Μειώσεις σε φορολογικούς συντελεστές, μηδενισμός φόρου εισοδήματος για νέους και πολύτεκνους, αλλά και κάποια μικρά βήματα “ανακούφισης” βαρών για μεσαία εισοδήματα από 40.000 έως 60.000 ευρώ και για ιδιοκτήτες ακινήτων παρουσίασε από βήματος της 89ης ΔΕΘ, κατά τη 10η εμφάνισή του στο οικονομικό φόρουμ της Θεσσαλονίκης, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Το συνολικό “πακέτο” ανέρχεται, όπως ανέφερε ο Πρωθυπουργός στα 1,6 δισ. ευρώ, που θα ανακουφίσει πάνω από 4 εκ. φορολογούμενους, ενώ προβλέπονται και παρεμβάσεις για τη χρηματοδοτική στήριξη των ΜμΕ μέσω ΕΣΠΑ αλλά και 200 εκατ. για ενεργειακά “αναχώματα” για τη βιομηχανία.

Παράλληλα εξήγγειλε κίνητρα για επενδύσεις στην αμυντική βιομηχανία και τη βιομηχανία οχημάτων έως 150 εκατ. ευρώ.

Προφανώς τα μεγέθη για τη βιομηχανία είναι ευπρόσδεκτα, ωστόσο απαιτούνται πιο γενναίες κινήσεις, όταν, όπως ανέφερε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός “πρέπει το 2026 να δαπανήσουμε 2,3 δισ. ευρώ για την εθνική άμυνα”.

Ο κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε πως διπλασιάζεται η έκπτωση στις επενδύσεις στην άμυνα και στην κατασκευή οχημάτων – ενίσχυση μέχρι 150 εκατ. ευρώ.

Κερδισμένοι οι πολύτεκνοι

Σε σχέση με τις μειώσεις στη φορολογία ο Πρωθυπουργός στάθηκε στην ανάγκη στήριξης της οικογένειας με αιχμή τις μειώσεις φόρων.

“Ξέρω”, είπε, “πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις σήμερα παιδιά. Γι’ αυτό, τον επόμενο χρόνο μειώνουμε κατά 2 ποσοστιαίες όλους τους φορολογικούς συντελεστές, πλην του εισαγωγικού (που είναι 9%). Θα υποχωρούν περισσότερο ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών”.

Όπως ανέφερε ο Πρωθυπουργός προωθούνται τα εξής:

Για εισόδημα 10.000-20.000 ευρώ οι συντελεστές διαμορφώνονται ως εξής:

• από 22% στο 18% με ένα παιδί, στο 16% με δύο παιδιά, στο 9% για τρίτεκνους, μηδέν για πολύτεκνους.
• Το ετήσιο όφελος για εισόδημα στα 20.000 ευρώ φτάνει για οικογένειες με 2 παιδιά στα 600 ευρώ, με 3 παιδιά στα 1.300 ευρώ, με 4 παιδιά στα 1.680 ευρώ.

Για εισόδημα 30.000 ευρώ το ετήσιο όφελος διαμορφώνεται ως εξής:

• Για οικογένειες  χωρίς παιδιά, τα 400 ευρώ, με 1 παιδί  τα 800 ευρώ, με 2 παιδιά τα 1.200 ευρώ, με 3 παιδιά τα 2.100 ευρώ, με 4 παιδιά τα 4.100 ευρώ.

Επίσης, για εισόδημα από 40.000 έως 60.000 ευρώ:

• Καθιερώνεται ενδιάμεσος συντελεστής 39% από 44% σήμερα που αφορά τα δυναμικά τμήματα της κοινωνίας και όσους και όσες επαναπατρίζονται.

