Με την ανάρτηση της Πολεοδομικής Μελέτης το Πικέρμι μπαίνει πλέον σε μια νέα εποχή, αποκτώντας τις σύγχρονες υποδομές που πρέπει να έχει. Χάρη στη συστηματική δουλειά και την αναβίωση της μελέτης που εκκρεμούσε εδώ και πολλά χρόνια, μπαίνει επιτέλους μια πολεοδομική τάξη στο χάος που επικρατεί από τη δεκαετία του 1990 στην περιοχή. Πλέον το Πικέρμι αποκτά πλήρη οικοδομικά τετράγωνα περιβαλλόμενα από οδούς προκειμένου να μην είναι μόνο σημείο κυκλοφοριακής εκτόνωσης η Λεωφόρος Μαραθώνος.

Επιπλέον, μέσα από την εισφορά σε γη, ο Δήμος Ραφήνας – Πικερμίου αποκτά πολύτιμες δημοτικές εκτάσεις ώστε να κατασκευάσει υποδομές όπως χώρους στάθμευσης, εκπαιδευτικές υποδομές και ένα Πνευματικό Κέντρο για την πόλη. Η περιοχή του Βαλανάρη γίνεται ένας αστικός πνεύμονας πρασίνου για την πόλη, ενώ θα δημιουργηθούν νέες πλατείες και πεζόδρομοι.

Σύμφωνα με την Πολεοδομική Μελέτη, βασικές αρχές του σχεδιασμού ήταν:

• Η αντιμετώπιση του Πικερμίου σαν δύο πολεοδομικές ενότητες, με φράγμα την Λεωφόρο Μαραθώνος
• Η απαίτηση από τη ΖΟΕ Μεσογείων για δημιουργία περιαστικού πρασίνου νοτίως του Βαλανάρη και απαγόρευσης οικοδόμησης σε μια ζώνη 10 μ. από την κοίτη του
• Η μέγιστη δυνατή διεύρυνση των οδών, ο περιορισμών των προσκυρώσεων ( δηλαδή οι πολεοδομικές γραμμές δε χαράσσονται εκτός των ιδιοκτησιών)
• Οι νέες ρυμοτομικές/οικοδομικές γραμμές σχεδιάζονται έτσι ώστε να μη ρυμοτομούνται κτίσματα καλής κατάστασης με επικάλυψη πλάκας/κεραμιδιών.

Πάμε να δούμε πρακτικά τι σημαίνει αυτό για εμάς τους πολίτες:

• Δημιουργείται ένα νέο «κέντρο» στη συμβολή των οδών Σπετσών και Αισώπου, στο νότιο της Μαραθώνος τμήμα, όπου θα δημιουργηθεί μια νέα πλατεία, εκκλησία, πολιτιστικό κέντρο και διοικητικό κτήριο για τις υπηρεσίες του Δήμου. Αντίστοιχα στο βόρειο τμήμα στην οδό Κανάρη μια νέα πλατεία, ενώ η περιοχή του Βαλανάρη γίνεται ένα κέντρο αναψυχής, άθλησης και πρασίνου. Όλοι αυτοί οι πόλοι αναμένεται να δημιουργήσουν νέα σημεία αναφοράς στο Πικέρμι, αποφεύγοντας την υπέρμετρη συγκέντρωση του πληθυσμού μόνο στο κέντρο.
• Επιτέλους το Πικέρμι αποκτά ορθοκανονικά οικοδομικά τετράγωνα, χωρίς αδιέξοδους δρόμους που δημιουργούν μια αφόρητη κυκλοφοριακή κατάσταση ενώ μπορεί να στοιχίσουν ζωές σε περίπτωση εκκένωσης. Η δημιουργία των τετραγώνων – που σημαίνει και κατασκευή πεζοδρομίων – σε συνδυασμό με το ευρύ δίκτυο πεζοδρόμων που προβλέπει το σχέδιο (27.894 τ.μ.) θα αναβαθμίσουν αισθητικά και λειτουργικά το αστικό περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής μας.
• Μετά από δεκαετίες αναμονής, το Πικέρμι θα αποκτήσει κοινόχρηστους χώρους για κατασκευή πλατειών και παιδικών χαρών, ώστε να μπορούν στην πράξη να λειτουργήσουν οι γειτονιές και να αποφεύγονται περιττές μετακινήσεις προς το κέντρο του οικισμού. Επιπροσθέτως ο Δήμος θα μπορεί να στεγάσει περισσότερες υπηρεσίες στο νέο Διοικητικό κέντρο ενώ θα αποκτήσουμε και εμείς Πολιτιστικό – Πνευματικό Κέντρο, που θα γίνει το νέο σημείο αναφοράς για την περιοχή μας.
• Για το τέλος το πιο σημαντικό – με το νέο σχέδιο μπορούμε πλέον να κατασκευάσουμε νέες σχολικές μονάδες και κυρίως το Ενιαίο Λύκειο Πικερμίου που τόσο αδικήθηκε από τον ελλιπή σχεδιασμό των προηγούμενων ετών. Το νέο σχολικό συγκρότημα Γυμνασίου-Λυκείου θα βρίσκεται ακριβώς πίσω από το σημερινό μισθωμένο κτήριο του Λυκείου, στο ΟΤ 149. Επιπλέον στο νοτίως της Μαραθώνος τμήμα προβλέπεται ένα νέο συγκρότημα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (Νηπιαγωγείο-Δημοτικό) στο ΟΤ 124, που μαζί με το νέο συγκρότημα που ξεκινάμε άμεσα στην Καλλιτεχνούπολη θα οδηγήσουν σε σημαντική αποσυμφόρηση τα σχολεία της οδού Κοντοράβδη- αυτό σημαίνει περισσότερες διαθέσιμες θέσεις για τους μαθητές του Πικερμίου, καλύτερες υποδομές και υψηλότερο επίπεδο για τα σχολεία μας.

