Και αν κάποιος περίμενε τουλάχιστον στιβαρότητα, η πρώτη βροχή φρόντισε να αποδείξει ότι ούτε αυτό υπάρχει: τα υλικά ξεφλουδίζουν, το χρώμα αλλοιώνεται και η όλη κατασκευή μοιάζει ήδη κουρασμένη, σαν να άντεξε όχι μία μπόρα, αλλά δεκαετία.
Η διαφορά ανάμεσα στο «πώς όφειλαν να είναι» και στο «πώς τελικά έγιναν» είναι εμφανής ακόμη και σε φωτογραφία. Οι υποσχέσεις μιλούσαν για ανθεκτικότητα, ορατότητα, σύγχρονη σήμανση. Το αποτέλεσμα θυμίζει περισσότερο πρόχειρο βάψιμο που δεν πέρασε ούτε τεχνικό έλεγχο, ούτε δοκιμή, ούτε την κοινή λογική.
Το ζήτημα δεν είναι απλώς αισθητικό. Είναι πρωτίστως θέμα ασφάλειας. Όταν μιλάμε για σχολικές ζώνες, τα περιθώρια λάθους εξαφανίζονται. Κάθε κακοτεχνία γίνεται κίνδυνος, κάθε αστοχία κατασκευής μετατρέπεται σε πιθανή απειλή για παιδιά και γονείς.
Η δημοτική αρχή οφείλει να δώσει εξηγήσεις, να αναλάβει ευθύνες και – κυρίως – να επιστρέψει στο βασικό: μια διάβαση, «έξυπνη» ή μη, πρέπει πρώτα να είναι σωστή. Οι πολίτες δεν χρειάζονται φανταχτερά φυλλάδια· χρειάζονται έργα που αντέχουν στο νερό, στο χρόνο και στην πραγματική ζωή. Στην επόμενη βροχή, η πόλη δεν πρέπει να κάνει πάλι crash test στην καθημερινότητά της. Κατερίνα Τράση