Οι νέοι

Κερδισμένοι από το “πακέτο” είναι και οι νέοι. Όπως είπε ο Πρωθυπουργός πρόκειται για μια γενναία τομή υπέρ των νέων καθώς προωθείται μηδενικός φόρος για εργαζόμενους έως 25 ετών και εισόδημα μέχρι 20.000 ευρώ. Επίσης προβλέπεται μείωση στο 9% από 22% μέχρι τα 30. Το όφελος διαμορφώνεται ως εξής:

• Μέχρι 25 ετών, με 15.000 ευρώ: ετήσιο όφελος 1.283 ευρώ
• Μέχρι 25 ετών, με 20.000 ευρώ: ετήσιο όφελος 2.480 ευρώ
• Από 26-30 ετών, με 20.000 ευρώ: ετήσιο όφελος 1.300 ευρώ

Τα μέτρα για το στεγαστικό

Ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι θα ισχύσει χαμηλότερος φορολογικός συντελεστής 25% για εισόδημα από ενοίκια από 12.000-24.000 ευρώ σε μια προσπάθεια πιο ρεαλιστικής αποτύπωσης των μισθωμάτων που, σήμερα, κατά μέσο όρο, στα 250 ευρώ.

Αν δηλωθούν τα αληθινά ενοίκια, είπε, είναι ανοιχτός σε περαιτέρω μειώσεις στη φορολογία ακινήτων.

Σε ό,τι αφορά τη στεγαστική κρίση, σημείωσε ότι “χτίζουμε 2.000 διαμερίσματα σε εκτάσεις πρώην στρατοπέδων” ενώ στάθηκε και στα προγράμματα ενεργειακής αναβάθμισης και κινήτρων ανακαινίσεων, ενώ σημείωσε ότι και το 2026 “παγώνει” η βραχυχρόνια μίσθωση στο κέντρο των Αθηνών, όπως ισχύει και σήμερα.

Βέβαια, δεν ακούστηκαν πιο γενναίες αποφάσεις για δαπάνες για κοινωνική κατοικία, ενώ σε σχέση με το τοπικά χωροταξικά που θα δώσουν χώρο για δόμηση κι άρα περιθώρια οικιστικής ανάπτυξης είναι προφανές ότι απαιτείται χρόνος.

Ο ΕΝΦΙΑ

Ο Πρωθυπουργός εστίασε και σε ένα κατ’ εξοχήν φόρο – πυλώνα των εσόδων, τον ΕΝΦΙΑ ανακοινώνοντας μειώσεις για την Ελληνική περιφέρεια.

Βέβαια η τάση και οι αγορές που έχουν γίνει σε Θράκη και Αν. Μακεδονία, αλλά και νησιά από ξένους, έχουν διαμορφώσει μια κατάσταση που δύσκολα αναστρέφεται.

Επίσης για να γυρίσει ο κόσμος απαιτείται σχολείο, που με τις συνενώσεις… αγνοείται αλλά και δημόσιο νοσοκομείο, που κι αυτό “νοσεί”, καθώς και ο ο ίδιος παρέπεμψε για ανάταξη του ΕΣΥ για το 2030.

Πάντως, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι για την πρώτη κατοικία μειώνεται στο μισό ο ΕΝΦΙΑ από το 2026 στα χωριά μέχρι 1.500 κατοίκους και καταργείται εντελώς το 2027.

Ταυτόχρονα μειώνεται 30% ο ΦΠΑ στα ακριτικά νησιά κάτω των 20.000 κατοίκων.

Οι συνταξιούχοι

Παράλληλα, αναφέρθηκε στους συνταξιούχους και ανακοίνωσε ότι:

Μειώνεται στο μισό η προσωπική διαφορά το 2026 και καταργείται πλήρως το 2027. Συνεπάγεται, όπως είπε, πρόσθετο όφελος σε 671.000 συνταξιούχους, πέραν της ελάφρυνσης από τους νέους συντελεστές. Παράλληλα αναφέρθηκε στο βοήθημα των 250 ευρώ στους χαμηλοσυνταξιούχους.
Τεκμήρια

Σε σχέση με τα τεκμήρια όπου “λειτουργούν” ως “δόκανο” της εφορίας είπε ότι:

• Μειώνονται τα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα για 500.000 φορολογούμενους. Να σημειωθεί, ενδεικτικά, από την επεξεργασία των 6.720.037 φορολογικών δηλώσεων του 2024 προκύπτει ότι λιγότεροι φορολογούμενοι σε σχέση με το 2022 έπεσαν στη “φάκα” των τεκμηρίων.  Ωστόσο, 2 στους 10 φορολογούμενους ή αλλιώς 1.288.038 φορολογούμενοι από 1.540.255 πιάστηκαν στην παγίδα των τεκμηρίων και αναγκάστηκαν να φορολογηθούν για εισοδήματα υψηλότερα κατά 4,168 δισ. ευρώ από αυτά που δήλωσαν με αποτέλεσμα να πληρώσουν έξτρα ποσά φόρων. Από αυτούς οι 294.532 είναι εισοδηματίες, οι 72.715 επαγγελματίες, οι 478.345 μισθωτοί, οι 376.162 συνταξιούχοι και οι 66.284 αγρότες. Τη μεγαλύτερη προσαύξηση λόγω τεκμηρίων κατέβαλαν οι μισθωτοί με 1,159 δισ. ευρώ και ακολουθούν οι εισοδηματίες με 1,446 δις. ευρώ, οι συνταξιούχοι με 1,066 δισ. ευρώ, οι επαγγελματίες με 253,848 εκατ. ευρώ και οι αγρότες με 241,312 εκατ. ευρώ.
• Διευρύνονται τα ευνοϊκά κριτήρια ελεύθερους επαγγελματίες σε οικισμούς έως και 1.500 κατοίκους.

Ειδικά μισθολόγια

Σε σχέση με ειδικές κατηγορίες δημοσίων λειτουργών τόνισε ότι προωθούνται:

• Αυξήσεις αποδοχών για ένστολους και διπλωμάτες: Νέο αναβαθμισμένο Μισθολόγιο Στελεχών Ενόπλων Δυνάμεων, Ελληνικής Αστυνομίας, Πυροσβεστικού, Λιμενικού Σώματος-Ελληνικής Ακτοφυλακής και στελεχών του Διπλωματικού Σώματος. Ο συνολικός αριθμός των Στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας είναι 151.422.

Τεκμήρια διαβίωσης

Επιπλέον ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε πως μειώνονται τα τεκμήρια διαβίωσης για κατοικίες και αυτοκίνητα για 500.000 φορολογούμενους πέραν της ελάφρυνσης από τους νέους συντελεστές.

Παράλληλα διευρύνονται τα ευνοϊκά κριτήρια ελεύθερους επαγγελματίες σε οικισμούς έως και 1.500 κατοίκους.

Ρεύμα

Ο Πρωθυπουργός τάχθηκε υπέρ των ΑΠΕ και εστίασε στις διαφορές χονδρικής και λιανικής τονίζοντας ότι εάν δε συγκλίνουν δε θα “διστάσουμε να παρέμβουμε”

“Ψιλά γράμματα”

Πάντως, ο Πρωθυπουργός άφησε κατά μέρος τις μειώσεις σε έμμεσους φόρους που “τροφοδοτούν” την ακρίβεια και κυρίως πλήττουν τα πιο φτωχά νοικοκυριά.

Ουσιαστικά δεν άλλαξε τη συνταγή που οδηγεί τη χώρα στην κορυφή των χωρών του ΟΟΣΑ όπου αναλογία έμμεσων – άμεσων φόρων είναι υπέρ των πρώτων.

Παράλληλα οι μειώσεις των φορολογικών συντελεστών, για μεσαία εισοδήματα και κυρίως των εργαζομένων με μισθωτή εργασία θα μπορούσαν να είναι πιο “γενναίες”.

Σε σχέση με δομικές αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις ο Πρωθυπουργός εξέφρασε ευχή για την ολοκλήρωση του χωροταξικού σχεδιασμού για βιομηχανία, τουρισμό, ΑΠΕ.

Ένα λαϊκό «κάλεσμα για δικαιοσύνη» σείει σήμερα την καρδιά της Αθήνας. Η πλατεία Συντάγματος έχει κατακλυστεί από πολίτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Συλλόγου “Τέμπη 2023”, ζητώντας τη διαλεύκανση της υπόθεσης και την άμεση απόδοση ευθυνών.

