Το σεξ είναι ένα θέμα που μπορεί να προκαλέσει πολλά και περίπλοκα συναισθήματα. Ακόμη και τα πιο ανοιχτά άτομα, μπορεί να αισθάνονται σύγχυση και αβεβαιότητα όταν φέρνουν έντονα διεγερτικές, ερωτικές εικόνες -γνωστές και ως ερωτικές φαντασιώσεις- στο μυαλό τους.

Το να πιστεύεις ότι οι ερωτικές φαντασιώσεις που έχεις δεν είναι φυσιολογικές, μπορεί να συμβεί. Όμως, το πιθανότερο είναι ότι ακόμη και οι πιο ταμπού φαντασιώσεις σου, είναι απολύτως φυσιολογικές και υγιείς. Μάλιστα, όσοι έχουν ερωτικές φαντασιώσεις, βιώνουν λιγότερο άγχος και έχουν μεγαλύτερη αίσθηση αυτοεκτίμησης. Δηλώνουν την υγιή σεξουαλική ζωή, ενώ αντίθετα η έλλειψή τους συχνά προσδιορίζει την καταπιεσμένη και ίσως προβληματική σεξουαλική δραστηριότητα.

Η ονειροπόληση γύρω από το σεξ είναι απολύτως φυσιολογική και το να ενεργείς βάσει μιας φαντασίωσης, μπορεί ακόμη και να βελτιώσει μια σχέση. Απλώς βεβαιώσου ότι έχεις τη συγκατάθεση του/της συντρόφου σου και ότι ακολουθείς την εκάστοτε νομοθεσία σχετικά με το γυμνό και το σεξ. Παρακάτω θα βρεις παραδείγματα μερικών από τις πιο συνηθισμένες φαντασιώσεις που βιώνουν οι άνθρωποι.

Φαντασιώσεις για σεξ με πολλούς συντρόφους

 

Pexels

 

Το σεξ με πολλούς συντρόφους περιλαμβάνει σεξ με περισσότερους από έναν συντρόφους του ίδιου ή διαφορετικού φύλου. Μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Archives of Sexual Behavior στην οποία συμμετείχαν 274 φοιτητές από τον Καναδά, αποκάλυψε ότι το 64% των συμμετεχόντων είχε κάποιο ενδιαφέρον για το σεξ με πολλούς συντρόφους.

Μια άλλη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Personality and Individual Differences, στην οποία συμμετείχαν 788 Βρετανοί ενήλικες, διαπίστωσε ότι οι άνδρες ειδικά, μπορεί να φαντασιώνονται περισσότερα για το σεξ με πολλούς συντρόφους. Οι άνδρες συμμετέχοντες στη μελέτη, είχαν περισσότερες πιθανότητες να φαντασιώνονται σεξ με πολλά άτομα και με ανώνυμους συντρόφους. Εντωμεταξύ, οι φαντασιώσεις των γυναικών ήταν πιο πιθανό να περιλαμβάνουν συντρόφους του ίδιου φύλου και διάσημους ανθρώπους.

Ερωτικές φαντασιώσεις με κυριαρχικό ή σκληρό σεξ

Το σκληρό σεξ είναι μια σεξουαλική πράξη επιθετική, ζωώδης και ίσως κάπως βίαιη. Συχνά απεικονίζεται ως πιο παθιασμένο από άλλα είδη σεξ, αλλά μπορεί επίσης να συσχετιστεί με  καταχρηστικό σεξ. Ωστόσο, το σκληρό σεξ δεν είναι εγγενώς επικίνδυνο ή καταχρηστικό.

Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το BDSM, το οποίο περιλαμβάνει όρους όπως πειθαρχία, κυριαρχία, υποταγή, σαδισμός και μαζοχισμός. Το BDSM περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές αποχρώσεις που συχνά θεωρούνται άτυπες σεξουαλικές πρακτικές. Το κυριαρχικό ή υποτακτικό σεξ, συχνά περιλαμβάνει τη συναινετική ανάληψη και παραίτηση της εξουσίας μεταξύ των εμπλεκομένων. Μπορεί να περιλαμβάνει το δέσιμο του συντρόφου σας, αλλά και ένα ολόκληρο φάσμα άλλων συμπεριφορών και συναισθηματικών εμπλοκών.

