Ο Όζι Όσμπορν και οι Black Sabbath ήταν σπουδαίοι. Πρωτοπόροι και επιδραστικοί, τα αγόρια από την εργατική πόλη του Μπέρμινγχαμ της Βρετανίας δημιούργησαν το μουσικό είδος του μέταλ και δικαιώθηκαν μέσα στο χρόνο για την προωτοπορία και την ευφυία τους.
Ελάχιστοι περίμεναν ότι στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αγγλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στην κομητεία των Δυτικών Μίντλαντς κάτι τόσο εμβληματικό επρόκειτο να αναδυθεί από το σκότος. Και όμως συνέβη πυρπολώντας τα ηχοτοπία και δημιουργώντας ένα ολόκληρο είδος.
Η βροχή, οι βροντές και το χτύπημα της καμπάνας που ξαφνικά σίγησαν από το riff της κιθάρας του Τόνι Αϊόμι και τη φωνή του Όζι στο τραγούδι Black Sabbath σύστησαν στον κόσμο αυτό που συμφωνήσαμε να ορίζουμε ως Heavy Metal σημειώνει το Q.
Ήταν εντυπωσιακό το γεγονός ότι το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ είχε επίσης το όνομα του συγκροτήματος και θα ήταν η αρχή ενός κινήματος που χρόνια μετά γεννάει νέους καλλιτέχνες και εκφραστές εμπνευσμένους από αυτόν τον ήχο και τη μοναδικότητα της μπάντας.
«Η heavy metal δεν θα υπήρχε χωρίς τους Black Sabbath, και το κίνημα που δημιούργησαν με αυτό το εμβληματικό άλμπουμ έχει ξεπεράσει αρκετές γενιές, και έτσι ορίζεις μια στιγμή στην ιστορία της μουσικής» σημειώνει το Concertmood.
Το θρυλικό συγκρότημα των Black Sabbath αναδείχθηκε και το πλέον σημαντικό βρετανικό συγκρότημα όλων των eποχών σύμφωνα με τη Βρετανική Φωνογραφική Βιομηχανία.
Σε ανοιχτή ψηφοφορία που συμμετείχαν τα μέλη της, 45% από 3600 συμμετέχοντες, ψήφισαν τους Black Sabbath ως την πιο σημαντική μουσική δύναμη της Βρετανίας που βγήκε ποτέ.
Η χώρα που θεωρείται και πατρίδα της μέταλ σκηνής αποθέωσε τους Black Sabbath ως «κινητήρια δύναμη» του είδους, εύλογα.
Βασιλιάδες, επαναστάτες & ατσάλινη κληρονομιά
Οι Black Sabbath έχουν πουλήσει πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως και οι ιστορικοί της μουσικής τους ορίζουν ως ιδρυτές της μέταλ σκηνής.
Επιδραστικοί όσο ελάχιστοι σύγχρονοι τους οι Ozzy Osbourne, Tony Iommi, Geezer Butler και Bill Ward καθιέρωσαν αν δεν επινόησαν τη μέταλ σκηνή με πρωτοποριακές κυκλοφορίες όπως το Paranoid (1970), ένα άλμπουμ που το περιοδικό Rolling Stone είπε ότι «άλλαξε τη μουσική για πάντα» αποκαλώντας τους ως «Beatles της heavy metal».
Για το περιοδικό Time το άλμπουμ είναι και «η γενέτειρα του heavy metal», το MTV έχει χαρακτηρίσει τους Black Sabbath ως την πιο σημαντική heavy metal σύνθεση όλων των εποχών και το VH1 τους τοποθέτησε στο νούμερο δύο της λίστας με τους 100 μεγαλύτερους καλλιτέχνες της Hard Rock.
Γράφοντας για τη μουσική κληρονομιά των BS, ο William Ruhlmann σημειώνει:
«Οι Black Sabbath έχουν επηρεάσει τόσο πολύ την ανάπτυξη της heavy metal ροκ μουσικής, ώστε να αποτελούν καθοριστική δύναμη της μουσικής αυτής σκηνής.
Το συγκρότημα πήγε τον blues-rock ήχο των συγκροτημάτων των τελών της δεκαετίας του ’60 όπως οι Cream, οι Blue Cheer και οι Vanilla Fudge στα άκρα του, επιβραδύνοντας το τέμπο, δίνοντας έμφαση στο μπάσο, στα επικά κιθαριστικά σόλο και τα ιδιότυπα φωνητικά γεμάτα στίχους που εκφράζουν ψυχική οδύνη και μακάβριες φαντασιώσεις.
Αν οι προκάτοχοί τους προέρχονταν ξεκάθαρα από μια blues παράδοση, οι Black Sabbath πήραν αυτή την παράδοση προς μια νέα κατεύθυνση και με αυτόν τον τρόπο συνέβαλαν στη γέννηση ενός μουσικού στιλ που μετά την ίδρυση τους προσελκύει εκατομμύρια οπαδούς δεκαετίες αργότερα».
