Χρόνια και κατά συρροή δράση φέρεται να είχε ο παιδόφιλος καθηγητής Γυμνασίου στη Σάμο, για τον οποίο εκδόθηκε εισαγγελική διάταξη για την δημοσιοποίηση των στοιχείων του, υπό τον φόβο ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλα θύματά του.

Όλα ξεκίνησαν άλλωστε μετά από ένα δικαστήριο που είχε για μία περίπτωση και ακολούθησε «βροχή» καταγγελιών σε βάρος του, που είχε ως συνέπεια να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος του για 20 περιπτώσεις σε βάρος παιδιών από 13-17 ετών, όλοι τους αγόρια, που έλαβαν χώρα το διάστημα 2018 έως 2024 στη Σάμο και συγκεκριμένα για:

-Έναν βιασμό.

-10 περιπτώσεις κατάχρησης ανηλίκων, τετελεσμένες και σε απόπειρα.

-Δύο περιπτώσεις γενετήσιας πράξης έναντι αμοιβής, τετελεσμένες και σε απόπειρα.

-Τουλάχιστον 5 περιπτώσεις προσέλκυσης παιδιών για γενετήσιους λόγους.

Ο δράστης εκμεταλλευόταν την θέση του ως καθηγητής και αργότερα Διευθυντής Γυμνασίου της Σάμου και χοροδιδάσκαλος σε σύλλογο, για την προσέλκυση υποψήφιων θυμάτων και γι’ αυτόν τον λόγο οι Αρχές εκτιμούν ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλα θύματα.

Για τον λόγο αυτό, παρακαλούνται οι πολίτες να επικοινωνούν με την Υποδιεύθυνση Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Σάμου τηλεφωνικά στους αριθμούς 2273087314 και 2273087310, για την παροχή οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας. Σημειώνεται ότι εξασφαλίζεται η ανωνυμία και το απόρρητο της επικοινωνίας.

O συλληφθείς, ο οποίος για την πρώτη υπόθεση προσβολής γενετήσιας αξιοπρέπειας είχε καταδικασθεί εντός του 2025, οδηγήθηκε στην αρμόδια εισαγγελική Αρχή.

Κάθε χρόνο, στις 6 και 9 Αυγούστου, η ανθρωπότητα στέκεται αντιμέτωπη με μια σκληρή μνήμη. Η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι δεν είναι απλώς δύο ιαπωνικές πόλεις – είναι παγκόσμια σύμβολα της φρίκης του πολέμου, της καταστροφής που επιφέρει η χρήση πυρηνικών όπλων και της διαρκούς απειλής που αυτά εξακολουθούν να αποτελούν.

Κλείνουμε τα μάτια μας και μετράμε μέχρι το πέντε. Τόσος ήταν ο χρόνος που χρειάστηκε για να χαθούν πάνω από 140.000 ζωές εκείνο το πρωινό του Αυγούστου του 1945. Θυμόμαστε τα ψέματα που ειπώθηκαν για να δικαιολογηθεί η μαζική εξόντωση. Ανοίγουμε τα μάτια και βλέπουμε πως η ίδια προπαγάνδα συνεχίζεται. Περισσότερες από 15.000 πυρηνικές κεφαλές παραμένουν σήμερα ενεργές, με 1.800 εξ αυτών να βρίσκονται σε συνεχή κατάσταση ετοιμότητας.

Η τεράστια οικονομική επένδυση στο πυρηνικό οπλοστάσιο – πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως – αποκαλύπτει προτεραιότητες που θυσιάζουν την ανθρώπινη ζωή στον βωμό της στρατιωτικής ισχύος. Οι κυβερνήσεις, με τη στήριξη βιομηχανικών και γεωπολιτικών συμφερόντων, συντηρούν τον φόβο και τον τρόμο ως μέσο ελέγχου πάντα με στόχο τη διαιώνιση της πυρηνικής ισχύος.

Ταυτόχρονα, η πυρηνική τεχνολογία συνεχίζει να απειλεί και την ειρήνη και το περιβάλλον. Από το Τσέρνομπιλ μέχρι τη Φουκουσίμα, οι συνέπειες είναι διαρκείς και παγκόσμιες – με τη ραδιενέργεια να διαρρέει, να μολύνει, να καταστρέφει. Οι υποσχέσεις για «ειρηνική χρήση» της πυρηνικής ενέργειας αποδεικνύονται εύθραυστες μπροστά στην πραγματικότητα της διαρροής, της ρύπανσης, του κινδύνου εξάπλωσης.

Ωστόσο, υπάρχει ελπίδα – και δράση. Η Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων (TPNW), που υιοθετήθηκε το 2017, αποτελεί σταθμό για το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο και για τη συλλογική ανθρώπινη συνείδηση. Δεν είναι απλώς μια νομική πράξη: είναι μια δήλωση ότι η ανθρωπότητα μπορεί – και πρέπει – να αρνηθεί τη μαζική εξόντωση ως μέσο επιβολής.

Όμως, ο πυρηνικός αφοπλισμός δεν είναι αρκετός. Η προστασία των αμάχων, η απαγόρευση της αδιάκριτης βίας και η λογοδοσία για τα εγκλήματα πολέμου πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτες αρχές – είτε μιλάμε για τη Χιροσίμα, είτε για τη Γάζα, είτε για οποιαδήποτε άλλη γωνιά του πλανήτη. Δεν μπορούμε να τιμούμε τη μνήμη των θυμάτων των πυρηνικών όπλων, ενώ παραμένουμε σιωπηλοί μπροστά στα εγκλήματα που διαπράττονται σήμερα με συμβατικά όπλα.