Μερικοί άνθρωποι διεγείρονται ερωτικά με παιχνίδια κυριαρχίας, άλλοι από έντονο σωματικό πόνο. Το ψυχολογικό παιχνίδι ρόλων – όπως αυτό μεταξύ δασκάλου και μαθητή ή αφεντικού και υπαλλήλου – μπορεί επίσης να θεωρηθεί BDSM καθώς περιλαμβάνει ανταλλαγή δύναμης.

Ο Justin Lehmiller, ένας κοινωνικός ψυχολόγος του οποίου η έρευνα επικεντρώνεται στη σεξουαλικότητα, ανακάλυψε ότι αυτή η φαντασίωση είναι εξαιρετικά δημοφιλής. Ειδικότερα, η έρευνα του σε 4.000 Αμερικανούς διαπίστωσε ότι το 93% των γυναικών και το 81% των ανδρών είχαν φαντασιωθεί ότι υπόκεινται σε σεξουαλική κυριαρχία. Επιπλέον, το 85% των ανδρών και το 76% των γυναικών είχαν φαντασιωθεί ότι ήταν σεξουαλικά κυρίαρχοι.

Φαντασιώσεις με ηδονοβλεψία ή επιδειξιομανία

Ηδονοβλεψία είναι η διέγερση που προκαλείται από την παρακολούθηση ενός ανυποψίαστου ατόμου ή ατόμων, να εμπλέκονται σε μια ιδιωτική ή σεξουαλική πράξη. Σχετική μελέτη,  βρήκε ότι το 54% των ανδρών έχουν ηδονοβλεπτικές φαντασιώσεις. Άλλη, διαπίστωσε ότι από τους 2.450 ενήλικες που ερωτήθηκαν, το 7,7% είχε αναφέρει ότι διεγείρεται βλέποντας άλλους ανθρώπους να κάνουν σεξ.

Η επιδειξιομανία βρίσκεται στο άλλο άκρο της ηδονοβλεψίας. Είναι η πράξη του να διεγείρεσαι από άλλους που σε παρακολουθούν συναινετικά να κάνεις σεξ ή εκθέτοντας μέρη του σώματός σου σε ανυποψίαστους.

Και οι δύο αυτές περιπτώσεις θεωρούνται προβληματικές, εάν κάποιος δεν είναι σε θέση να ελέγξει τις ορμές του, εάν η φαντασίωση προκαλεί συναισθηματική δυσφορία ή όταν προκύπτουν νομικά ζητήματα. Ουσιαστικά είναι ερωτικές φαντασιώσεις που θα πρέπει να μείνουν μόνο στο μυαλό σου.

Σεξ σε δημόσιο χώρο ή σε ασυνήθιστη τοποθεσία

Το σεξ σε δημόσιο χώρο είναι μια άλλη δημοφιλής φαντασίωση που μπορεί να εμπίπτει στην επιδειξιομανία. Στην ίδια έρευνα του Lehmiller, βρέθηκε ότι το 81% των ανδρών και το 84% των γυναικών διεγείρονταν από μια δημόσια ερωτική φαντασίωση.

Και σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, οι φαντασιώσεις σου παίζουν με το νόμο, οπότε μάλλον θα πρέπει να μην αναλάβεις δράση.

Roleplay και cosplay

Μπορεί τα ονόματά τους να μοιάζουν, όμως δεν είναι το ίδιο. Το παιχνίδι ρόλων (roleplay) και το cosplay είναι ξεχωριστές φαντασιώσεις. Το παιχνίδι ρόλων είναι η υπόθεση μιας άλλης ταυτότητας. Κατά τη διάρκεια μιας σεξουαλικής πράξης, το παιχνίδι ρόλων μπορεί να είναι μέρος πολλών από τις παραπάνω φαντασιώσεις.