Σύμφωνα με τη Holly George-Warren του Rolling Stone, «οι Black Sabbath είναι οι αδιαμφισβήτητοι βασιλιάδες της heavy metal».
Αν και αρχικά «περιφρονήθηκαν από τους μουσικοκριτικούς και αγνοήθηκαν από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς» οι Black Sabbath όχι μόνο δεν χάθηκαν στη λήθη αλλά πούλησαν εκατομμύρια άλμπουμ μέσα στο χρόνο.
«Μια μπάντα που δεν ζήτησε συγγνώμη για τον ερχομό της – απλά ισοπέδωσε ό,τι βρήκε στο πέρασμα της» καταλήγει.
Εργάτες του σκότους
Οι Black Sabbath θεωρούνται αρχιτέκτονες ενός ολόκληρου μουσικού είδους ως η μπάντα που έδωσε σάρκα και οστά στη heavy metal, διαμορφώνοντας τον ήχο, την αισθητική και τη φιλοσοφία της με την επιβλητική τους σκηνική παρουσία, τους σκοτεινούς και συχνά με κοινωνικό πρόσημο στίχους και τον επαναστατικό τους ήχο.
Ο Όζι Όσμπορν στα φωνητικά, ο Τόνι Αϊόμι στην κιθάρα, ο Γκίζερ Μπάτλερ στο μπάσο και ο Μπιλ Γουόρντ στα ντραμς συμμάχησαν ανίερα και σε μια εποχή γεμάτη κοινωνικές αναταραχές και ηχητικές αναζητήσεις, οι Black Sabbath έμοιαζαν να αιχμαλωτίζουν το πνεύμα της μελαγχολίας και της αγωνίας που επικρατούσε.
Ο ήχος τους ήταν πρωτοποριακός για την εποχή. Βαρείς, σκοτεινοί και συχνά δυσοίωνοι ρυθμοί, με τον Αϊόμι να χρησιμοποιεί χαρακτηριστικά το tritone (το «διάβολο της μουσικής») για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα τρόμου και απόγνωσης.
Οι στίχοι του Μπάτλερ εξερευνούσαν θέματα όπως ο αποκρυφισμός, ο πόλεμος, η κοινωνική αδικία και η ψυχική ασθένεια, μακριά από τα ψυχεδελικά και χαρούμενα θέματα που κυριαρχούσαν τότε.
Άλμπουμ όπως το Paranoid, Master of Reality και Black Sabbath αποτελούν ορόσημα της heavy metal, περιέχοντας κλασικά κομμάτια όπως τα Iron Man, War Pigs και Electric Funeral -όλα κομμάτια που ενέπνευσαν λεγεώνες μουσικών να ακολουθήσουν τα βήματά τους.
Η επιρροή των Black Sabbath είναι τεράστια και πολυεπίπεδη. Από τα συγκροτήματα του thrash metal όπως οι Metallica και οι Slayer, μέχρι το doom metal, το gothic metal και πολλά άλλα υποείδη, οι ρίζες τους βρίσκονται στον πρωτοποριακό ήχο που δημιούργησαν οι Όσμπορν, Αϊόμι, Μπάτλερ και Γουόρντ δίνοντας φωνή και ουρλιαχτό σε όσους ένιωθαν περιθωριοποιημένοι και διαφορετικοί.
Οι Black Sabbath που έχουν πουλήσει επίσημα περισσότερα από εβδομήντα εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, μέσα από δεκαετίες καριέρας, αλλαγές στη σύνθεση και προσωπικές μάχες, παρέμειναν ένα σύμβολο αντοχής και δημιουργικότητας, κάτι που αποδείχθηκε περίτρανα στην τελευταία συναυλία του που έγινε πρόσφατα, εκεί που ξεκίνησαν όλα.
Τελευταίος αποχαιρετισμός
Όταν ανακοινώθηκε πως οι Black Sabbath θα έδιναν μια αποχαιρετιστήρια συναυλία το 2025, πολλοί θαυμαστές ανησύχησαν πως τελικά δεν θα γινόταν. Ο Όζι Όσμπορν, του οποίου η υγεία επιδεινωνόταν σταθερά με τα χρόνια – αποκάλυψε πως διαγνώστηκε με Πάρκινσον το 2020 – δεν μπορούσε να περπατήσει. Όμως, στις 5 Ιουλίου, εμφανίστηκε πάνω σε έναν επιβλητικό θρόνο και έπαιξε με τους Black Sabbath μπροστά σε 40.000 στη γενέτειρα του.
Ενώ όλοι γνώριζαν, στην πραγματικότητα, πως αυτή θα ήταν η τελευταία εμφάνιση του Όσμπορν, εξακολουθεί να είναι σοκ η απώλεια του μόλις 17 ημέρες μετά την εμφάνιση στη σκηνή.