Από τις στάχτες της Χιροσίμα μέχρι τις φλόγες της Γάζας, ο θρήνος είναι κοινός. Ο πόνος είναι καθολικός. Η αδικία, αδιαμφισβήτητη. Μια μητέρα που έθαψε το παιδί της στην Ιαπωνία το 1945 βιώνει τον ίδιο σπαραγμό με μια μητέρα στην Παλαιστίνη το 2025.

Σήμερα, στην 80ή επέτειο από τις πυρηνικές επιθέσεις, δεν στεκόμαστε απλώς για να θυμηθούμε. Στεκόμαστε για να απαιτήσουμε. Να απαιτήσουμε αλήθεια, δικαιοσύνη, αποπυρηνικοποίηση, ειρήνη.

Αυτή η ημέρα δεν ανήκει στο παρελθόν. Ανήκει στο παρόν και διαμορφώνει το μέλλον. Ας μην κλείνουμε απλώς τα μάτια. Ας τα ανοίξουμε. Και ας δράσουμε.

Στην Ελλάδα, ήδη 93 δήμοι, από τον πιο μικρό (δήμος Γαύδου) μέχρι τον πιο μεγάλο (δήμος Αθηναίων), αλλά και η ΚΕΔΕ, υποστηρίζουν την εκστρατεία #σώσετηνπόλη (#icansave), υιοθετώντας το ψήφισμα της ICAN, και καλούν την Ελληνική Κυβέρνηση να υπογράψει και να επικυρώσει την Συνθήκη Απαγόρευσης των Πυρηνικών Όπλων. Η εκστρατεία, έχει ήδη συγκεντρώσει την υποστήριξη περισσότερων από 1.000 δήμων και 12 πρωτευουσών κρατών που δεν έχουν προσχωρήσει ακόμα στην Συνθήκη.

Λέμε ΟΧΙ στα πυρηνικά όπλα, λέμε ΝΑΙ στην Ειρήνη και τη Μη Βία.

*Οι διεθνείς οργανισμοί «Κόσμος Χωρίς Πολέμους και Βία»(UN ECOSOC Consultative Status

NGO), «Διεθνείς Ιατροί για την Πρόληψη του Πυρηνικού Πολέμου» (IPPNW – Νόμπελ Ειρήνης

1985) και «Φίλοι της Φύσης», είναι εταίροι και εκπρόσωποι στην Ελλάδα της «Διεθνούς

Εκστρατείας για την Εξάλειψη των Πυρηνικών Όπλων» (ICAN – Νόμπελ Ειρήνης 2017).

Ένας βοσκός εντόπισε το σώμα ενός άνδρα που αγνοούνταν για 28 χρόνια σε παγετώνα στην ορεινή περιοχή Κοχιστάν του Πακιστάν και συγκεκριμένα στην αποκαλούμενη “Κοιλάδα της κυρίας”. Η σορός εντοπίστηκε εντυπωσιακά καλά διατηρημένη και τα ρούχα του άνδρα ήταν εντελώς άθικτα.

Μαζί με το σώμα βρέθηκε μια ταυτότητα με το όνομα Νασιρουδίν (Naseeruddin). Σύμφωνα με τις αρχές, πρόκειται για έναν άνδρα που είχε εξαφανιστεί στην περιοχή τον Ιούνιο του 1997, όταν έπεσε σε ρωγμή παγετώνα κατά τη διάρκεια χιονοθύελλας.

Μόλις η αστυνομία επιβεβαίωσε πως πρόκειται για τον Νασιρουδίν, οι κάτοικοι άρχισαν να δίνουν περισσότερες πληροφορίες, όπως τόνισε στο BBC, ο βοσκός Ομάρ Χαν που εντόπισε τον άνδρα.

Ο Νασιρουδίν είχε σύζυγο και δύο παιδιά. Την ημέρα που εξαφανίστηκε, ταξίδευε με άλογο, με τον αδερφό του, Καθιρουδίν (Kathiruddin), με την αστυνομία να αναφέρει πως μία οικογενειακή διαμάχη είχε εξαναγκάσει τους δύο άνδρες να φύγουν από το σπίτι τους.

Ο αδερφός του Νασιρουδίν, Καθιρουδίν είπε στο BBC Urdu ότι είχαν φτάσει στην κοιλάδα το πρωί και κάποια στιγμή το μεσημέρι, ο αδερφός του μπήκε σε μια σπηλιά. Όταν δεν επέστρεψε, ο Καθιρουδίν τον αναζήτησε μέσα στη σπηλιά και ζήτησε βοήθεια από άλλους κατοίκους της περιοχής για να συνεχίσουν την αναζήτηση, αλλά δεν τον βρήκαν ποτέ.

Τα τελευταία χρόνια, η περιοχή έχει καταγράψει μείωση χιονοπτώσεων, με αποτέλεσμα οι παγετώνες να εκτίθενται απευθείας στο ηλιακό φως και να λιώνουν γρηγορότερα. Οι ειδικοί ανέφεραν πως η ανακάλυψη του σώματος δείχνει πόσο η κλιματική αλλαγή έχει επιταχύνει το λιώσιμο των παγετώνων. “Αυτό που είδα ήταν απίστευτο”, είπε ο βοσκός “Το σώμα ήταν άθικτο. Τα ρούχα του δεν ήταν καν σκισμένα”.

Σημειώνεται, πως όταν ένα ανθρώπινο σώμα πέσει σε παγετώνα, το ακραίο ψύχος το παγώνει άμεσα, αποτρέποντας τη σήψη, εξήγησε ο καθηγητής Μουχαμάντ Μπιλάλ, επικεφαλής του Τμήματος Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Comsats της Ισλαμαμπάντ. Στη συνέχεια, λόγω έλλειψης υγρασίας και οξυγόνου στον παγετώνα το σώμα μουμιοποιείται.