Το cosplay είναι η πράξη του να ντύνεσαι σαν κάποιον ή κάτι άλλο, συχνά από βιβλίο, ταινία ή βιντεοπαιχνίδι. Δεν είναι εγγενώς σεξουαλικό, αλλά μερικοί άνθρωποι απολαμβάνουν να υποδύονται έναν χαρακτήρα κατά τη διάρκεια του σεξ.

Δυστυχώς, δεν έχει γίνει μεγάλη έρευνα για το θέμα του roleplay ή του cosplay. Ένα τεύχος στο International Journal of Roleplaying υποδηλώνει ότι αυτό συμβαίνει επειδή οι σεξολόγοι θεωρούν ότι είναι ένας «ασήμαντος παράγοντας προκαταρκτικών παιχνιδιών», και ως εκ τούτου, δεν περιλαμβάνεται ρητά στα ερωτηματολόγια έρευνας.

Ρομαντικό σεξ

Το ρομαντικό σεξ είναι διαφορετικό από πολλές φαντασιώσεις, επειδή δεν υπάρχει συγκεκριμένος ορισμός – αυτό που είναι ρομαντικό για ένα άτομο μπορεί να διαφέρει για ένα άλλο.

Θεωρητικά, κάθε είδους σεξ μπορεί να είναι ρομαντικό. Το ρομαντικό σεξ είναι μια σεξουαλική σχέση στην οποία υπάρχει μια συναισθηματική και ερωτική σχέση. Θα μπορούσε να είναι μακρά και αργή και αισθησιακή, θα μπορούσε να είναι ταντρικό σεξ. Θα μπορούσε να έχει κάποιο στοιχείο BDSM.

Ο Lehmiller αναφέρει ότι βρίσκει τις ρομαντικές σεξουαλικές φαντασιώσεις πιο δημοφιλείς μεταξύ των νεότερων ερωτηθέντων στην έρευνά του. Βρήκε επίσης ότι το 91% των στρέιτ ανδρών, το 88% των στρέιτ γυναικών και το 87% των ομοφυλόφιλων και αμφιφυλόφιλων ανδρών και γυναικών, φαντασιώνονται για τον τρέχοντα σύντροφό τους – καθιστώντας τους συντρόφους, το πιο συνηθισμένο άτομο που φαντασιώνονταν οι ερωτηθέντες.

Gender bending και ομοερωτισμός

Gender bending (κάμψη φύλου) είναι όταν ένα άτομο αμφισβητεί τα στερεότυπα και το δυαδικό σύστημα που δημιουργεί το φύλο του. Οι gender bending φαντασιώσεις απελευθερώνουν σεξουαλικά τα άτομα, από την κοινωνική καταπίεση που μπορεί να προκαλεί το φύλο τους.

Ο ομοερωτισμός είναι μια φαντασίωση που περιλαμβάνει σεξουαλικές πράξεις με μέλη του ίδιου φύλου. Μπορεί να βιωθεί από άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως ετεροφυλόφιλοι και όχι μόνο από ομοφυλόφιλους ή queer.

Σχετική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Social Forces υποδηλώνει ότι το 3,6% έως 4,1% των ανδρών και το 7,6% έως 9,5% των γυναικών αναφέρουν κάποιο επίπεδο σεξουαλικής ή ρομαντικής έλξης για το ίδιο φύλο.

Επιπλέον, η σεξουαλική επιθυμία δεν καθορίζει τη σεξουαλική μας ταυτότητα. Για παράδειγμα, μια ετεροφυλόφιλη γυναίκα cisgender που βρίσκεται σε μια σεξουαλικά ικανοποιητική σχέση με έναν άνδρα cisgender, μπορεί ακόμα να έχει φαντασιώσεις για άλλες γυναίκες.

Διανύουμε τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, αλλά όλοι ξέρουμε ότι ο συγκεκριμένος μήνας – για την Ελλάδα μιλάμε – είναι στην ουσία μια μικρή παράταση του καλοκαιριού. Και το καλοκαίρι στη χώρα μας, εκτός από νησιά, καλαμαράκια και όμορφα ηλιοβασιλέματα, σημαίνει ζέστη. Υπερβολική ζέστη.

