Μια ταχέως διαδιδόμενη αισθητική θεραπεία από σπέρμα σολομού ή πέστροφας υπόσχεται ανανέωση της επιδερμίδας, την ώρα που ειδικοί προειδοποιούν για πιθανούς κινδύνους.

Μια κλινική αισθητικής στο νότιο Μάντσεστερ εφαρμόζει ολοένα συχνότερα θεραπείες με πολυνουκλεοτίδια, μικρά θραύσματα DNA που εξάγονται από σπέρμα σολομού ή πέστροφας.

Η μέθοδος, που προβάλλεται ως το επόμενο μεγάλο βήμα στην αναζωογόνηση του δέρματος, κερδίζει έδαφος μετά από δημόσιες αναφορές διασημοτήτων σε “θεραπείες με σπέρμα σολομού”.

Οι ουσίες εγχύονται σε συγκεκριμένες περιοχές του προσώπου με στόχο να ενεργοποιήσουν τα κύτταρα ώστε να παράγουν περισσότερο κολλαγόνο και ελαστίνη.

Οι υποστηρικτές της τεχνικής υποστηρίζουν ότι η ανθρώπινη βιολογία αποδέχεται εύκολα αυτά τα μόρια λόγω της ομοιότητας του ανθρώπινου με το ιχθυοειδές DNA.

Τα υποσχόμενα οφέλη και οι προειδοποιήσεις
Όλο και περισσότερα ινστιτούτα αναφέρουν αυξημένη ζήτηση τους τελευταίους 18 μήνες. Πελάτες σημειώνουν βελτιωμένη ενυδάτωση, πιο υγιή όψη και μείωση σημαδιών, όπως λεπτές γραμμές ή ουλές ακμής.

Παρ’ όλα αυτά, άλλοι χρήστες δεν παρατηρούν θεαματικές αλλαγές, καταγράφοντας απλώς αίσθηση σύσφιξης ή φρεσκάδας.

Το κόστος θεωρείται σημαντικό: κάθε συνεδρία κυμαίνεται από 200 έως 500 λίρες, με σύσταση για τρεις θεραπείες και επαναληπτικές συνεδρίες ανά έξι έως εννέα μήνες.

Παρά τη δημοφιλία της τεχνικής, αρκετοί δερματολόγοι εμφανίζονται επιφυλακτικοί. Ο Αυστραλός δερματολόγος Δρ Τζον Παλιιάρο δήλωσε στο BBC ότι δεν υπάρχουν ακόμη επαρκείς, μεγάλες και αξιόπιστες μελέτες που να αποδεικνύουν με σαφήνεια την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια των πολυνουκλεοτιδίων.

«Γνωρίζουμε τη σημασία των νουκλεοτιδίων στον οργανισμό, αλλά δεν υπάρχουν ισχυρά δεδομένα ότι το DNA σολομού δρα όπως τα δικά μας μόρια», αναφέρει, τονίζοντας ότι χρειάζονται περισσότερα χρόνια έρευνας πριν υιοθετηθεί ευρέως στην κλινική πράξη.

Όταν η θεραπεία φέρνει επιπλοκές
Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Μια 31χρονη στη Νέα Υόρκη εμφάνισε λοίμωξη, φλεγμονή και εντονότερους μαύρους κύκλους μετά τη θεραπεία, η οποία -όπως εκτιμά- εφαρμόστηκε σε υπερβολικό βάθος. Δέκα μήνες αργότερα, παραμένουν ίχνη ουλών, παρά τις πολλαπλές θεραπείες αποκατάστασης.

Οι συνηθισμένες παρενέργειες περιλαμβάνουν κοκκίνισμα, πρήξιμο και μελανιές, συνήθως προσωρινές. Σε λάθος εφαρμογή, όμως, μπορεί να παρουσιαστούν αποχρωματισμοί, λοιμώξεις ή αλλεργικές αντιδράσεις.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα πολυνουκλεοτίδια είναι δηλωμένα ως ιατρικές συσκευές από την MHRA, όχι ως φάρμακα, γεγονός που σημαίνει ότι δεν υπόκεινται στους ίδιους αυστηρούς κανόνες. Στις ΗΠΑ δεν έχουν εγκριθεί από τον FDA.

