Αποδεδειγμένα, τρία πράγματα γοητεύουν περισσότερο τον Ντόναλντ Τραμπ: η χλιδή, η ισχύς και η κολακεία.
Θα του προσφερθούν πλουσιοπάροχα αυτό το διήμερο στη Βρετανία, κατά την ιστορική -ως άνευ προηγουμένου- δεύτερη (μετά το 2019) επίσημη επίσκεψή του, συνοδεία της «πρώτης κυρίας» Μελάνια, κατόπιν βασιλικής πρόσκλησης -εν προκειμένω από τον βασιλιά Κάρολο Γ’- και με πρωτόγνωρες τιμές σε ξένο ηγέτη.
Υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και μακριά από τις αντιαμερικανικές διαδηλώσεις, το προεδρικό ζεύγος των ΗΠΑ θα περάσει την πρώτη ημέρα της επίσκεψης πίσω από τα περίκλειστα τείχη του Κάστρου του Ουίνδσορ, στη νότια Αγγλία, με βασιλική μεγαλοπρέπεια και επιστέγασμα ένα επίσημο δείπνο.
Όμως το βασικό «μενού» είναι στη συνάντηση της Πέμπτης με τον -βαλλόμενο πανταχόθεν στο εσωτερικό της χώρας του- Κιρ Στάρμερ, στην εξοχική κατοικία του Βρετανού πρωθυπουργού στο Τσέκερς, στη νοτιοανατολική Αγγλία.
Στο φόντο είναι δύο καταστροφικοί πόλεμοι, στην Ουκρανία και στη Γάζα, το μέλλον του ΝΑΤΟ και της ευρωπαϊκής ασφάλειας, αλλά πρωτίστως η «ειδική σχέση» μεταξύ ΗΠΑ και Βρετανίας σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.
Ενδεδυμένη με βασιλική γοητεία, ως μοχλό άσκησης ήπιας ισχύος, επιδίωξη του Στάρμερ είναι να αναδείξει τη Βρετανία και τον ίδιο προσωπικά σε αξιόπιστο σύμμαχο των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή και «γεφυροποιό» με την επανεξοπλιζόμενη και σε γεωπολιτικό «ίλιγγο» Ευρώπη.
Αυτά, εν μέσω θεμελιωδών διμερών διαφορών, μιας σπειροειδούς κυβερνητικής κρίσης στο Λονδίνο και ανόδου της φιλοτραμπικής ακροδεξιάς στη Βρετανία.
Τούτων λεχθέντων, ο Στάρμερ επενδύει στη βασιλικά «επιχρυσωμένη» επίσκεψη του Τραμπ για διμερείς οικονομικές συμφωνίες ύψους άνω των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων, πέραν της εμπορικής συμφωνίας με την Ουάσιγκτον εν μέσω των δασμολογικών πολέμων της εποχής Τραμπ 2.0.
Επικεντρώνονται σε τρεις πυλώνες: τεχνολογία, πυρηνική ενέργεια και αμυντική βιομηχανία, με στόχο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και μακροπρόθεσμης μείωσης των τιμών ενέργειας, εν μέσω κρίσης κόστους ζωής και κλιμακούμενης αμφισβήτησης της ηγεσίας του Στάρμερ.
«Παρελθέτω απ’ εμού»… τη λέξη από «Ε»!
Υπό διαφορετικές συνθήκες -όπως π.χ. ίσχυε τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν ο Στάρμερ καλόπιανε τον Τραμπ, παραδίδοντάς του τότε στον Λευκό Οίκο τη «χρυσή» πρόσκληση του βασιλιά Καρόλου- η επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου θα αποτελούσε μια πρώτης τάξεως αφορμή για δημόσιες σχέσεις.
Τώρα, ωστόσο, αμφισβητείται ακόμη και το εάν μπορεί να λειτουργήσει ως πολιτικός αντιπερισπασμός, ένθεν κακείθεν.
Η δολοφονία του τραμπικού podcaster και influencer Τσάρλι Κερκ έχει δώσει «λαβή» στον Τραμπ για περαιτέρω στρατιωτικοποίηση στις ΗΠΑ, στο όνομα πλέον και αυτού που ο Λευκός Οίκος αποκαλεί «εσωτερική τρομοκρατία» της «ακροαριστεράς», συνδυασμένη με κατά το δοκούν ρητορική του περί ελευθερίας της έκφρασης.
Στοιχεία της βρετανικής ακροδεξιάς έκαναν ήδη επίδειξη δύναμης στο Λονδίνο, με τον τεχνο-ολιχάρχη πρώην «κολλητό» του Τραμπ, Έλον Μασκ, να καλεί σε ανατροπή της κεντροαριστερής κυβέρνησης των Εργατικών.