Αλλά οι περισσότεροι δεν χρειάζεται να ανησυχούν, καθώς στο σπίτι τους υπάρχει κλιματισμός. Το ερώτημα όμως είναι, μπορούμε όντως να αρρωστήσουμε από το air condition; Ίσως ακούγεται κάπως υπερβολικό, όμως αποτελεί μια πραγματικότητα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν το χρησιμοποιούν από φόβο μήπως και βγάλουν από το ντουλάπι τα χαρτομάντηλα. Τι έχει να πει η μικροβιολόγος Primrose Freestone για όλα αυτά;

Αν ένα σύστημα κλιματισμού παρουσιάσει βλάβη ή δεν συντηρείται σωστά, μπορεί να μολυνθεί από παθογόνους μικροοργανισμούς. Αυτό μπορεί να μετατρέψει τη μονάδα του κλιματιστικού σε πιθανή πηγή πολλών αερομεταφερόμενων λοιμώξεων – από το απλό κρυολόγημα μέχρι και την πνευμονία.

Τα «άρρωστα» κτίρια

Το «σύνδρομο άρρωστου κτιρίου» είναι ο γενικός όρος για τα συμπτώματα που μπορεί να εμφανιστούν μετά από παρατεταμένη παραμονή σε χώρους με κλιματισμό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ζαλάδα, βουλωμένη ή με καταρροή μύτη, επίμονο βήχα, εξανθήματα στο δέρμα, δυσκολία συγκέντρωσης και κόπωση.

Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα που εργάζονται σε γραφεία, αλλά μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε περνάει πολύ χρόνο σε κλιματιζόμενα κτίρια, όπως νοσοκομεία.

Πιστεύεται ότι μια αιτία του συνδρόμου είναι οι ελαττωματικά κλιματιστικά. Όταν μια μονάδα δεν λειτουργεί σωστά, μπορεί να απελευθερώσει αλλεργιογόνα, χημικές ουσίες και μικροοργανισμούς στον αέρα που κανονικά θα είχε παγιδεύσει.

Επίσης, κακοσυντηρημένα συστήματα κλιματισμού μπορεί να φιλοξενούν βακτήρια που προκαλούν σοβαρές λοιμώξεις.

Λοιμώξεις

Το βακτήριο Legionella pneumophila προκαλεί τη νόσο των Λεγεωνάριων, μια λοίμωξη των πνευμόνων που μεταδίδεται με την εισπνοή σταγονιδίων νερού που περιέχουν το βακτήριο. Αναπτύσσεται σε υγρό περιβάλλον, όπως σε τζακούζι ή σε συστήματα κλιματισμού.

Η λοίμωξη συνήθως εμφανίζεται σε κοινούς χώρους, όπως ξενοδοχεία, νοσοκομεία ή γραφεία, όπου έχει μολυνθεί το δίκτυο νερού. Τα συμπτώματα μοιάζουν με αυτά της πνευμονίας: βήχας, δύσπνοια, πόνος στο στήθος, πυρετός και γενικά συμπτώματα γρίπης. Εμφανίζονται συνήθως 2–14 ημέρες μετά την έκθεση.

Μυκητιασικές και ιογενείς λοιμώξεις

Η συσσώρευση σκόνης και υγρασίας μέσα στα συστήματα κλιματισμού μπορεί να δημιουργήσει ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης και άλλων παθογόνων μικροβίων. Έρευνες σε νοσοκομειακά συστήματα AC έχουν βρει μύκητες όπως Aspergillus, Penicillium, Cladosporium και Rhizopus, οι οποίοι συσσωρεύονται στις υγρές περιοχές των συστημάτων εξαερισμού.

Ο Aspergillus, για παράδειγμα, μπορεί να προκαλέσει πνευμονία, αποστήματα στους πνεύμονες, τον εγκέφαλο, το ήπαρ, τον σπλήνα, τα νεφρά και το δέρμα, ενώ μπορεί να μολύνει και εγκαύματα ή πληγές. Τα συμπτώματα των μυκητιασικών λοιμώξεων είναι κυρίως αναπνευστικά: επίμονος βήχας ή συριγμός, πυρετός, δύσπνοια, κόπωση και ανεξήγητη απώλεια βάρους.