Παρά την αποπνικτική ζέστη, η πλατεία είναι γεμάτη ζωή – με πλακάτ, έντονες φωνές και ένα συγκινητικό αίσθημα κοινής μοίρας. Οι αρχές έχουν διασφαλίσει την τάξη, ενώ η πολεοδομία και η Τροχαία ρυθμίζουν την κυκλοφορία γύρω από τη Βασιλίσσης Αμαλίας. Η αναστολή λειτουργίας του σταθμού “Σύνταγμα” στο Μετρό υπογραμμίζει τη βαρύτητα της κατάστασης.

Η ατμόσφαιρα είναι ειρηνική αλλά φορτισμένη, και οι live μεταδόσεις σε καναπέδες και social media φέρνουν αυτές τις στιγμές σε όλους εμάς — σε πραγματικό χρόνο.

Μέχρι το 2027 η σκληρή Δεξιά θα μπορούσε να κυβερνά κράτη των οποίων η συνολική οικονομία τους αντιστοιχεί σχεδόν στο μισό του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Κάτι τέτοιο, όμως προειδοποιεί ο Economist, θα ήταν βαρύ πλήγμα για την ευημερία των Ευρωπαίων.

Σκιαγραφώντας την πορεία της ευρωπαϊκής οικονομία, το βρετανικό περιοδικό σημειώνει πως μόνο καλά δεν διοικήθηκε τα τελευταία χρόνια.

Το ετήσιο ΑΕΠ αυξάνεται μόλις κατά 1%. Η απόδοση του 30ετούς βρετανικού κρατικού ομολόγου έφτασε στις 2 Σεπτεμβρίου το 5,7%, το υψηλότερο επίπεδο εδώ και πάνω από ένα τέταρτο του αιώνα.

Αφού ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, Φρανσουά Μπαϊρού, ανακοίνωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνησή του για τις 8 Σεπτεμβρίου, η απόδοση του 30ετούς γαλλικού ομολόγου έφτασε το 4,46%, το υψηλότερο επίπεδο από το 2008. Η Γερμανία, άλλοτε η ατμομηχανή της ηπείρου, έχει μετά βίας αναπτυχθεί από το 2019.

To ζοφερό αυτό ιστορικό ενισχύει το επιχείρημα της σκληρής δεξιάς ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια νέα προσέγγιση. Ωστόσο, ο Economist προειδοποιεί ότι η αλλαγή που προτείνει η Δεξιά θα φέρει μια περίοδο ακόμη χειρότερης οικονομικής διαχείρισης

«Η άμεση απειλή είναι ο τρόπος που η σκληρή δεξιά χρησιμοποιεί την εξουσία. Χλευάζει την τεχνοκρατική διαχείριση, υπόσχεται να προστατεύσει τους ψηφοφόρους από τον ανταγωνισμό και την «δημιουργική καταστροφή» και αντ’ αυτού προσφέρει έναν ελκυστικό συνδυασμό παροχών και φοροελαφρύνσεων».

Μια καθαρή εκλογική επιτυχία θα σήμαινε περισσότερη οικονομική στασιμότητα ή ακόμη και διαδοχικές αναταράξεις στις αγορές ομολόγων.

Η έμμεση απειλή σύμφωνα με το βρετανικό περιοδικό είναι ότι σε κάποιες χώρες τα κεντρώα κόμματα αποφεύγουν δύσκολες μεταρρυθμίσεις και μιμούνται πολιτικές των άκρων.

«Πρόκειται για ένα ύφος διακυβέρνησης που κινδυνεύει να επισπεύσει ακριβώς τη νίκη της σκληρής δεξιάς που υποτίθεται θέλουν να αποφύγουν».

Που ελλοχεύουν όμως οι κίνδυνοι;
Παραδόξως, τα κόμματα της σκληρής δεξιάς, όπως σημειώνει ο Economist, στην πραγματικότητα αντιστέκονται και τα ίδια σε αλλαγές απομακρύνοντας κάθε πιθανότητα ανάπτυξης.