Αν και ο Στάρμερ καταδίκασε τις δηλώσεις, δέχεται τώρα αυξανόμενες εσωκομματικές πιέσεις να κάνει -μεταξύ πολλών άλλων- περισσότερα απέναντι στο αυξανόμενο εθνικιστικό αίσθημα στη Βρετανία, που τροφοδοτείται από τον τραμπισμό και έχει εκτοξεύσει δημοσκοπικά τα ποσοστά του κόμματος Reform UK του πρώην «Mr. Brexit» Νάιτζελ Φάρατζ.
Ωστόσο τη μεγαλύτερη σκιά σε αυτή την κατά τα λοιπά ιστορική επίσκεψη ρίχνει, μοιραία, το σκάνδαλο Τζέφρι Έπσταϊν.
Ενόσω «στοιχειώνει» τη δεύτερη προεδρία Τραμπ, προκαλώντας ρωγμές στην MAGA εκλογική του βάση, έχει πυροδοτήσει πολιτικό σάλο στο Λονδίνο, μετά την πρόσφατη απόλυση του νέου πρεσβευτή του Ηνωμένου Βασιλείου στις ΗΠΑ, Πίτερ Μάντελσον, λόγω της αποκαλυφθείσας στενής φιλίας του με τον εκλιπόντα σεξουαλικό εγκληματία.
Λίγο μάλιστα πριν προσγειωθεί το αμερικανικό προεδρικό αεροσκάφος στο Λονδίνο, το βράδυ της Τρίτης, η υπόθεση Μάντελσον αποτελούσε αντικείμενο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης σε έκτακτη συνεδρίαση της Βουλής των Κοινοτήτων, εγείροντας νέα ερωτήματα για την πολιτική μακροημέρευση του Στάρμερ.
Ακόμη και η συνάντηση Καρόλου-Τραμπ επισκιάζεται εν τω μεταξύ από το σκάνδαλο Έπσταϊν, λόγω της εμπλοκής του πρίγκιπα Άντριου, αδελφού του Βρετανού μονάρχη.
Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας
Επισκεπτόμενος τη Βρετανία, ο Ντόναλντ Τραμπ «σκοπεύει να είναι ο τέλειος φιλοξενούμενος και σχεδιάζει να αποφύγει οτιδήποτε πολύ αμφιλεγόμενο κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Βρετανία», γράφει η Daily Telegraph.
«Ανυπομονεί εδώ και μήνες να επιθεωρήσει τη φρουρά στο Κάστρο του Ουίνδσορ και δεν θέλει τίποτα να του το χαλάσει».
Επιπλέον, «αν και δεν είναι ένας τυπικός πολιτικός», επισημαίνει το δημοσίευμα, «αυτό που αναγνωρίζει είναι η αφοσίωση και οι κρίσεις».
Κι έτσι, απέναντι «σε έναν οικοδεσπότη που αντιμετωπίζει τα δικά του προβλήματα» -και είναι πρόθυμος να υπογράψει πλήθος συμφωνιών, καθώς αναζητά πολιτικό «σωσίβιο»- «θέλει να είναι επιεικής με τον Στάρμερ».
Το ίδιο έκανε και κατά την πρόσφατη, άτυπη συνάντησή τους στη Σκωτία, στο πλαίσιο της ιδιωτικού χαρακτήρα επίσκεψης του Τραμπ, τον περασμένο Ιούλιο.
Αυτή τη φορά η στάση του θα φανεί επί της ουσίας στην κοινή συνέντευξη Τύπου που έχει προγραμματιστεί το απόγευμα της Πέμπτης, με την οποία ολοκληρώνεται η κρατική επίσκεψη.
Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πώς θα αντιδράσει ο απρόβλεπτος Αμερικανός πρόεδρος σε άβολες ερωτήσεις.
Όσοι αντιτίθενται εν τω μεταξύ στην επίσκεψή του στη Βρετανία κατηγορούν την κυβέρνηση Στάρμερ ότι «νομιμοποιεί έναν ηγέτη που τροφοδότησε τη διχόνοια, αποδυνάμωσε τους δημοκρατικούς κανόνες και απέρριψε τον επείγοντα χαρακτήρα της κλιματικής αλλαγής», γράφει η βρετανική εφημερίδα The Independent.
«Άλλοι υποστηρίζουν ότι η διπλωματία απαιτεί ρεαλισμό», αναφέρει.
«Ό,τι και να πιστεύει κανείς για τον Τραμπ προσωπικά», παραμένει «ένας κρίσιμος σύμμαχος για το εμπόριο, την άμυνα και την παγκόσμια ασφάλεια».
Ακόμη και στους Εργατικούς, ωστόσο, ολοένα και λιγότεροι είναι πλέον αυτοί που πιστεύουν ότι, σε αυτή την αγγλοσαξωνική «ειδική σχέση», ο κερδισμένος θα είναι η Βρετανία.
Ακόμη περισσότεροι εκφράζουν, δε, αμφιβολίες για το εάν ο Σερ Κιρ Στάρμερ θα παραμείνει στην εξουσία, πριν φτάσει στο τέλος της η εποχή Τραμπ 2.0 στις ΗΠΑ.