Ωστόσο, οι κλιματιστικές μονάδες μπορούν επίσης να βοηθήσουν στον περιορισμό της μετάδοσης ιών. Έρευνες δείχνουν ότι οι καλά συντηρημένες και απολυμασμένες μονάδες μπορούν να μειώσουν τα κυκλοφορούντα επίπεδα κοινών ιών, συμπεριλαμβανομένου του κορονοϊού.

Η Αγγλίδα καλλιτέχνις Tracey Emin θα εγκαινιάσει τη μεγαλύτερη έκθεση της καριέρας της στην Tate Modern την ερχόμενη άνοιξη, παρουσιάζοντας τα σημαντικότερα έργα της από μια εικαστική πορεία 40 ετών. Κι αν πριν από κάποιο διάστημα μεγάλη συζήτηση έγινε για το κατά πόσο μπορεί μια μπανάνα, κολλημένη με χαρτοταινία στον τοίχο να είναι τέχνη και να πωλείται 6,2 εκατ. δολάρια, στην περίπτωση της Emin μιλάμε για ένα άστρωτο και βρώμικο κρεβάτι.

Η έκθεση με τίτλο “A Second Life” στην Tate θα περιλαμβάνει μερικά από τα πιο διάσημα έργα της Emin, όπως το πολυσυζητημένο και υποψήφιο για το βραβείο Turner “My Bed” (Το κρεβάτι μου, 1998), καθώς και έργα που δεν έχουν παρουσιαστεί ποτέ ξανά στο κοινό.

«Είμαι πολύ ενθουσιασμένη που θα κάνω μια έκθεση στην Tate Modern», δήλωσε η Emin. «Για μένα είναι ένα από τα σπουδαιότερα διεθνή μουσεία σύγχρονης τέχνης στον κόσμο, και βρίσκεται εδώ στο Λονδίνο. Νιώθω ότι αυτή η έκθεση … θα αποτελέσει για μένα σημείο αναφοράς. Μια στιγμή στη ζωή μου από την οποία κοιτάζω πίσω και προχωράω μπροστά. Μια αληθινή γιορτή της ζωής».

Η 62χρονη εικαστικός, γνωστή όχι μόνο για το περίφημο… κρεβάτι της, αλλά και για το έργο “Everyone I Have Ever Slept With” 1963-1995 (The Tent), έχει ιδρύσει τη δική της σχολή τέχνης και έχει ανοίξει έναν νέο δημιουργικό κύκλο μετά τη διάγνωση επιθετικού καρκίνου της ουροδόχου κύστης, πριν από πέντε χρόνια.

Tracey Emin, 1998, ‘My Bed’ AP Photo/Lefteris Pitarakis

Η έκθεση θα καταγράψει την πορεία της Emin πριν και μετά την ασθένεια και τις χειρουργικές επεμβάσεις. Η εικαστικός, γνωστή για τον εξομολογητικό χαρακτήρα του έργου της, έχει μιλήσει ανοιχτά για την εμπειρία της με τον καρκίνο, τη χειρουργική επέμβαση που υποβλήθηκε, καθώς και το γεγονός ότι πλέον ζει με άνοιγμα στην κοιλιακή χώρα και σακουλάκι ουροστομίας..

Το κρεβάτι της Emin και για πόσα χρήματα δημοπρατήθηκε

Ακόμα βρώμικο και ανακατεμένο και ταυτόχρονα ένα από τα πιο συγκινητικά έργα της σύγχρονης τέχνης, το My Bed (1998) της Tracey Emin μας έδωσε μια αποκαλυπτική ματιά στον τρόπο ζωής μιας απελπισμένης 35χρονης καλλιτέχνιδας. Τα τσαλακωμένα σεντόνια έχουν επάνω ό,τι μπορείς να φανταστείς ότι φέρει… επιθήλια της Emin (!) ενώ είναι εμφανής μέχρι και ο λεκές από την περίοδό της. Όταν το έργο μπήκε στη βραχεία λίστα για το βραβείο Turner το 1999 (και δεν κέρδισε), προκάλεσε τέτοιο επικοινωνιακό σάλο, ώστε η Tate κατέγραψε αριθμό επισκεπτών-ρεκόρ στην ιστορία της.