Οργανώσεις που παρακολουθούν τον χώρο της αισθητικής προειδοποιούν για προϊόντα αμφίβολης ποιότητας που κυκλοφορούν χωρίς επαρκείς δοκιμές. Επαγγελματίες του κλάδου υπογραμμίζουν ότι, παρότι οι θεραπείες μπορούν να είναι ασφαλείς όταν εφαρμόζονται από εξειδικευμένο προσωπικό με αξιόπιστα υλικά, η έλλειψη ρυθμίσεων αφήνει περιθώρια για κινδύνους.

Γιατροί που χρησιμοποιούν την τεχνική σημειώνουν ότι τα πολυνουκλεοτίδια αποτελούν απλώς ένα ακόμη εργαλείο στην αισθητική ιατρική, όχι πανάκεια. Υπάρχουν άλλες θεραπείες με ισχυρότερη επιστημονική τεκμηρίωση, ενώ η ανταπόκριση ποικίλλει σημαντικά από άτομο σε άτομο.

«Δεν υπάρχει μία θεραπεία που να λειτουργεί για όλους», αναφέρουν ειδικοί, τονίζοντας ότι η βιολογική αντίδραση του κάθε οργανισμού παραμένει συχνά απρόβλεπτη.

Θα μπορούσε η μακροζωία να «κρύβεται»… μέσα μας; «Ναι» υποστηρίζει νέα επιστημονική μελέτη.

Ερευνητές παρατήρησαν ότι τα βοηθητικά Τ λεμφοκύτταρα, ένας τύπος κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος που λειτουργούν ως συντονιστές της ανοσολογικής απόκρισης, μεταβάλλουν τη λειτουργία τους καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν – και αυτές οι αλλαγές φαίνεται να αντανακλούν τη βιολογική ηλικία ενός ατόμου, η οποία μπορεί να μην συμβαδίζει με τη χρονολογική.

Μέσα σε αυτές τις αλλαγές, η ερευνητική ομάδα εντόπισε μια μέχρι πρότινος άγνωστη ομάδα βοηθητικών Τ λεμφοκυττάρων που φαίνεται να εμφανίζονται πιο συχνά καθώς μεγαλώνουμε.

Η σημασία αυτής της ανακάλυψης για την μακροζωία, έγινε πιο ξεκάθαρη όταν μια ιαπωνική μελέτη σε υπεραιωνόβιους – άτομα που ζουν πολύ μετά τα 100 – αποκάλυψε ότι τα ίδια βοηθητικά Τ λεμφοκύτταρα ήταν σε αφθονία στο ανοσοποιητικό τους.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αυτά τα κύτταρα ίσως συμβάλλουν στη διατήρηση μιας ανοσολογικής απόκρισης που ταιριάζει καλύτερα στο εκάστοτε στάδιο της ζωής.

Τα ευρήματα της ομάδας δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στο Nature Aging.

Η μακροζωία «κρύβεται» στην ανοσολογική απόκριση;
Οι επιστήμονες περιγράφουν την γήρανση ως μια διαδικασία κατά την οποία τα κύτταρα χάνουν σταδιακά την ικανότητα να επιδιορθώνουν τις συνήθεις βλάβες.

Όταν συμβαίνει αυτό, το σώμα εμφανίζει σημάδια γήρανσης. Τα «γηρασμένα» κύτταρα, που υπό φυσιολογικές συνθήκες έχουν ένα ρυθμιστικό ρόλο, γίνονται επιβλαβή όταν συσσωρεύονται, καθώς μπορούν να προκαλέσουν φλεγμονές και βλάβες στους ιστούς.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι ένα μέρος των βοηθητικών Τ λεμφοκυττάρων, που αυξάνονται με την ηλικία, έχει απρόσμενα προστατευτικές ιδιότητες. Αυτά τα κύτταρα φαίνεται να βοηθούν στην απομάκρυνση των γηρασμένων κυττάρων, περιορίζοντας έτσι τις επιπτώσεις τους.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, η μείωση του αριθμού αυτών των βοηθητικών Τ κυττάρων σε πειραματόζωα φάνηκε να προκαλεί ταχύτερη γήρανση των ζώων, μειώνοντας τη διάρκεια ζωής τους. Ως εκ τούτου, αυτό το εξαιρετικά εξειδικευμένο υποσύνολο κυττάρων θα μπορούσε να παίζει σημαντικό ρόλο στην επιβράδυνση της γήρανσης.