Αυτό συμβαίνει διότι όσο πλησιάζουν την εξουσία ρίχνουν νερό στο κρασί τους. Για παράδειγμα, στην Ιταλία η Τζόρτζια Μελόνι υπήρξε σχετικά μετριοπαθής, συμπεριλαμβανομένης της στάσης της απέναντι στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, όμως απέφυγε μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη, αλλά σύμφωνα με το περιοδικό, θα δυσαρεστούσαν τους ψηφοφόρους της.

«Επίσης, οι προτάσεις για εγκατάλειψη του ευρώ ή έξοδο από την EE είναι πλέον κυρίως συμβολικές (αν και η Alternative for Germany εξακολουθεί να φλερτάρει με το Dexit). Αναγνωρίζοντας ότι η Ευρώπη γηράσκει, τώρα τάσσονται υπέρ προγραμμάτων «φιλοξενούμενων εργατών» για την κάλυψη των αναγκών σε νέο εργατικό δυναμικό, αντί να κλείσουν εντελώς τα σύνορα. Πάνω απ’ όλα, θέλουν να αποφύγουν το είδος οικονομικής αναταραχής που φοβίζει τους ψηφοφόρους» υπογραμμίζει ο Economist.

«Μια επιτυχία της σκληρής δεξιάς θα εγκλώβιζε τα λιγότερο παραγωγικά χαρακτηριστικά της Ευρώπης: μεταβιβάσεις σε προνομιούχες ομάδες, προστατευτισμό και εχθρότητα προς τον ανταγωνισμό».

Δημοσιονομική ασωτία
Ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα, για τον Economist, είναι η δημοσιονομική ασωτία της σκληρής δεξιάς.

Τα λαϊκιστικά κόμματα σχεδόν όλα υποστηρίζουν ένα μίγμα φοροελαφρύνσεων σε συνδυασμό με γενναιοδωρία προς τους συνταξιούχους και τους γονείς μικρών παιδιών—προκειμένου να τονωθεί το εγχώριο ποσοστό γεννήσεων.

Ισχυρίζονται ότι θα ισοσκελίσουν τους προϋπολογισμούς με τεράστιες εξοικονομήσεις από περικοπές δαπανών για μετανάστες, «κηφήνες», σπατάλη του δημόσιου τομέα και τις Βρυξέλλες.

Το Reform UK υπόσχεται παροχές αξίας περίπου 230 δισ. ευρώ, ή 5% του βρετανικού ΑΕΠ, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Economist, χρηματοδοτούμενες από απίστευτες «εξοικονομήσεις» 115 δισ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένης μιας αδιευκρίνιστης οριζόντιας περικοπής 5% σε ολόκληρη τη δημόσια διοίκηση. Το κόμμα θεωρεί ότι μπορεί να βρει 48,5 δισ. ευρώ μειώνοντας τη μετανάστευση και 12 δισ. ευρώ από καλύτερη διαχείριση των συντάξεων του δημόσιου τομέα.

«Οι αγορές ομολόγων σίγουρα θα διαλύσουν τέτοιες αυταπάτες. Πράγματι, ο συνδυασμός χαμηλής ανάπτυξης και δημοσιονομικής απειθαρχίας οδηγεί μοιραία σε κρίση δημόσιων οικονομικών».

Όταν ξέσπασε η πανδημία της COVID-19, το μπλοκ είχε επαρκή ενότητα ώστε να καταρτίσει μια δημοσιονομική ασφάλεια μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Έτσι, ο Ecοnomist αναρωτιέται αν θα ίσχυε ακόμη αυτό αν η πρόεδρος Μαρίν Λεπέν ή ο Ζορντάν Μπαρντελά κυβερνούσαν στη Γαλλία.

Σε μια κρίση της ευρωζώνης, οι εθνικές κυβερνήσεις θα έπρεπε να συνεργαστούν μεταξύ τους και με την ΕΚΤ σε ολονύκτιες συνόδους. Οι αγορές θα τιμωρούσαν σκληρά κάθε δισταγμό ή διχασμό.