Η κληρονομιά του ως αμφιλεγόμενη φιγούρα εδραιώθηκε από συχνά πρωτοσέλιδα, που οφείλονταν κυρίως στα προβλήματα κατάχρησης ουσιών και στις τρελές του πράξεις, όπως το να δαγκώσει το κεφάλι μιας νυχτερίδας στη σκηνή.
Μιλώντας στο Classic Rock το 2022, ο Όσμπορν αφηγήθηκε κάποτε ένα περιστατικό από τότε που έτρωγε acid για πρωινό.
«Πήρα δέκα χάπια και μετά πήγα μια βόλτα σε ένα χωράφι. Κατέληξα να στέκομαι εκεί και να μιλάω σε αυτό το άλογο για περίπου μια ώρα. Στο τέλος, το άλογο γύρισε και μου είπε να πάω να γαμηθώ» ελθοε.
Είναι εύκολο να θυμάται κανείς τον Όσμπορν ως τον γραφικό, ελαφρώς παρανοϊκό χρήστη ναρκωτικών, γοτθικό βασιλιά που ήταν τρομακτικός όσο και αστείος. Στο ριάλιτι σόου Τhe Osbournes, στο οποίο συχνά εμφανιζόταν ζόμπι, διαρκώς μπερδεμένος ή εκνευρισμένος, ξεστομίζοντας μερικές φανταστικές ατάκες ο Όσμπορν έδειξε ότι δεν υποδύθηκε ποτέ κάτι άλλο πέρα από αυτό που ήταν. Μια πραγματικά πρωτοποριακή μουσική φιγούρα και ένας εκκεντρικός βασιλιάς του μεταλλικού θρόνου.
Ο Όσμπορν αποχώρησε με τον πιο ποιητικό τρόπο.
Μετά από χρόνια περιοδειών – και άλλα τόσα ισχυρισμών ότι επρόκειτο να αποσυρθεί από τις ζωντανές εμφανίσεις – ο Όσμπορν είπε το τελευταίο του αντίο με τον καλύτερο τρόπο που θα μπορούσαν να ζητήσουν οι θαυμαστές του.
Πριν από την συναυλία Back to the Beginning ο Όσμπορν είχε εμφανιστεί τελευταία φορά με τη μπάντα το 2017 ως μέρος της περιοδείας The End Tour, αν και ο ντράμερ Μπιλ Γουόρντ απουσίαζε. Πόσο τέλειο, λοιπόν, που ολόκληρο το συγκρότημα κατάφερε να επανενωθεί ακριβώς στην ώρα για έναν ταιριαστό αποχαιρετισμό, δίνοντας γενναιόδωρα σε όλους μερικά από τα πιο εμβληματικά τους τραγούδια – τραγούδια που άλλαξαν τη ροκ μουσική για πάντα – για μία και τελευταία φορά.
Ξεκινώντας με το κλασικό War Pigs, το συγκρότημα έπαιξε στη συνέχεια το N.I.B. από το ντεμπούτο άλμπουμ τους πριν συνεχίσει με το Iron Man και την πιο εμβληματική τους επιτυχία Paranoid.
Ο Όσμπορν πραγματοποίησε επίσης ένα σόλο σετ το οποίο περιλάμβανε πέντε κομμάτια, συμπεριλαμβανομένου του Crazy Train, ενθουσιάζοντας τους θαυμαστές με ένα αφιέρωμα σε μια καριέρα που τον δικαίωσε.
Ο γιος του Όσμπορν, Λούις, έγραψε στο Facebook μετά τη συναυλία: «Το κοινό του έδειξε όλη την αγάπη που θα περίμενε κανείς», προσθέτοντας ότι ήταν «ένα συναισθηματικό τέλος σε μια εκπληκτική καριέρα 57 ετών».
«Έκλαιγα κατά καιρούς. Ήταν ό,τι θέλαμε να είναι και περισσότερα. Ανησυχούσα για μήνες γι’ αυτό, καθώς ανησυχούσα για την ικανότητα του πατέρα μου να εμφανιστεί με τη νόσο του Πάρκινσον. Απλώς ήθελα να είναι ένας αξιοπρεπής αποχαιρετισμός γι’ αυτόν. Αλλά μόλις άρχισε να τραγουδάμε, ξέραμε ότι θα τα κατάφερνε» πρόσθεσε.
Ένας θριαμβευτικός επίλογος για μια εμβληματική μπάντα και η μουσική ιστορία έκλεισε ένα κεφάλαιο της με εκκωφαντική βροντή.
Ο Όζι Όσμπορν μπορεί πλέον από Πρίγκιπας του Σκότους να διεκδικήσει τον τίτλο του Βασιλιά.