Βιολογική ηλικία & ανοσοποιητικό
Παρατηρώντας ότι τα βοηθητικά Τ λεμφοκύτταρα αλλάζουν καθώς μεγαλώνουμε, διαδραματίζοντας πιθανώς κομβικό ρόλο στην διαδικασία της γήρανσης, οι ερευνητές ξεκίνησαν να παρακολουθούν αυτά τα «μοτίβα» ανοσίας σε συμμετέχοντες ηλικίας 30 ετών, ώστε να διαπιστώσουν πόσο γρήγορα γερνάει κανείς βιολογικά.

Έτσι, θα μπορούσαν να γίνουν έγκαιρα βήματα για μια πιο υγιή πορεία ζωής, αφού η βιολογική ηλικία μπορεί να διαφέρει κατά δεκαετίες από την χρονολογική, σημειώνουν οι ερευνητές.

Όπως εξηγούν: «Συνηθίζουμε να λέμε ότι για να αντιστρέψουμε τη γήρανση και να «αναζωογονηθούμε»,, πρέπει να επαναφέρουμε το ανοσοποιητικό μας στην ηλικία των 20 ετών. Ωστόσο, η έρευνά μας δείχνει ότι αυτό μπορεί να μην ισχύει. Ίσως δεν χρειαζόμαστε ένα υπερενισχυμένο ανοσοποιητικό, αλλά ένα ανοσοποιητικό που να λειτουργεί σωστά και να ταιριάζει στο στάδιο της ζωής που βρισκόμαστε».

Πέρα από την νέα γνώση που προσφέρουν στο τομέα της γήρανσης, τα κύτταρα αυτά θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε διαγνωστικές μεθόδους αλλά και σε μελλοντικές θεραπείες, καταλήγουν οι ερευνητές.

* Πηγή: Vita

Όταν ήμασταν μικροί, είχαμε πολλές ευκαιρίες να γνωρίσουμε παιδιά με παρόμοια ενδιαφέροντα και να συμμετάσχουμε σε κοινές δραστηριότητες στο σχολείο. Μεγαλώνοντας όμως, πολλές από αυτές τις φιλίες χάνονται και δεν… αναπληρώνονται. Και κάπως έτσι νιώθουμε πιο μόνοι.

Οι άνθρωποι είμαστε στην πορεία της ζωής πολύ απασχολημένοι για να κρατήσουμε επαφές, κάτι που μας καθιστά, απομονωμένους και, ειδικά στις μέρες μας, πιο αγχωμένους από ποτέ.

Αλήθεια, γιατί ακριβώς χάνεται στην ενήλικη ζωή ο υποστηρικτικός κοινωνικός κύκλος που κάποτε διατηρούσαμε τόσο εύκολα;

Φιλίες: 2 λόγοι που γίνονται τόσο δύσκολες με τα χρόνια
1. Περιμένουμε από τους άλλους να κάνουν την πρώτη κίνηση

Όταν είμαστε μικρότεροι, είμαστε συνήθως και πιο ανοιχτοί στο να γνωρίσουμε νέους ανθρώπους. Καθώς μεγαλώνουμε, γινόμαστε πιο επιφυλακτικοί. Κι εδώ έρχεται ο αυθορμητισμός να κάνει τη διαφορά.

Αν κάνουμε την πρώτη κίνηση και πλησιάσουμε άτομα με τα οποία πιστεύουμε ότι μπορεί να τα πάμε καλά, τότε ανοίγει ο δρόμος για να δημιουργηθούν φιλίες. Ακόμα και οι πιο απλές συζητήσεις με έναν άγνωστο μπορούν να έχουν θετική επίδραση στην ψυχική μας υγεία, όπως επιβεβαιώνει μελέτη.