«Για δεκαετίες, η απάντηση σε κάθε κρίση ήταν «περισσότερη Ευρώπη». Οι πρόσφατες κρίσεις οδήγησαν σε κοινή τραπεζική εποπτεία και στην έκδοση κοινών ομολόγων. Τέτοιες λύσεις θα ήταν δύσκολο να τις καταπιούν κόμματα που υποσχέθηκαν στους ψηφοφόρους τους «λιγότερη Ευρώπη». Δεν χρειάζεται να είσαι ο Τζορτζ Σόρος για να προβλέψεις ότι οι επενδυτές ομολόγων θα δοκιμάσουν τη συνοχή της ευρωζώνης αν εκλεγεί η Εθνική Συσπείρωση.

Μεταξύ σφύρας και άκμονος
Όλα αυτά μπορεί να φαίνονται υποθετικά, καταλήγει το περιοδικό, αλλά «η σκιά τους βαραίνει την οικονομία ακόμη και σήμερα, επειδή πολλοί πολιτικοί του κέντρου είναι απρόθυμοι ή αδύναμοι να προωθήσουν μεταρρυθμίσεις, φοβούμενοι ότι θα δώσουν πυρομαχικά στους αντιπάλους τους»..

Το βρετανικό περιοδικό υπενθυμίζει ότι οι προτάσεις που προώθησε πέρυσι ο Μάριο Ντράγκι δεν έχουν προχωρήσει απολύτως πουθενά.

Βλέπει ότι οι Ευρωπαίοι πολιτικοί βρίσκονται σε αδιέξοδο, καθώς «η αλλαγή θα τους έκανε αντιδημοφιλείς, η λιτότητα θα έστρωνε το έδαφος στις υπερβολικές υποσχέσεις της σκληρής δεξιάς» αλλά ταυτόχρονα, «η επιφυλακτικότητα σε αλλαγές -όσο δελεαστική κι αν είναι- διαιωνίζει τη σήψη που διαβρώνει την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων στην πολιτική».

Το Economist διαπιστώνει ότι η αξιοθρήνητη, ηττοπαθής εναλλακτική για την Ευρώπη είναι να παραδοθεί η πρωτοβουλία στη σκληρή δεξιά

Με ενθουσιασμό υποδέχθηκαν οι Ρώσοι τις απειλές Πούτιν εναντίον στρατευμάτων ευρωπαϊκών χωρών εάν εκείνα εμφανιστούν στην Ουκρανία, ενισχύοντας περαιτέρω την αδιάλλακτη στάση που τηρεί ο Ρώσος πρόεδρος στις συζητήσεις γύρω από την ειρήνη, που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Άλλωστε, όπως υπογραμμίζει το BBC, μερικές φορές δεν είναι τα λόγια που προκαλούν τη μεγαλύτερη εντύπωση. Είναι η αντίδραση. Στη ρωσική Άπω Ανατολή, ο Βλαντίμιρ Πούτιν έστειλε προειδοποίηση προς τη Δύση: να μην τολμήσει καν να στείλει στρατεύματα – ούτε καν ειρηνευτικές δυνάμεις – στην Ουκρανία.

«Αν εμφανιστούν εκεί στρατεύματα», είπε ο Ρώσος πρόεδρος, «ιδιαίτερα τώρα που συνεχίζονται οι μάχες, θεωρούμε δεδομένο ότι θα αποτελέσουν νόμιμους στόχους προς καταστροφή».

Και ύστερα ήρθε η αντίδραση. Το ακροατήριο στο οικονομικό φόρουμ του Βλαδιβοστόκ ξέσπασε σε χειροκροτήματα, με Ρώσους αξιωματούχους και επιχειρηματίες να δείχνουν να υποδέχονται με ενθουσιασμό την απειλή για «καταστροφή» δυτικών στρατευμάτων.

Παρακολουθώντας τη σκηνή στην αίθουσα, το χειροκρότημα φάνηκε ανατριχιαστικό.

Και όλα αυτά μόλις μια μέρα αφότου οι σύμμαχοι του Κιέβου, η λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων», είχαν δεσμευθεί να δημιουργήσουν μια μεταπολεμική «δύναμη διασφάλισης» για την Ουκρανία.