Tracey Emin, 1998, ‘My Bed’ AP Photo/Alastair Grant

Η ιδέα για αυτό το εμβληματικό έργο ήρθε στην καλλιτέχνιδα σαν επιφοίτηση, ύστερα από μια εβδομάδα που πέρασε στο κρεβάτι της, βυθισμένη στην κατάθλιψη μετά από έναν τραυματικό χωρισμό. Σχεδόν αναίσθητη και ακόμη μεθυσμένη, η Emin συνειδητοποίησε: «Ξαφνικά σκέφτηκα, ότι αυτό είναι φρικτό. Και μετά όλα άλλαξαν για μένα. Έπαψε να είναι φρικτό και άρχισε να είναι όμορφο. Γιατί δεν είχα πεθάνει, έτσι δεν είναι;». Πολύ απλά, πήρε το κρεβάτι της από το διαμέρισμα δημοτικής κατοικίας στο Waterloo και το εξέθεσε αυτούσιο.

Αυτό το κρεβάτι αποτελεί πλέον μνημείο της δικής της ιστορίας, ένα “φάντασμα” από το παρελθόν της: «Υπάρχουν πράγματα πάνω σε εκείνο το κρεβάτι που πλέον έχουν τη θέση τους στην ιστορία. Ακόμα και μορφές αντισύλληψης, το γεγονός ότι δεν έχω πια περίοδο, το γεγονός ότι η ζώνη που έμπαινε στη μέση μου τώρα χωράει μόνο στον μηρό μου».

Ίσως είναι το μοναδικό έργο που μπορεί να σταθεί απέναντι στο “The Physical Impossibility of Death in the Mind of Someone Living” του Damien Hirst ως το πιο διάσημο δημιούργημα του κινήματος YBA (Young British Artists) της δεκαετίας του ’90. Δημιουργήθηκε σε μια εποχή που η βρετανική εικαστική σκηνή βρισκόταν στο απόγειό της, «όταν όλα είχαν να κάνουν με το cool Britannia και τον παράγοντα του σοκ», όπως είπε η ίδια η καλλιτέχνιδα. Κάθε φορά που το έργο εκτίθεται, η Tracey Emin αφιερώνει χρόνο για να ανασυνθέσει η ίδια την εγκατάσταση, τοποθετώντας προσεκτικά τα λερωμένα χαρτομάντιλα, το λιπαντικό, τα χρησιμοποιημένα προφυλακτικά, τις παντόφλες και τα αποτσίγαρα.

Tracey Emin, 1998, ‘My Bed’ AP Photo/Lefteris Pitarakis

Σε έντονη αντίθεση με το διάσημο Bed (1955) του Robert Rauschenberg, όπου ο καλλιτέχνης ζωγράφισε πάνω στα σεντόνια του επειδή δεν είχε άλλο υλικό, η Tracey Emin συγχώνευσε την τέχνη με τη ζωή της, εκθέτοντας κάτι απόλυτα προσωπικό και οικείο. Αυτή η εξομολογητική, ειλικρινής τέχνη δημιούργησε μια σχέση με το κοινό, που μπορούσε να ταυτιστεί με τα παγκόσμια θέματα της απώλειας και της αποξένωσης. Η προσωπική αλήθεια, όπως σημείωσε η συγγραφέας Jeanette Winterson, “υπερβαίνει την κουλτούρα του εγώ και μετατρέπεται σε συλλογική κάθαρση“.