Τι μπορούμε λοιπόν να κάνουμε πρακτικά;

Να πάμε σε μέρη που συχνάζουν άνθρωποι με κοινά με εμάς ενδιαφέροντα.
Να ξεκινάμε συζητήσεις και να ακούμε με ενδιαφέρον τους γύρω μας.
Ένας καφές, μια βόλτα με τα πόδια ή μια χαλαρή έξοδος, ενώνουν τους ανθρώπους και μπορούν να μετατρέψουν τις απλές γνωριμίες σε πραγματικές φιλίες. Χρειάζεται απλώς να αφήσουμε λίγο χρόνο ελεύθερο για τις κοινωνικές μας αλληλεπιδράσεις όπως ακριβώς κάνουμε με όλα τα υπόλοιπα πράγματα στη ζωή μας.
2. Είμαστε πολύ «αυστηροί» με τις σχέσεις

Ως ενήλικες, τα προγράμματά μας είναι γεμάτα και οι προτεραιότητες αλλάζουν, επομένως δεν μπορούμε να έχουμε τις ίδιες προσδοκίες από τις φιλίες μας. Η λύση σε αυτήν την περίπτωση βρίσκεται στην ευελιξία.

Όλοι έχουμε βρεθεί στη θέση να κάνουμε σχέδια για να συναντηθούμε, αλλά τελικά να καταλήγουμε να κοιμόμαστε περισσότερο το Σαββατοκύριακο και να ακυρώνονται τα ραντεβού. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι να διατηρήσουμε τις φιλίες μας ζωντανές, όπως ένα μήνυμα ή οι περιστασιακές σύντομες συνομιλίες. Για να παραμείνουν οι φιλίες μας ζωντανές μεγαλώνοντας, η σταθερή παρουσία με ενσυναίσθηση έχει μεγαλύτερη σημασία από το να συναντιόμαστε με τους άλλους ή να μιλάμε κάθε μέρα.

Τι λέει η επιστήμη για τις φιλίες μας ως ενήλικες
Μια συστηματική ανασκόπηση που δημοσιεύθηκε στο Frontiers in Psychology έδειξε ότι η ποιότητα των φιλικών σχέσεων και ο χρόνος που περνάμε με τους φίλους μας είναι ισχυροί προγνωστικοί παράγοντες για την ευημερία. Άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο είναι το να έχουμε περισσότερους φίλους, οι φίλοι μας να αντιδρούν θετικά όταν μοιραζόμαστε καλά νέα και να υποστηρίζουν την ανεξαρτησία μας.

Άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Advances in Life Course Research διαπίστωσε ότι καθώς μεγαλώνουμε, οι φιλίες μας μοιάζουν. Οι φίλοι μας δηλαδή τείνουν να έχουν ομοιότητες σε θέματα όπως το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο. Αυτό σημαίνει ότι συνήθως επιλέγουμε να συνδεθούμε με άτομα που έχουν κοινά χαρακτηριστικά ή ενδιαφέροντα. Ωστόσο, το να περιμένουμε από όλους τους φίλους μας να είναι ακριβώς όπως εμείς, συνήθως μας οδηγεί σε απογοήτευση.

Οι ενήλικες φιλίες ανθίζουν όταν αναγνωρίζουμε τα δικά μας ελαττώματα και ταυτόχρονα αποδεχόμαστε τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων, λένε οι ειδικοί. Αντί να περιμένουμε από τους φίλους μας να καλύπτουν όλες μας τις ανάγκες ή να ανταποδίδουν κάθε προσπάθεια που κάνουμε, μπορούμε να σκεφτούμε πώς τους προσεγγίζουμε εμείς.

Αν και οι φιλίες δεν πρέπει να είναι μονομερείς, αναπτύσσονται μόνο όταν προσφέρουμε ο ένας στον άλλον κατανόηση. Αφήνοντας στην άκρη τις αυστηρές προσδοκίες, δημιουργούμε τον χώρο για μια ουσιαστική σύνδεση.

Εστιάζοντας στο να είμαστε παρόντες και αποδεχόμενοι την ανεξέλεγκτη ροή της σύγχρονης ζωής, οι σχέσεις μας μπορούν να αντέξουν στο χρόνο.

* Πηγή: Vita