Το ακροατήριο χειροκρότησε ξανά όταν ο ηγέτης του Κρεμλίνου πρότεινε ότι θα ήταν διατεθειμένος να συναντήσει τον πρόεδρο της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι – αλλά μόνο σε ρωσικό έδαφος.

«Το καλύτερο μέρος γι’ αυτό είναι η ρωσική πρωτεύουσα, η ηρωική πόλη Μόσχα», είπε ο Πούτιν.

Εκτός Ρωσίας, η πρόταση του Πούτιν απορρίφθηκε ως αστεία, μια εντελώς αδιέξοδη κίνηση, ως περίπτωση πολιτικού τρολαρίσματος.

Ωστόσο, με πολλούς τρόπους, συνοψίζει την τρέχουσα θέση του Κρεμλίνου για τον πόλεμο στην Ουκρανία: «Ναι, θέλουμε ειρήνη, αλλά μόνο με τους δικούς μας όρους. Αρνείστε τους όρους μας; Τότε δεν υπάρχει ειρήνη.»

Πού στηρίζει την αυτοπεποίθησή της η Ρωσία

Η αδιάλλακτη στάση του Κρεμλίνου τροφοδοτείται από έναν συνδυασμό παραγόντων.

Πρώτον, από την πεποίθηση ότι στην Ουκρανία οι ρωσικές δυνάμεις έχουν το πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης.

Δεύτερον, από τις διπλωματικές επιτυχίες. Στην Κίνα αυτήν την εβδομάδα, ο Πούτιν αντάλλαξε χειραψίες και χαμόγελα με μια σειρά από ξένους ηγέτες. Οι εικόνες έστελναν το μήνυμα ότι η Ρωσία έχει ισχυρούς φίλους, όπως την Κίνα, την Ινδία και τη Βόρεια Κορέα.

Και μετά υπάρχει η Αμερική. Τον περασμένο μήνα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προσκάλεσε τον Πούτιν στην Αλάσκα για μια σύνοδο κορυφής. Στη Μόσχα, φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές παρουσίασαν το γεγονός ως απόδειξη ότι οι δυτικές προσπάθειες απομόνωσης της Ρωσίας για τον πόλεμο στην Ουκρανία έχουν αποτύχει.

Για να πιέσει το Κρεμλίνο να τερματίσει τις εχθροπραξίες, ο Τραμπ έχει κατά καιρούς θέσει τελεσίγραφα και προθεσμίες· έχει απειλήσει με νέες κυρώσεις αν η Ρωσία δεν κάνει ειρήνη. Όμως δεν υλοποίησε ποτέ αυτές τις απειλές – κι αυτό αποτελεί έναν ακόμη λόγο για την αυτοπεποίθηση της Μόσχας.

Ο Πούτιν δημοσίως επαινεί τις ειρηνευτικές προσπάθειες του Τραμπ. Ωστόσο, έχει απορρίψει τις προτάσεις του για εκεχειρία και δεν δείχνει καμία διάθεση για παραχωρήσεις σχετικά με τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Τι σημαίνει αυτό για τις προοπτικές ειρήνης; Ο ίδιος ο Πούτιν δήλωσε πρόσφατα ότι βλέπει «φως στο τέλος του τούνελ».

Ωστόσο, αυτήν τη στιγμή φαίνεται ότι η Ρωσία από τη μια πλευρά, και η Ουκρανία με την Ευρώπη (και σε κάποιο βαθμό η Αμερική) από την άλλη, βρίσκονται σε διαφορετικά τούνελ, σε διαφορετικούς δρόμους, με διαφορετικούς προορισμούς.

Η Ουκρανία και η Ευρώπη εστιάζουν στον τερματισμό των εχθροπραξιών, στη διαμόρφωση εγγυήσεων ασφαλείας για το Κίεβο και στη διασφάλιση ότι ο ουκρανικός στρατός θα είναι αρκετά ισχυρός μετά τον πόλεμο ώστε να αποτρέψει μια νέα εισβολή.