Το έργο αγοράστηκε αρχικά από τον Charles Saatchi το 2000 έναντι 150.000 λιρών, ενώ το 2015 βγήκε σε δημοπρασία στον οίκο Christie’s στο Λονδίνο και πουλήθηκε έναντι 2,5 εκατομμυρίων λιρών (τιμή κατακύρωσης συν προμήθεια αγοραστή) – υπερδιπλάσιο της αρχικής εκτίμησης. Παρόλο που η τιμή ήταν απαγορευτική για την Tate, ο αγοραστής, ο γνωστός Γερμανός επιχειρηματίας και συλλέκτης τέχνης Κόμης Christian Duerckheim, παραχώρησε γενναιόδωρα το έργο με δεκαετή δανεισμό στο μουσείο. «Πάντα θαύμαζα την ειλικρίνεια της Tracey, αλλά αγόρασα το My Bed επειδή είναι μια μεταφορά της ζωής», δήλωσε λίγο μετά την αγορά του, «εκεί όπου αρχίζουν τα προβλήματα και πεθαίνει η λογική».

Tracey Emin, 1998, ‘My Bed’ AP Photo/Matt Dunham

Η Tracey Emin θέλει να βλέπουμε το My Bed ως «πορτρέτο μιας νεότερης γυναίκας και πώς ο χρόνος επηρεάζει όλους μας. Εξακολουθώ να είμαι πολύ περήφανη γι’ αυτό και ευγνώμων που το αγόρασε ο σωστός άνθρωπος».

25 χρόνια Tate Modern – “Ήμουν παρούσα στα εγκαίνια”

«Είμαι πραγματικά χαρούμενη που δεν πέθανα και που είμαι εδώ για να δω αυτή την έκθεση», δήλωσε η Emin νωρίτερα φέτος. «Ήμουν παρούσα στα εγκαίνια της Tate Modern το 2000 – και τότε έμοιαζε σαν το πιο συναρπαστικό γεγονός που θα μπορούσε ποτέ να συμβεί στο Λονδίνο. Κρίνεις μια πόλη από την τέχνη της», πρόσθεσε, με αφορμή τον εορτασμό των 25 χρόνων της γκαλερί.

Η αναδρομική αυτή έκθεση θα συγκεντρώσει περισσότερα από 90 έργα, ανάμεσά τους ζωγραφική, βίντεο, υφαντά, νέον, γλυπτά και εγκαταστάσεις, αναδεικνύοντας την «αδιαπραγμάτευτη, εξομολογητική της προσέγγιση στο μοίρασμα εμπειριών αγάπης, τραύματος και προσωπικής εξέλιξης».

Tracey Emin, 1998, ‘My Bed’ AP Photo

Η Tate Modern δήλωσε: «Η αφοσίωση της Emin στην αδιαπραγμάτευτη αυτοέκφραση έχει μεταμορφώσει την κατανόησή μας για το τι μπορεί να είναι η τέχνη και συνεχίζει να επηρεάζει τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία μέχρι σήμερα, χρησιμοποιώντας το γυναικείο σώμα για να διερευνήσει το πάθος, τον πόνο και τη θεραπεία.

Καλύπτοντας την εξαιρετική 40ετή πορεία της – από τα καθοριστικά έργα-εγκαταστάσεις της δεκαετίας του ’90 έως τα πρόσφατα έργα ζωγραφικής και χάλκινα γλυπτά που θα παρουσιαστούν για πρώτη φορά – το A Second Life αποτελεί τη σημαντικότερη έκθεση της καριέρας της Emin, χαρτογραφώντας τα κομβικά γεγονότα της ζωής που διαμόρφωσαν τη διαδρομή και τη μεταμόρφωσή της.»

Η Tracey Emin AP Photo/Lefteris Pitarakis

Η έκθεση θα ξεκινά με έργα από την πρώτη ατομική παρουσίαση της Emin στην White Cube, με μια σειρά από μικροσκοπικές φωτογραφίες των ζωγραφικών έργων της από τη δεκαετία του ’80, τα οποία κατέστρεψε μετά από μια δύσκολη περίοδο στη ζωή της. Θα περιλαμβάνει επίσης το ντοκιμαντέρ “Why I Never Became a Dancer” για τα εφηβικά της χρόνια στο Margate, καθώς και άλλα έργα εμπνευσμένα από την παραθαλάσσια πόλη όπου η Emin πλέον προσφέρει δωρεάν χώρους σε φοιτητές τέχνης.