Είναι αυτό το καλύτερο σχέδιο;

Προφανώς στη ζωή εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Μπορεί το συγκεκριμένο σχέδιο να μην είναι ριζοσπαστικό, είναι όμως ρεαλιστικό ως προς τις παραδοχές του και τις προτάσεις του προκειμένου να εφαρμοστεί με τις λιγότερες δυνατές κοινωνικές αντιστάσεις. Κανείς δεν θέλει να χάνει από την ιδιοκτησία του, όμως η εισφορά σε γη σε αυτή τη φάση που το Πικέρμι δεν έχε κορεστεί οικιστικά θα του δώσει και την απαραίτητη υποδομή για να μπορεί να λειτουργήσει ως πόλη και όχι ως χωριό. Κατά την άποψή μου το ισοζύγιο πρασίνου θα μπορούσε να είναι ακόμα καλύτερο, ιδίως στο νοτίως της Μαραθώνος τμήμα ώστε να έχουμε ακόμη υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης. Αν όμως μια τέτοια κίνηση σήμαινε αναμονή άλλων 20 ετών για να αποκτήσει σχέδιο το Πικέρμι, νομίζω ότι η υιοθέτησή του είναι μονόδρομος αν θέλουμε να δούμε να αλλάζει κάτι.

Η παραφιλολογία για την ELPEN

Δυστυχώς στην πολιτική αντιπαράθεση ενόψει των δημοτικών εκλογών, προτάθηκε ως μείζον από αυτούς που αντιδρούν στη μελέτη το θέμα της εξαίρεσης της ELPEN. Πράγματι, το παρόν σχέδιο εξαιρεί αυτή την έκταση μετά από εντολή του Δήμου Ραφήνας – Πικερμίου. Πολλοί επιχείρησαν να αναπτύξουν μια παραφιλολογία γύρω από αυτό το ζήτημα και να εντοπίσουν σχέσεις εξάρτησης για να πλήξουν τον δήμαρχο. Αυτό που έπληξαν δυστυχώς όμως ήταν το ίδιο το πολεοδομικό σχέδιο, αφού όλη η συζήτηση γύρω από αυτό δεν στάθηκε στα σημεία που χρήζουν βελτίωσης αλλά σε ανόητα συνθήματα και σενάρια για δήθεν δημιουργία Βιομηχανικής Ζώνης στο κέντρο του Πικερμίου. Μια τέτοια σεναριολογία πάσχει γιατί εξορισμού αδυνατεί να κατανοήσει τέσσερα πράγματα: α) ότι η ELPEN αποτελεί την 3η μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία της χώρας και απασχολεί εκατοντάδες άτομα στο Πικέρμι β) οι τρέχουσες χρήσεις γης στα εν λόγω γεωτεμάχια (γενική κατοικία, αμιγής κατοικία) δεν αποτυπώθηκαν ορθά στη ΖΟΕ Μεσογείων (2003) την οποία θα διορθώνουμε σε συνεργασία με το ΥΠΕΚΑ και μέσω της σύμβασης (16326/01-06-23) που έχουμε υπογράψει με το ΤΕΕ  γ) τυχόν ένταξη της ELPEN στο σχέδιο τώρα θα έθετε ζητήματα λειτουργίας του εργοστασίου, το οποίο θα έπρεπε να κλείσει σε 12 χρόνια υποχρεωτικά και γ) η ELPEN δύναται να ζητήσει Ειδικό Χωρικό Σχέδιο για επένδυσή της, αγνοώντας τον γενικό σχεδιασμό.

Συνεπώς πρέπει να εστιάσουμε στη μεγάλη εικόνα που δεν είναι άλλη από την εφαρμογή ενός ρεαλιστικού σχεδίου το οποίο φέρνει χωροταξική πολιτική στο Πικέρμι μετά από δεκαετίες ακινησίας και μας επιτρέπει να αλλάξουμε την όψη του οικισμού. Μπορεί να μην είναι τόσο ριζοσπαστικό ή «πράσινο» όσο κάποιοι ενδεχομένως να επιθυμούσαμε σίγουρα όμως είναι κοινωνικά και πρακτικά εφαρμόσιμο. Και αυτή είναι μια ευκαιρία που δεν εμφανίζεται συχνά.