«Δεν έχω κοιμηθεί κι όταν κοιμόμουν έβλεπα σκηνές από αυτή την τραγωδία. Κι όταν ξυπνούσα έβλεπα όλους εσάς» ηταν τα πρώτα λόγια της εισαγγελέως Σταματίνα Περιμένη στη δίκη για τους 104 νεκρούς στο Μάτι τον Ιούλιο του 2018.

Η εισαγγελική λειτουργός απαντώντας στο αν θα παραδοσει γραπτώς την πρόταση της, εξήγησε: «Η αγόρευση είναι αγόρευση και θα καταθέσω την πρόταση τις επόμενες ημέρες. Είναι πρακτική των τελευταίων ετών αυτό. Δεν μπορώ να γράψω πρόταση μέχρι τη Δευτέρα. Επιτρέψτε μου να επιβιώσω από αυτή τη δίκη».

Με την έναρξη της αγόρευσής της η εισαγγελέας είπε πως το δικαστήριο πρέπει να δικαιώσει την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη. «Θέλω να πω με πλήρη συνείδηση αυτού που θα εκστομίσω, το δικαστήριο με την απόφαση του δεν θα δικαιώσει ψυχές, οι ψυχές έχουν δικαιωθεί εκεί που βρίσκονται. Το δικαστήριο αυτό που θα δικαιώσει είναι την εμπιστοσύνη των πολιτών προκειμένου να εδραιωθεί ένα αίσθημα ασφάλειας αν υπάρξει ξανά τέτοια φυσική καταστροφή. Αλλά και για τους κατηγορούμενους πρέπει να ξέρουν ότι θα δικαστούν με τους νόμους που ισχύουν.

Το θεωρώ ηθικό χρέος απέναντι στους ανθρώπους των οποίων διαλύθηκε η ζωή. Όλων των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να βιώσουν αυτές τις στιγμές, βλέποντας συγγενείς και οικείους να φεύγουν από ζωή με αυτόν τον τραγικό τρόπο, ενώ πολλοί από αυτούς έχασαν και περιουσίες και σε κάποιες περιπτώσεις δεν έχει αποκατασταθεί η στέγη τους».

Σε χειροκροτήματα ξέσπασε το ακροατήριο με την αναφορά της κ. Περιμένη για την προληπτική απομάκρυνση, προκαλώντας την αντίδραση της προέδρου του δικαστηρίου που ζήτησε να μην επαναληφθεί κάτι τέτοιο στην αίθουσα.

«Οργανωμένη απομάκρυνση όταν δεν υπάρχει ασφάλεια δε γίνεται. Σου λέει μείνε σπίτι σου όταν η φωτιά είναι απέξω. Όμως όταν η φωτιά έρχεται από 3,4,5 χιλιόμετρα μακριά εκεί οφείλει να γίνει απομάκρυνση. Αυτό που ειπώθηκε ότι «δεν προλάβαμε, δεν μας είπαν». Αυτό δεν ισχύει σαν σύλληψη θεωρητική. Οταν έχεις μια καταστροφή που έχει αρχίσει να εξελίσσεται οφείλεις να προβλέψεις και να ενεργήσεις εγκαίρως. Είτε να αποτρέψεις είτε να περιορίσεις τις συνέπειες» είπε και συμπλήρωσε: «Δεν είναι «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι. Να σε αφήσω να καείς και μετά να σου πληρώσω τη ζημιά. Ποια ζημιά να πληρώσω;».

Λίγο αργότερα μια φράση της εισαγγελέως για τα εναέρια μέσα προκάλεσε το ξέσπασμα μιας συγγενούς θύματος στο Μάτι με την πρόεδρο να της ζητά να αποχωρήσει από την αίθουσα για να ηρεμήσει. Στη συνέχεια η εισαγγελέας απευθυνόμενη στους συγγενείς είπε:

«Ακόμα κι αν κλείνοντας τα μάτια μας φανταστούμε τι βιώσατε, είναι ξένος πόνος. Είναι συμπόνια στον πόνο του άλλου. Εγώ βλέπω ανθρώπους που ενώ έχουν βιώσει αυτόν τον πόνο, τον βιώνουν με αξιοπρέπεια. Είμαι σίγουρη ότι κανείς δε θέλει να καταδικαστεί κανείς που δεν φταίει. Η Δικαιοσύνη οφείλει να εφαρμόσει το νόμο, τον κακό νόμο που μπορεί να υπάρχει. Αυτό αν θέλουμε να έχουμε Δημοκρατία γιατί αν δεν εφαρμόσουμε το νόμο, ξέρουμε όλοι πολύ καλά τι θα συμβεί. Σέβομαι τον πόνο αλλά δε γίνεται να τον μετακυλίσουμε σε αυτόν που δε φέρει ευθύνη. Αυτή η χώρα έχει υποφέρει από λαϊκά δικαστήρια και οι παλιοί μπορεί να θυμούνται».

Αναφερόμενη στο ζήτημα του χαρακτηρισμού των πράξεων, είπε: «Ο ενδεχόμενος δόλος σημαίνει ότι αποδέχομαι το αποτέλεσμα. Από την άλλη στην αμέλεια, το ότι το προβλέπω αλλά δεν πιστεύω ότι θα επέλθει έχει μια άλλη βάση, υπερεκτιμώ τις δυνάμεις μου, αλλά επουδενί δεν το θέλω. Αν η Δικαιοσύνη διαπιστώνει βαριά αμέλεια μπορεί να εφαρμόσει ανάλογες ποινές, που δεν έχουν και μεγάλη διαφορά από τις άλλες. Πιστεύετε ότι αυτοί οι άνθρωποι ήξεραν ότι θα γίνει αυτή η πανωλεθρία και το αποδέχτηκαν;».

Η ερώτηση της εισαγγελέως προκάλεσε χάος στη δικαστική αίθουσα με τους συγγενείς να φωνάζουν «Ναι! Υπάρχουν όλα στη δικογραφία! Ο ανακριτής άλλα έλεγε! Γιατι δε βλέπετε τα ίδια;!».

Το δικαστήριο προχώρησε σε διακοπή για να ηρεμήσουν τα πνεύματα.